ΣΕΠ 2026ΕΚΔΟΣΗ ΒΗΤΑ
μιά ἀπόπειρα ἀναζητήσιμης κειμενικῆς ἀποκαταστάσεως τοῦ περιοδικοῦ ΔΑΥΛΟΣ
297 ΤΕΥΧΗ · 23.063 ΣΕΛΙΔΕΣ · 9.618.609 ΛΕΞΕΙΣ · 6.129 ΑΡΘΡΑ · 1.187 ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ
253ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 2003
Ἄρθρα πού ξεκινοῦν σέ αὐτό τό φύλλο
- Οι δρόμοι της αγιωσύνης — ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΟΣ, ΓΙΩΡΓΟΣ
Πρωτογενές κείμενο, χωρίς καμία ἐπέμβαση
Ο ΑΛΛΟΣ ΛΟΓΟΣ
Οἱ δρόμοι τῆς ἁγιωσύνης
Ἄχ! αὐτὲς οἱ ἀνασυστάσεις μονῶν, πού, γιὰ νὰ γίνουν,
ἀπαιτοῦν ἀρχαιολογικοὺς χώρους· ὅπως λ.χ. τὸ Ἄλσος
τῶν Μουσῶν στὴνΒοιωτία. Ὅμως καὶ πάλι μιὰ ἀνασυ-
στημένη μονὴ τί θὰ ἦτο χωρὶς μιὰ προικούλα σαράντα στρεμ-
μάτων, ὅπου τὸ θεοφιλὲς κοινὸν θὰ ἐχρησιμοποιοῦσεν ὡς κοινό-
βιον; Ἔτσι, φαίνεται, ἐσκέφθη, ἕνας ἀρχιμανδρίτης καὶ ἔκανε ντοὺ κατὰ τὴν
περιοχὴ τῆς Ἄρνης.Τώρα, ἂν στὸν λόφο πάνω ἀπὸ τὸ χωριὸ Μουρίκι ὑπάρ-
χῃ Πελασγικὸν τεῖχος, αὐτὸ εἶναι μία ἀσήμαντη λεπτομέρεια. Δηλαδή, κι ἂν
θὰ τὸν καταπατοῦσε, μήπως ὁ Πελασγὸς ἡγεμόνας θὰ ἔτρεχε στὸ Συμβούλιο
Ἐπικρατείας; Σιγὰ τὶς παλιόπετρες καὶ τ’ ἀγκωνάρια.
Ἄσε δὲ ποὺ μποροῦσε νὰ ἐπικαλεσθῇ καὶ χρησικτησία! Ἀφοῦ παλαιότεροι
εὐσεβεῖς καὶ φιλοπρόοδοι Χριστιανοὶ εἶχαν τὴν φαεινὴν ἰδέα νὰ δανειστοῦν
κάποιους ἀπὸ τοὺς λίθους τοῦ τείχους, γιὰ νὰ κτίσουν τὸ ἀγλάισμα τῆς χρι-
στιανικῆς ἀρχιτεκτονικῆς: τὸ ναΐδριο τοῦ Προφήτου Ἠλία, τὸ ὁποῖον, ση-
μειωτέον, ἐπειδὴ δὲν ὑπῆρχε ἄλλος λόφος σ’ ὁλόκληρο τὸν νομό, φρόντισαν
νὰ τὸ κτίσουν ἐκεῖ, δίπλα στὸ πανάρχαιο ἀμυντικὸ ἔργο. Βεβαίως οἱ ἄνθρω-
ποι ἐνέγραψαν ἔτσι ὑποθήκη, κατοχυρώνοντας τὸν λόφο, ἀφοῦ, ὡς γνωστόν,
ἅπαξ καὶ κτισθῇ ἐκκλησία, δὲν γκρεμίζεται μὲ τίποτε! Φαίνεται, ὅτι ἐκεῖ στὴν
Ἱερὰ Μητρόπολη Θηβῶν καὶ Λεβαδείας ἔχουν προωθήσει τὴν ἀπόκτηση
γαιῶν τοῦ δημοσίου σὲ ἐπιστήμη.Διαφορετικὰ δὲν ἐξηγεῖται, πῶς διάβολο
ἔτσι εὔκολα τσιμεντάρουν τοὺς ἀρχαιολογικοὺς χώρους ἢ οἰκοδομοῦν πάνω
σ’ αὐτούς. Ἢ μήπως καὶ κάποιοι κρατικοὶ παράγοντες ἢ ἄτομα τῆς τοπικῆς
αὐτοδιοικήσεως σιγοντάρουν τὴν ἐκκλησιαστικὴ αὐτὴ ἰδιοποίηση;
Βεβαίως καὶ ἀντιλαμβάνομαι, ὅτι οἱ ἐπίσκοποί μας βγάζουν «καντῆλες»,
μόλις δοῦν ἀρχαιοελληνικὸ ἐρείπιο καὶ σπεύδουν νὰ τὸ ἐξαγνίσουν, χτίζο-
ντας ἀπὸ πάνω ἐκκλησάκι. Αὐτὴ εἶναι παλιὰ πρακτική. Ὅμως δὲν ζοῦμε πιὰ
στὸ Βυζάντιο. Ἀντίθετα ζοῦμε ἀπ’ τὰ κόκκαλα τῶν προγόνων μας, λόγῳ τοῦ
τουρισμοῦ. Καὶ ἐπειδὴ τὰ κοινόβια, οἱ μονὲς καὶ τὰ ναΐδρια, ὅπως καὶ νὰ τὸ
κάνουμε, δὲν φέρνουν συνάλλαγμα, καλὸν θὰ ἦτο, σεβασμιώτατε, ἔστω μὲ τὸ
ἰδικό σας ἐντελῶς ἀνυστερόβουλο κριτήριο «ἐν τῷ ναῷ δουλεύσετε ἐν τῷ ναῷ
τραφήσεσθε» νὰ σεβώμαστε τὴν κληρονομιὰ τῶν ἀρχαίων ναῶν. Κι ὄχι νὰ
παίρνουμε ἕνα τριαξονικὸ σύρμα καὶ νὰ περιφράζουμε ὅσο πιάνει τὸ μάτι
μας κι ἔπειτα νὰ χτίζουμε, νὰ γκρεμίζουμε καὶ νὰ τσιμεντάρουμε κατὰ βού-
λησιν σ’ αὐτό. Καὶ στὸ φινάλε - φινάλε ποιός σοῦ εἶπε ὅτι ὁ νομὸς Βοιωτίας
ἔχει ἀνάγκη ἀπὸ ἀσκηταριὰ καὶ ἐξωκκλήσια. Ἂν θέλῃς ν’ ἁγιάσῃς, ὑπάρ-
χουν κι ἄλλοι δρόμοι, ἐκτὸς τοῦ δρόμου ποὺ ἠκολούθησεν ὁ Ἅγιός μας Μέ-
γας Θεοδόσιος – βοήθειά μας!
Γιῶργος Πετρόπουλος