ΔΑΥΛΟΣ/253, Ἰανουάριος 2003 16417 ἔχουμε Δ=309,0:16X4 = 4,82�4,8 χλσ.. Παραπέμπω στὸ «Μέγα Λεξικὸν τῆς Ἑλληνικῆς Γλώσσης» τῶν Lidell - Scott(«δάκτυλος � 18 χλσ. ἤτοι 1/4 = 4,5 χλσ. καὶ “ποὺς” ὀλίγον πλέ- ον τῶν 30 ἑκ. ἢ 16 δακτύλων). Τὰ ἴδια περίπου ἀναφέρονται καὶ στὸ «Λεξικὸν Ἑλληνικῆς Γλώσσης»τοῦ Σταματάκου. Κωστῆς Καρμιράντζος Ἀρχιτέκτων ΕΜΠ Ἡ ΡουνικὴΓραφὴ καὶ τὰ «περιοδικὰ τοῦ εἴδους» (;) Ἀγαπημένο μου περιοδικό, Περιμένω μετὰ μανίας πότε θὰ βγῇ νέο πε- ριοδικὸ κάθε φορὰ γιὰ νὰ αἰσθάνωμαι πιὸ πολὺ σὲ κάθε του ἄρθρο ὑπερήφανος ποὺ εἶμαι Ἕλλην! Εὐελπιστῶ κάποια στιγμὴ νὰ μαζέψω χρήματα γιὰ νὰ ἀγοράσω ἀπὸ ἐσᾶς τὰ προη- γούμενα τεύχη. Εἴσαστε τὸ καλύτερο περιοδικὸ τοῦ εἴδους, γιατὶ δείχνετε τὰ πράγματα ἐπιστη- μονικὰ τεκμηριωμένα καὶ ὄχι μὲ τρόπο «μυστη- ρίου», καὶ ἔτσι πιστεύω πὼς κερδίζετε τοὺς νοή- μονες καὶ προβληματισμένους. Πῆρα ἀφορμὴ σήμερα νὰ σᾶς στείλω τὸ e-mail γιὰ νὰ σᾶς πῶ (θὰ τὸ ξέρετε ἤδη!) πὼς ὑπῆρχε μία φυλὴ ἀρχαία τῶν Γερμανῶν, ἡ ὁποία λεγό- ταν Ρουνίτες καὶ ἡ γραφή τους περιεῖχε τὸ Φ, τὸ Λ καὶ ὅλα σχεδὸν τὰ ἑλληνικὰ γράμματα. Ἡ ἐγκυκλοπαίδεια «Δομή», ὅπου τὰ διάβασα αὐτά, τὸ ἔβλεπα μὲ τὰ μάτια μου ποὺ στὴ σχετικὴ εἰκόνα ἀνέφερε πὼς «ἡ φυλὴ αὐτὴ ἦταν μυστη- ριώδης καὶ κατεῖχε μαντικὲς καὶ φοβερὲς ἄλλες ἱκανότητες, καθὼς καὶ ἡ... γραφή τους». Στὴ συνέχεια σᾶς δίνω μιὰ μετάφραση τοῦ ἑλληνικοῦ ἀλφαβήτου, ποὺ κατὰ ἕνα μέρος τὴ βρῆκα ἀπὸ ἕνα περιοδικὸ (γιὰ τὸ ὁποῖο διατηρῶ μιὰ ἐπιφύλαξη γιὰ τὴν ὀρθότητά του). Μὲ τιμὴ Παναγιώτης Κόλλιας Σημ. «Δ»: α) Περὶ τῆς ἑλληνικότητας τῆς Ρουνικῆς Γραφῆς βλέπε τὶς σχετικὲς ἔρευνες τοῦ κ. Καλλί- μαχου Διογένους στὸ «Δ», τ. 131/1992, σ. 7575. β) Τὰ γραφόμενα σὲ περιοδικὰ «τοῦ εἴδους»(;) «μὲ τρόπο μυστηρίου»,ὅπως γράφει ὁ ἐπι- στολογράφος, δὲν ἀπασχολοῦν τὸν «Δαυλό». νες:Γιατί ἆραγε ἐμεῖς ὅταν ἀπευθυνώμαστε στοὺς ξένους γινόμαστε Greeksκαὶ ὄχι Hellenen; για- τί ἡ πατρίδα μας ἀπὸ Ηellasγίνεται Greece; γιατί τὸ διεθνὲς σῆμα γιὰ τὴν Ἑλλάδα εἶναι τὸ «GR»καὶ ὄχι π.χ. τὸ «HE» ἢ τὸ «HL»; γιατί ἡ χώρα μας παίρνει μέρος στὰ διάφορα διεθνῆ συ- νέδρια μὲ τὴν ἔνδειξη στὸ ταμπελάκι «Greece» καὶ ὄχι «Hellas»; γιατί ὁ EOT στὰ ξενόγλωσσα δελτία καὶ τὶς ἀφίσες ποὺ βγάζει, δὲν γράφει «Hellas» ἀλλὰ «Greece», «Griechenland» κ.τ.λ.; για- τί οἱ ναυτιλιακές, οἱ ἀεροπορικὲς καὶ οἱ ἄλλες ἰδιωτικὲς ἐπιχειρήσεις, ποὺ συναλλάσσονται μὲ τὸ ἐξωτερικό, κάνουν τὸ ἴδιο; Ἕνα παρήγορο σημάδι τὰ τελευταῖα χρόνια εἶναι οἱ διπλωματικές μας ἐκπροσωπήσεις στὸ ἐξωτερικό, ποὺ ἀναγράφουν «Hellenic Republic»,καθὼς καὶ τὰ Ἑλληνικὰ Ταχυδρομεῖα ποὺ γράφουν «Hellenic Post». Οἱ ὑπόλοιποι ὅμως ἑλληνικοὶ ὀργανισμοί, οἱ παροικίες καὶ τὰ σωμα- τεῖα τῶν Ἑλλήνων τοῦ ἐξωτερικοῦ τί κάνουν; Δὲν ὑποτιμοῦμε ἆραγε τὸν ἑαυτό μας καὶ τὴν πα- τρίδα μας, ὅταν μπαίνουμε στὰ διεθνῆ στάδια, ἀκόμα καὶ στὰ ὀλυμπιακά, κρατώντας τὸ πλακὰτ μὲ τὴν ἔνδειξη «Greece» καὶ ὄχι «Hellas»;Τί συμβαίνει λοιπὸν μὲ ἐμᾶς τοὺς Ἕλληνες; Εἴμαστε μήπως ἕνας λαὸς μὲ διχασμένη προσωπικότητα; Μήπως δὲν ἀποτινάξαμε ἀκόμα ἀπὸ πάνω μας τὸν ὀθωμανικὸ ραγιαδισμό; Νομίζω εἶναι καιρὸς πιὰ νὰ κατανοήσουμε, ὅτι ἡ ἐθνική μας συνείδηση καὶ ἡ ἑλληνική μας �