ΣΕΠ 2026ΕΚΔΟΣΗ ΒΗΤΑ
μιά ἀπόπειρα ἀναζητήσιμης κειμενικῆς ἀποκαταστάσεως τοῦ περιοδικοῦ ΔΑΥΛΟΣ
297 ΤΕΥΧΗ · 23.063 ΣΕΛΙΔΕΣ · 9.618.609 ΛΕΞΕΙΣ · 6.129 ΑΡΘΡΑ · 1.187 ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

253ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 2003

Τυπωμένη σελίδα
σελ. 16419
Φύλλο στό PDF
8 ἀπό 81
Πηγή κειμένου
ψηφιακό κείμενο τοῦ PDF
Τεῦχος
δεῖτε τό τεῦχος
Τό PDF
Ἀνάγνωση PDF Λῆψις PDF

Ἄρθρα πού ξεκινοῦν σέ αὐτό τό φύλλο

  1. Έλληνες - Φοίνικες - Γεφυραίοι - Εβραίοι (2) — ΣΠΥΡΙΔΩΝΟΣ, ΑΡΓΥΡΙΟΣ
    ἀρχή: σελ. 16419 · τέλος: δηλωμένο · τχ. 253

Κείμενο φύλλου

ΔΑΥΛΟΣ/253, Ἰανουάριος 2003 16419 τὸ ἄρθρο τοῦ κ. B. Μαυρομμάτη σχετικὰ μὲ τοὺς τὴ θάλασσα) καὶ κρητικῆς καταγωγῆς, ποὺ κατυραννοκτόνους Ἁρμόδιο καὶ Ἀριστογείτονα. τέφυγαν στὴ Χαναάν, γιατὶ δὲν δέχθηκαν τὴν Θέλω νὰ ἐπισημάνω τὴν ἀναφορὰ τοῦ Πλουὀλυμπιακὴ θρησκεία ἀλλὰ συνέχισαν νὰ λατάρχου στὸ «περὶ Ἡροδότου Κακοηθείας» γιὰ τρεύουν τοὺς Τιτάνες καὶ τὸν Κρόνο - Βάαλ. Βετὸ θέμα αὐτό, ὅπου ἀναφέρει ὅτι οἱ Ἁρμόδιος βαίως ἔκαναν ἀνθρωποθυσίες στὸ Βάαλ καὶ δὲν καὶ Ἀριστογείτων ἦταν Ἐρετριεῖς καὶ ἀποκαἔφτασαν ποτὲ στὸ πολιτιστικὸ ἐπίπεδο τῶν λοῦνταν Γεφυραῖοι, ἀφοῦ ἔφυγαν ἀπὸ τὴν ἘρέἙλλήνων. Οἱ Ἑβραῖοι προσπαθοῦν νὰ οἰκειοτρια καὶ πῆγαν στὴ Θήβα καὶ κατόπιν στὴν ποιηθοῦν τὸν πολιτισμό τους, ὅπως ἔκαναν καὶ Ἀθήνα. Προφανῶς λοιπὸν ἦσαν Ἕλληνες. Τὰ κάνουν γιὰ τοὺς Ἕλληνες, τοὺς Αἰγυπτίους, τοὺς ἀθλητικὰ γυμνὰ σώματά τους ἄλλωστε δὲν ταιἌτλαντες καὶ τοὺς Φρύγες. Ὁ λαὸς ποὺ μπορεῖ ριάζουν μὲ τὰ ἤθη τῶν τότε Ἑβραίων, οἱ ὁποῖοι σήμερα νὰ θεωρηθῇ ἀπόγονός τους ἄρα καὶ φοἀπεχθάνονταν τὸ γυμνὸ καὶ τὸν ἀθλητισμό. ρέας τοῦ πολιτισμοῦ τους, εἶναι μόνο οἱ κάτοικοι Θεωρῶ ἐπίσης τὴν ταύτιση τῶν Φοινίκων μὲ τοῦ Λίβανου, τῆς Μάλτας καὶ τῆς Τυνησίας. τοὺς Ἑβραίους ὡς ἱστορικὸ λάθος, ἀφοῦ οἱ ΦοίΜὲ ἐκτίμηση νικες ἦταν Χαναναῖοι ἢ Κενεάτες, δηλαδὴ ΠεΔιονύσιος Χρυσάφης λασγοὶ ἢ Ἐτεοκρῆτες, κάτοικοι τῆς Χαναάν. Νέος συνδρομητής σας Λαὸς ναυτικὸς (ἄρα ὄχι Ἑβραῖοι ποὺ μισοῦσαν 2 Ἀγαπητὲ κύριε, θετῇ ὅτι οἱ Φοίνικες ἦταν τὸ ἴδιο μὲ τοὺς ἙβραίΣχετικῶς μὲ τὸ ἄρθρο «Οἱ Ἑβραῖοι στὴν ους καὶ διεκδικῇ τὶς κατακτήσεις των. Ἑλλάδα κατὰ τὴν κλασικὴ περίοδο» («Δαυλὸς» Οἱ Φοίνικες δὲν ἦσαν λαὸς ἑλληνικῆς κατα250, Ὀκτώβ. 2002, σελίδες 16212-16218) τοῦ Βαγωγῆς. Ἑλληνικῆς καταγωγῆς ἦσαν οἱ Φιλισιλείου Μαυρομμάτη ἔχω νὰ παρατηρήσω τὰ σταῖοι, διότι ἡ παρουσία τῶν Ἑλλήνων εἰς τὴν κάτωθι: περιοχὴν ἦτο ἀρχαιοτάτη, ὅπως αὐτὸ σημειώΟἱ λαοὶ εἰς τὴν περιοχὴν τῆς Παλαιστίνης καὶ νεται εἰς τὴν Παλαιὰν Διαθήκην (βλέπε στὸ τοῦ Λιβάνου ὡμιλοῦσαν τὴν Ἀραμαϊκὴν μὲ διάπαρὸν τεῦχος τοῦ «Δαυλοῦ»). Θεωρῶ πολὺ τολφορες ἀποχρώσεις ἢ ἰδιωματισμοὺς ἀπὸ λαὸν εἰς μηρὸ τὸν ὑπαινιγμὸ τοῦ κ. B. M., ὅτι ὁ Κάδμος λαόν. Οἱ Ἑβραῖοι καὶ οἱ Φοίνικες εἶχαν ὑπὸ τὴν ἦτο Φοίνικας καὶ συνεπῶς τὰ ἐπινοηθέντα ἀπὸ ἀνωτέρω ἔποψιν συγγενικὴ γλῶσσα, ἀλλὰ ἦσαν αὐτὸν γράμματα καὶ ἡ Ἀλφάβητος εἶναι φοινιδιαφορετικὲς κρατικὲς ὀντότητες, ὅπως ἀναφέκικῆς προελεύσεως. Γι’ αὐτὸ εἶναι θέμα τὸ ρεται εἰς τὴν Παλαιὰν Διαθήκην, καὶ εἶχαν τεὁποῖον ὁ Ἡρόδοτος τὸ ἔχει εἰσαγάγει μετὰ φαιλείως διαφορετικὲς θρησκεῖες. Συνεπῶς ἡ ταύτινομενικῆς πειστικότητος κι ἔχει χυθῆ πολὺ μεσις Ἑβραίων καὶ Φοινίκων εἶναι ἀτυχὴς καὶ ἐπιλάνι, διά νὰ δειχθῇ τί ἦσαν οἱ Φοίνικες: ἐπανακίνδυνος. Οἱ Φοίνικες ἔλαβαν τὸ ὄνομα αὐτὸ ἀπὸ πατρισθέντες Ἕλληνες ἐκ Παλαιστίνης. τοὺς Ἕλληνες. Οἱ ἴδιοι ἀποκαλοῦσαν ἑαυτοὺς Μετὰ τιμῆς Χαναναίους καὶ ὄχι τέκνα τοῦ Ἰεχωβᾶ. Ἄλλο A. Σπυρίδωνος πρᾶγμα, ἂν γιὰ λόγους πολιτικῆς τὸ Ἰσραὴλ υἱοΦ. Νέγρη, Ἀθήνα Ἀπάντηση τοῦ κ. B. Μαυρομμάτη: Οἱ Φοίνικες Πελασγοὶ τῆς Παλαιστίνης μέχρι τὸν 13ο αἰῶνα ἦσαν ὑπὸ τὴν κατοχὴ τῶν Αἰγυπτίων. Τότε ἐλευθερώθηκαν ἀπὸ τοὺς Κρῆτες. Σύντομα βρέθηκαν ὑπὸ τὴν αἰγίδα τῆς Τύρου, ἀκολουθώντας νέαν πορεία. Ἡ ἐπιμειξία αὐτή, δημιούργησε τοὺς Σημιτοφοίνικες. Σ’ αὐτοὺς ἀναφέρομαι στὸ ἄρθρο μου. Οἱ Σημιτοφοίνικες δημιούργησαν παροικίες σ’ ὁλόκληρη τὴν Μεσόγειο: Κύπρο, Ρόδο, Σποράδες, M. Ἀσία, Μάλτα, Παντελλαρία, Θαρσίδα, Κάδικα, Κοτύη Σικελίας (γιὰ τὶς πηγές μου βλ. ἄρθρο μου). Οὐδέποτε ἀνέφερα ὅτι ἦσαν Ἑβραῖοι, παρὰ τὸ ὅτι οἱ Ἑβραῖοι πάντοτε ἐκινοῦντο ἀνάμεσά τους. Πρέπει νὰ διερωτηθῇ κανεὶς πῶς βρέθηκαν κατὰ τὴν περίοδο τοῦ ἀποστόλου τοῦ Χριστιανισμοῦ Παύλου ὅλες αὐτὲς οἱ ἑβραϊκὲς παροικίες στὴν Μεσόγειο καὶ εἰδικῶς στὴν Ἑλλάδα (Ἐπιστολὲς πρός: Κορινθίους, Φιλιππησίους, Θεσσαλονικεῖς κ.ἄ.).
πρωτογενές κείμενο, ὅπως ἀκριβῶς ἐξήχθη →