16420 ΔΑΥΛΟΣ/253, Ἰανουάριος 2003 Κέντρο τῶν Σημιτοφοινίκων τῆς Ἑλλάδος ἀπετέλεσε ἡΘήβα καὶ ἀργότερα παροικίες τους δημιουργήθηκαν στὴν Ἀθήνα, στὸ Ἄργος κ.ἄ. ὅπως καὶ οἱ ἄνωθι ἑβραϊκὲς παροικίες. Δὲν ἀνέφερα στὸ ἄρθρο μου ὅτι οἱ Πέρσες ἦσαν Σημίτες. Ὅμως οἱ Ἑβραῖοι παρασκηνιακὰ συγκυβέρνησαν στὴν Περσικὴ Αὐτοκρατορία π.χ. μέσῳ τῆς Ἑβραίας συζύγου τοῦ Ξέρξου Ἐσθὴρ καὶ τοῦ θείου της ἱερέως Μαρδοχαίου, ἀφοῦ προηγήθηκε ἑλληνικὴ γενοκτονία στὸ ἐσωτερικὸ τῆς Περσίας (βλέπε ἄρθρο μου, «Δαυλὸς»,τ. 244). Οἱ Ἀλκμεωνίδες εἶχαν γενάρχες τὸν Ἀλκμέωνα καὶ τὸν Νέστορα τῆς Πύλου καὶ στὴν Ἀθήνα ἦσαν μέτοικοι. Ἐδημιούργησαν τὸ «Κυλώνειον ἄγος» καὶ τὸ -596 ἐξωρίσθηκαν ἀπ’ τὴν Ἀθήνα. Προσπάθησαν μὲ ἀναταραχὲς καὶ ἐμφυλίους νὰ καταλάβουν τὴν ἐξουσία στὴν Ἀθήνα. ὉΠεισίστρατος τοὺς ἐξεδίωξε πάλι μὲ ἐμφύλιο πόλεμο. Τὸ -512, δύο ἔτη μετὰ τὴν δολοφονία τοῦ Ἱππάρχου, θὰ πάρουν τὴν ἐξουσία μὲ πραξικόπημα. Ὁ Ἀλκμεωνίδης Κλεισθένης θὰ ἱδρύσῃ τὸ πολίτευμα τῆς δημοκρατίας (Ἀριστοτέλης, «Ἀθηναίων Πολιτεία», 13-14-15-16). Οἱ ἱστορικοὶ ἀναφέρουν μὲ ἀσήμαντες παραλλαγὲς τὰ γεγονότα καὶ τὴν καταγωγή τους, ὅπως καὶ τὰ περὶ μετοίκων καὶ τῆς ἰσονομίας τους: «...Ἡ πόλις ἔχει ἀνάγκη τοὺς μετοίκους διὰ τὸ πλῆθος τῶν τεχνῶν καὶ τὸ ναυτικόν. Δι’ αὐτὸ κάναμε καὶ τοὺς μετοίκους ἴσους ἀπέναντι στὸν νόμον...»(Ξενοφῶν, «Ἀθηναίων Πολιτεία»,κεφ. 1). Πουθενὰ δὲν ἀναφέρω, ὅτι ἡ ἀκρόπολις ἦταν ἔργον τῶν Ἑβραίων! Οὔτε βέβαια ὅτι οἱ Φοίνικες ἀνεκάλυψαν τὸ Ἀλφάβητο! Ἀντιθέτως, ὁ «Δ» ἔχει πρωτοπορήσει ἐπὶ 18 χρόνια στὴν ἔρευνα καὶ τὶς ἀποδείξεις, ὅτι τὸ Ἀλφάβητο δὲν εἶναι φοινικικὸ ἀλλὰ ἑλληνικὸ καὶ ὑπάρχουν χιλιάδες σχετικὲς σελίδες στοὺς τόμους του. Ἂς μὴν ξεχνοῦμε, ὅτι ὁ γνήσιος Ἀθηναῖος πολίτης Φειδίας ἐξωστρακίστηκε ἀπὸ τὸν Περικλῆ. Δὲν εἶναι τυχαῖο ὅτι ἡ μάχη τῆς Ἱμέρας (-480) συνέπεσε (ἔγινε τὴν ἴδια ἡμέρα) μὲ τὴν ναυμαχία τῆς Σαλαμίνας.Ὑπῆρξε συντονισμένη ἐπίθεση Σημιτῶν, Καρχηδονίων καὶ Περσῶν ἐναντίον τῆς Ἑλλάδος. Περὶ τῆς τῶν Γεφυραίων φοινικικῆς καταγωγῆς δέστε: Ἡρόδοτος, βιβλίο E´, κεφ. 57: «...Οὗτοι ἦσαν Φοίνικες μετὰ τοῦ Κάδμου ἐλθόντες εἰς Βοιωτίαν καὶ κατοικήσαντες εἰς Ταναγρικήν[...] Ἀργότερα ἐξεδιώχθηκαν μεταβάντες εἰς τὰς Ἀθήνας». ὉΠλούταρχος ἔζησε 650 χρόνια μετὰ τὸν Ἡρόδοτο καὶ ἀπέχει χρονικὰ πάρα πολὺ ἀπὸ τὴν ἐποχὴ τῆς «τυραννοκτονίας. Y.Γ. Σ’ ὅ,τι ἀφορᾶ στὴν «ἀδελφικὴ» συγγένεια Φοινίκων - Ἑβραίων βλ. Παλ. Διαθήκη (Ἀμώς, κεφ. A´, 9):«Τάδε λέγει κύριος· ἐπὶ ταῖς τρισὶν ἀσεβείαις Τύρου καὶ ἐπὶ ταῖς τέσσαρσιν οὐκ ἀποστραφήσομαι αὐτήν, ἀνθ’ ὧν συνέκλεισαν αἰχμαλωσίαν τοῦ Σαλωμὼν εἰς τὴν Ἱδουμαίαν καὶ οὐκ ἐμνήσθησαν διαθήκης ἀδελφῶν». Ἐδῶ βλέπομε τὴν ἀδελφικὴ διαθήκη τῆς φοινικικῆς Τύρου μετὰ τῶν Ἑβραίων. Βασίλειος Μαυρομμάτης Ἀπὸ τί μποροῦμε νὰ κρίνουμε τὶς θρησκεῖες Ἀγαπητὲ κ. Λάμπρου, Δὲν νομίζω ὅτι ὑπάρχει προπαγανδιστὴς - δια- φημιστής, ποὺ νὰ μὴν προσπαθῇ νὰ ὡραιοποιήσῃ τὸ ἀντικείμενο ποὺ διαφημίζει. Τὸ ἴδιο κάνει καὶ ὁ κ. Θεοδώρου, ἐπαγγελματίας στὸ εἶδος του, στὴν ἀπάντηση τῆς ἑβραιορωμαϊικῆς θεολογίας πρὸς τὸν Μίκη Θεοδωράκη («Δαυλὸς», τεῦχος 250, Ὀκτώβριος 2002). Χαίρομαι ἰδιαίτερα διότι χρησιμοποίησε τὴν γλῶσσα τοῦ ἀποστόλου Παύ- λου γιὰ νὰ διαφημίσῃ τὸ θεό του, ἀναγνωρίζο- ντας ἐμμέσως ὅτι οἱ ἀναγνῶστες του εἶναι Ἕλλη- νες πολιτισμένοι καὶ ὄχι βάρβαροι, γεγονὸς πα- ρήγορο καὶ εὐχάριστο. Θὰ ἦταν ὅμως προτιμώτερο νὰ μᾶς ἐξηγήσῃ, πῶς γίνεται στὸ ὄνομα αὐτοῦ τοῦ περίφημου θε- οῦ τῆς ἀγάπης νὰ ἔχῃ χυθῆ καὶ νὰ χύνεται ἄδικα τόσο αἷμα ἀθώων κατοίκων τοῦ πλανήτη Γῆ. Διό- τι πάνω ἀπὸ τὸ κάθε μπλὰ - μπλὰ σημασία ἔχουν τὰ ἔργα· καὶ τὰ ἔργα τῶν φανατικῶν πιστῶν τοῦ Γιαχβὲ τὰ ξέρουμε καὶ τὰ ζοῦμε σχεδὸν καθημε- ρινά, ἄσχετα ἂν αὐτοὶ ὀνομάζονται Χριστιανοί, Ἑβραῖοι ἢ Μουσουλμᾶνοι. Ἡ ποιότητα τῆς κάθε θρησκείας ἐκφράζεται ἀπὸ τοὺς θεμελιωτές της, τοὺς γενάρχες της, τοὺς πιστοὺς καὶ τοὺς λειτουργούς της καὶ ὄχι ἀπὸ τοὺς αὐτοαποκαλούμενους θεολόγους - ἑρμηνευτές της, ποὺ δὲν εἶναι τίποτε ἄλλο παρὰ «κατηχητές». Y.Γ.: Πρὶν ἀπὸ λίγα χρόνια ἕνα ἀπὸ τὰ παιδιά μου ἐπισκέφθηκε μαζὶ μὲ τοὺς συμμαθητές του στὸ γυμνάσιο ἕνα μοναστήρι στὴν Κομοτηνή. Ἐκεῖ τοὺς μίλησε ὁ ἡγούμενος τῆς μονῆς, ποὺ με- ταξὺ ἄλλων τοὺς εἶπε ὅτι ὁ μεγαλύτερος ἐχθρός τους εἶναι τὸ σῶμα τους. Μὲ τιμὴ Κώστας Καλούδης Κέρκυρα