ΣΕΠ 2026ΕΚΔΟΣΗ ΒΗΤΑ
μιά ἀπόπειρα ἀναζητήσιμης κειμενικῆς ἀποκαταστάσεως τοῦ περιοδικοῦ ΔΑΥΛΟΣ
297 ΤΕΥΧΗ · 23.063 ΣΕΛΙΔΕΣ · 9.618.609 ΛΕΞΕΙΣ · 6.129 ΑΡΘΡΑ · 1.187 ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ
253ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 2003
Ἄρθρα πού ξεκινοῦν σέ αὐτό τό φύλλο
- Έστιν οφθαλμός ος τα πάνθ' ορά — ΚΑΡΜΙΡΑΝΤΖΟΣ, ΚΩΣΤΗΣ
Πρωτογενές κείμενο, χωρίς καμία ἐπέμβαση
Ἔστιν ὀφθαλμὸς ὃς τὰ πάνθ’ ὁρᾷ
Νωρὶς τὸ ἀπόγευμα καὶ μόλις εἶχε τελειώσει τὸ «ἐργαλεῖο».
Ἔτσι τό ’λεγαν χαϊδευτικὰ στὴν ὁμάδα – τί ὁμάδα; συ-
νεργεῖο ἦταν! – τῶν ἐπιστημόνων. Τὸ φωτονικὸ μικρο-
σκόπιο ἐπιβλητικό, τριπλάσιο ἀπ’ τὸν ἀρχικὸ προγραμ-
ματισμό, δέσποζε στὴν ἄχαρη αἴθουσα τοῦ «ἐρευνητηρίου» ἀνά-
μεσα σὲ καλώδια καὶ ἐξαρτήματα.
Ὁ K. ἦταν μόνος· οἱ ἄλλοι μόλις εἶχαν φύγει, χαρούμενοι ποὺ θὰ
ξεκουράζονταν ἐπιτέλους μετὰ ἀπό πολύμηνη ἐξαντλητικὴ ἐργα-
σία. Ἔμεινε γιὰ νὰ ρυθμίσῃ μὲ τὴν ἡσυχία του τὸν ἐπιταχυντή, ποὺ
ἦταν δικῆς του ἁρμοδιότητας. Σταμάτησε ἀπότομα νὰ ψαχουλεύῃ
καὶ κοίταξε μακρυὰ τὸν πορφυρὸ οὐρανό. Κι ἔνιωσε ὅτι ἄλλος ἦταν
ὁ λόγος ποὺ ἔμεινε ἐδῶ· νὰ ἰδῇ μόνος του, πρῶτος αὐτός, τὸν κόσμο
τὸν μικρὸ - μικρό. Τὸν κόσμο ποὺ μετριέται σὲ νανόμετρα (ἑκατομ-
μυριοστὰ τοῦ mm) καὶ πίκο καὶ τὰ ἑκατομμυριοστά τους, ποὺ ἀνθρώ-
που μάτι δὲν εἶχε δεῖ ποτὲ πρίν. Ποτέ;
Ἐνεργοποίησε τὸ «ἐργαλεῖο» καὶ τὸ ἐλαφρὺ γουργούρισμα τὸν
ἠρέμησε. Βιάστηκε ὅμως. Δὲν σκέφθηκε πρῶτα ποῦ θὰ «εἰσέλθη»,
ποῦ θὰ «ἐμβαθύνῃ». Κι ὅμως αὐτὸ ἤθελε πάντα του: νά ’ναι κάτι
«ζωντανό», κάτι δικό του. Ἀσυναίσθητα ἔφτυσε στὴν ἀντικειμενικὴ
πλάκα (τὸ σάλιο ἦταν τὸ πιὸ ἄμεσα δικό του!) κι ἔθεσε τὰ μάτια του
στὴν «ἔξοδο» τοῦ ἐργαλείου. Σὲ κάθε κλὶκ τοῦ διακόπτη ἡ μεγέ-
θυνση γινόταν ἑκατονταπλάσια. Πάνω ἀπ’ τὴ σταθερὴ γαλάζια
γραμμὴ τῆς ἔνδειξης, οἱ ἀριθμοὶ ἄλλαζαν γρήγορα. Ἤδη ἔδειχνε 1
νανὸ καὶ ὁ K. ἔβλεπε καθαρὰ τὸ DΝΑἑνὸς κυττάρου του, νὰ ἀνε-
μίζη σὰ στροβιλιστὲς κορδέλλες. Διώρθωσε τὸν σταθεροποιητὴ καὶ
ἡ εἰκόνα ἔμεινε ἀκίνητη, δίχως δονήσεις. Ἡ συσκευὴ χρωμό, αὐτορ-
ρυθμιζόμενη, μετέτρεπε τὶς παλμώσεις σὲ ὁλόλαμπρους χρωματι-
σμούς. ὉΚ. σκέφθηκε μὲ ἱκανοποίηση, ὅτι καὶ ὁ Ω. καὶ ὁ Θ., ὑπεύ-
θυνοι συνεργάτες τῶν συσκευῶν, ἔκαναν καλὴ δουλειά. Συνέχισε
τὴ «βύθιση».
Τώρα ἔβλεπε γιὰ πρώτη φορὰ ἐκστατικός τὰ ἄτομα νὰ λα-
μπυρίζουν, νιώθοντας τὸ φαλακρὸ κεφάλι του νὰ ἱδρώνῃ. Συ-
νέχισε! Παρ’ ὅλη τὴ σταθεροποίηση μπρὸς ἀπ’ τὰ μάτια του
περνοῦσαν τὰ ἠλεκτρόνια μὲ ταχύτητα, χωρὶς σχεδὸν νὰ προ-
λαβαίνῃ νὰ τὰ συνειδητοποιῇ. Μὲ ἀνυπομονησία κατέβασε