Λῆά που θρίσκεται ἡ πνευματική ἡγεσία; β νάµεσα στὶς τόσιις καὶ τόσες «ἡ- γεσίεο» ποὺ κατευθύνουν καὶ καθοδηγιοῦν τὸ ἐθνικὸ σύνολο μιᾶς Χώρας ἢ ἑνὸς λαοῦ εἶναι καὶ ἡ πνευ- µατική του ἠγεσία. Αὐτὸ ἰσχύει παν- τοῦ 'καΐ, φυσικά, καὶ σ᾽ ἐμᾶς ἐδῶ μὲ ὀρισμένες, ὡστόσο, παραλλαγὲς καὶ ἰδιορρυθμίες. Τὸ περίεργο εἶναι. πὼς ὅλοι ἀναγνωρίζουν τὴν ὑπαρξή της, θλέπουν παντοῦ τὴν ἐπιρροή της, δὲν μποροῦν ὅμως νὰ καθορίσουν μὲ ἀκρίθεια τὴ φύση της καὶ νὰ ὑποδεί- ξουν τὰ µέλη της. ᾿Ακριθῶς αὐτὸ εἷ- ναι τὸ θέµα µας: ποιοὶ τὴν ἀποτε- λοῦν καὶ ποιὰ Ιεἴναι, σ᾽ ἐμᾶς ἐδῶ, τὰ ἰδιαίτερα χαρακτηριστικά της. Πρὶν ὅμως ἔρθουμε νὰ δώσουμε ἀ- πάντηση στὰ δύο πιὸ πάνω σκέλη. τοῦ θέματός µας ἂς δοῦμε, ποιὸς πρέπει νὰ εἶναι ὁ ρόλος της. "Οσο κι ἂν δὲν φαίνεται, κάνει αἰσθητὴ τὴν παρου- σία της μὲ τοὺς πιὸ ποικίλους τρό- πους. ᾽᾿Ασκεῖ ἔντονη ἐπίδραση οστὶς πολύπλοκες διαδικασίεο ποὺ προη- γοῦνται τῆς διαμόρφωσης μιᾶς ἴδεο- λογίας. Ἐπηρεάζύει στὸ σχηματισμὸ γενικῶν κατευθυντηρίων γραμμῶν γύρω ἀπὸ πολιτικά, ἐθνικά, κοινωνι- κἁ καὶ πολιτιστικὰ ζητήματα. Προ- θάλλει ἀπόψεις καὶ διατυπώνει αἰτή- ματα: ἐπάνω σ᾽ ἐπίμαχα θέµατα: εὐ- ρύτερου ἐνδιαφόροντος. Γενικά, μποροῦμε νὰ ποῦμε, πὼς ἀσκεῖ µία εὐεργετικὴ ἐπίδραση στὴ λήψη ἀπο- φάσεων, στὴ διατύπωση κριτικῆς, στὴν ἐξασφάλιση ἑνὸς γόνιµου καὶ δημιουργικοῦ διαλόγου, σὲ ὅλα τὰ ἐ- πίπεδα διοίκησης καὶ σέ ὅλα τὰ κέν- τρα λήψης ἀποφάσξων. Ὕστερα: ἀπ᾿ αὐτὰ τὰ πολὺ γενικὰ γύρω ἀπὸ τὴν ἀποστολή της, ἂς ἔρ- θουµε στὰ µέλη της, ἂς δοῦμε πῶς πρέπει νὰ εἶναι. Μποροῦμε νὰ φαν- τασθοῦμε τὴν πνευματική µας ἠγε- Τοῦ ΕΥ̓ΑΓΤΈΛΟΥ ΡΟΖΟΥ σία (ὅπως κι ἐκεῖνες ὅλου τοῦ κό: σµου) σὰν ἕνα ἄτυπο σῶμα ἀποτε- λούμενο ἀπὸ ἕνα ἀπροσδιόριστο ἀρι- θμὸ μελῶν, μὲ χαλαρὴ σύνδιΞξση με- ταξύ τους, πού, μόνιμα ἢ, περιστασια- κά, ἀποφαίνονται γιὰ τὰ διάφορα ζη- τήματα: ποὺ ἀπασχολοῦν τὸ σύνολο. Τὰ µέλη της ἀποτολοῦνται ἀπὸ τοὺς πιὸ καλλιεργηµένους, ἐνημερωμέ- νους καὶ εὐαίσθητους πολίτες, ποὺ ἔ- χουν ἕνα ἰδιαίτερο ἐνδιαφέρον γιὰ τὰ κοινά. Οἱ γνῶμες τοῦς καὶ οἱ ἀπόψεις τους, συνήθως, διατυπώνονται ἀπὸ δική τους πρωτοθουλία. Τὸ ἐπίσημο κράτος, ὅταν δὲν τοὺς ἀγνοεῖ, ἀπο- φεύγει νὰ ζητήσει ἐπίσημα! τὴ γνώ- µη τους, "Αλλωστε οἱ περισσότερο! εἶναι ἄγνωστοι. Δὲν συνέρχονται πο- τὸ ὅλοι μαζὶ σ᾽ ὁρισμένο τόπο ἢ χρό- ΜΟ καί, γενικά, τὸ ἔργο τους εἶναι ἄ- τυπο καὶ δὲν παίρνει ποτὲ κάποιο