ΣΕΠ 2026ΕΚΔΟΣΗ ΒΗΤΑ
μιά ἀπόπειρα ἀναζητήσιμης κειμενικῆς ἀποκαταστάσεως τοῦ περιοδικοῦ ΔΑΥΛΟΣ
297 ΤΕΥΧΗ · 23.063 ΣΕΛΙΔΕΣ · 9.618.609 ΛΕΞΕΙΣ · 6.129 ΑΡΘΡΑ · 1.187 ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

253ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 2003

Τυπωμένη σελίδα
σελ. 16452 συμπερασμένος
Φύλλο στό PDF
41 ἀπό 81
Πηγή κειμένου
ψηφιακό κείμενο τοῦ PDF
Τεῦχος
δεῖτε τό τεῦχος
Τό PDF
Ἀνάγνωση PDF Λῆψις PDF

Ἄρθρα πού ξεκινοῦν σέ αὐτό τό φύλλο

  1. Οι δρόμοι της αγιωσύνης — ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΟΣ, ΓΙΩΡΓΟΣ
    ἀρχή: σελ. 16452 συμπερασμένος · τέλος: δηλωμένο · τχ. 253

Κείμενο φύλλου

Ο ΑΛΛΟΣ ΛΟΓΟΣ Οἱ δρόμοι τῆς ἁγιωσύνης Ἄχ! αὐτὲς οἱ ἀνασυστάσεις μονῶν, πού, γιὰ νὰ γίνουν, ἀπαιτοῦν ἀρχαιολογικοὺς χώρους· ὅπως λ.χ. τὸ Ἄλσος τῶν Μουσῶν στὴν Βοιωτία. Ὅμως καὶ πάλι μιὰ ἀνασυστημένη μονὴ τί θὰ ἦτο χωρὶς μιὰ προικούλα σαράντα στρεμμάτων, ὅπου τὸ θεοφιλὲς κοινὸν θὰ ἐχρησιμοποιοῦσεν ὡς κοινόβιον; Ἔτσι, φαίνεται, ἐσκέφθη, ἕνας ἀρχιμανδρίτης καὶ ἔκανε ντοὺ κατὰ τὴν περιοχὴ τῆς Ἄρνης. Τώρα, ἂν στὸν λόφο πάνω ἀπὸ τὸ χωριὸ Μουρίκι ὑπάρχῃ Πελασγικὸν τεῖχος, αὐτὸ εἶναι μία ἀσήμαντη λεπτομέρεια. Δηλαδή, κι ἂν θὰ τὸν καταπατοῦσε, μήπως ὁ Πελασγὸς ἡγεμόνας θὰ ἔτρεχε στὸ Συμβούλιο Ἐπικρατείας; Σιγὰ τὶς παλιόπετρες καὶ τ’ ἀγκωνάρια. Ἄσε δὲ ποὺ μποροῦσε νὰ ἐπικαλεσθῇ καὶ χρησικτησία! Ἀφοῦ παλαιότεροι εὐσεβεῖς καὶ φιλοπρόοδοι Χριστιανοὶ εἶχαν τὴν φαεινὴν ἰδέα νὰ δανειστοῦν κάποιους ἀπὸ τοὺς λίθους τοῦ τείχους, γιὰ νὰ κτίσουν τὸ ἀγλάισμα τῆς χριστιανικῆς ἀρχιτεκτονικῆς: τὸ ναΐδριο τοῦ Προφήτου Ἠλία, τὸ ὁποῖον, σημειωτέον, ἐπειδὴ δὲν ὑπῆρχε ἄλλος λόφος σ’ ὁλόκληρο τὸν νομό, φρόντισαν νὰ τὸ κτίσουν ἐκεῖ, δίπλα στὸ πανάρχαιο ἀμυντικὸ ἔργο. Βεβαίως οἱ ἄνθρωποι ἐνέγραψαν ἔτσι ὑποθήκη, κατοχυρώνοντας τὸν λόφο, ἀφοῦ, ὡς γνωστόν, ἅπαξ καὶ κτισθῇ ἐκκλησία, δὲν γκρεμίζεται μὲ τίποτε! Φαίνεται, ὅτι ἐκεῖ στὴν Ἱερὰ Μητρόπολη Θηβῶν καὶ Λεβαδείας ἔχουν προωθήσει τὴν ἀπόκτηση γαιῶν τοῦ δημοσίου σὲ ἐπιστήμη. Διαφορετικὰ δὲν ἐξηγεῖται, πῶς διάβολο ἔτσι εὔκολα τσιμεντάρουν τοὺς ἀρχαιολογικοὺς χώρους ἢ οἰκοδομοῦν πάνω σ’ αὐτούς. Ἢ μήπως καὶ κάποιοι κρατικοὶ παράγοντες ἢ ἄτομα τῆς τοπικῆς αὐτοδιοικήσεως σιγοντάρουν τὴν ἐκκλησιαστικὴ αὐτὴ ἰδιοποίηση; Βεβαίως καὶ ἀντιλαμβάνομαι, ὅτι οἱ ἐπίσκοποί μας βγάζουν «καντῆλες», μόλις δοῦν ἀρχαιοελληνικὸ ἐρείπιο καὶ σπεύδουν νὰ τὸ ἐξαγνίσουν, χτίζοντας ἀπὸ πάνω ἐκκλησάκι. Αὐτὴ εἶναι παλιὰ πρακτική. Ὅμως δὲν ζοῦμε πιὰ στὸ Βυζάντιο. Ἀντίθετα ζοῦμε ἀπ’ τὰ κόκκαλα τῶν προγόνων μας, λόγῳ τοῦ τουρισμοῦ. Καὶ ἐπειδὴ τὰ κοινόβια, οἱ μονὲς καὶ τὰ ναΐδρια, ὅπως καὶ νὰ τὸ κάνουμε, δὲν φέρνουν συνάλλαγμα, καλὸν θὰ ἦτο, σεβασμιώτατε, ἔστω μὲ τὸ ἰδικό σας ἐντελῶς ἀνυστερόβουλο κριτήριο «ἐν τῷ ναῷ δουλεύσετε ἐν τῷ ναῷ τραφήσεσθε» νὰ σεβώμαστε τὴν κληρονομιὰ τῶν ἀρχαίων ναῶν. Κι ὄχι νὰ παίρνουμε ἕνα τριαξονικὸ σύρμα καὶ νὰ περιφράζουμε ὅσο πιάνει τὸ μάτι μας κι ἔπειτα νὰ χτίζουμε, νὰ γκρεμίζουμε καὶ νὰ τσιμεντάρουμε κατὰ βούλησιν σ’ αὐτό. Καὶ στὸ φινάλε - φινάλε ποιός σοῦ εἶπε ὅτι ὁ νομὸς Βοιωτίας ἔχει ἀνάγκη ἀπὸ ἀσκηταριὰ καὶ ἐξωκκλήσια. Ἂν θέλῃς ν’ ἁγιάσῃς, ὑπάρχουν κι ἄλλοι δρόμοι, ἐκτὸς τοῦ δρόμου ποὺ ἠκολούθησεν ὁ Ἅγιός μας Μέγας Θεοδόσιος – βοήθειά μας! Γιῶργος Πετρόπουλος
πρωτογενές κείμενο, ὅπως ἀκριβῶς ἐξήχθη →