Ὠμές, ἐνοχλητικὲς καὶ ἀνείπωτες ἀλήθειες Ἡ στρατιωτικὴ ἐπιχείρησι κατὰ τῆς Κύπρου, ποὺ ἔγινε τὸ ἔτος 1974, ἔφερε τὸ τρομερὸ ὄνομα «Ἀττίλας». Ἡ Κύπρος, ἡ ὁποία εἶναι μία νῆσος ποὺ στὸ πεῖσμα τῶν καιρῶν ἐπὶ τρεῖς καὶ πλέον χιλιάδες χρόνια παρέμεινε ἑλληνική, ἐπλήγη τὸ ἔτος 1974 ἀπὸ τὸν «Ἀττίλα» καὶ ἔκτοτε ἡ Τουρκία, ἡ ὁποία ἦτο συμμέτοχος αὐτοῦ εἰς τὴν ἐπιχείρηση ἐκείνη, κρατεῖ κάτω ἀπὸ μία βάρβαρη, τύπου Μεσαίωνος, κατοχὴ τὸ λαὸ τοῦ 40% τοῦ ἐδάφους της. Τὸ ὄνομα Ἀττίλας, ποὺ ἐδόθη στὴν ἐπιχείρηση ἐκείνη, δὲν ἐδόθη τυχαίως. Ὁ Ἀττίλας ὑπῆρξε ἕνας ἀρχηγὸς στιφῶν στοὺς χρόνους τοῦ Μεσαίωνος, ὁ ὁποῖος, ἀπ’ ὅπου περνοῦσε, ἔσπερνε τὴν καταστροφὴ καὶ τὸ θάνατο· ἦτο δὲ γέννημα καὶ θρέμμα τοῦ Βορρᾶ. Τὸ ὄνομα τοῦ Ἀττίλα τοῦ 20οῦ αἰῶνος, τοῦ τωρινοῦ Ἀττίλα, ἐσήμαινε ὅτι κατὰ τὴν ἐπιχείρηση, ποὺ θὰ ἐγίνετο στὴν Κύπρο, θὰ ἐπικρατοῦσε τὸ δόγμα αὐτό: Καταστροφὴ καὶ θάνατος. Ἐσήμαινε ἀσφαλῶς καὶ τὴν προέλευση τῆς ἐπιχειρήσεως: ὅτι αὐτὴ προήρχετο ἀπὸ τὸ Βορρᾶ, ἀπὸ τὴν Κεντρικὴ Εὐρώπη, ὅπου ἕδρασε τὸν Μεσαίωνα ὁ Ἀττίλας. Ὁ Ἀττίλας ὅμως αὐτὸς ἐδῶ δὲν ἦτο ἕνας ἄνθρωπος, ἕνας βάρβαρος ἀρχηγός· δὲν ἦτο μόνο μιὰ στρατιωτικὴ ἐπιχείρηση αὐτὴ ποὺ ἐκδηλώθηκε στὴν Κύπρο· δὲν ἦτο ἁπλό, ἀλλὰ ἦτο κάτι ἄλλο πιὸ σύνθετο, πιὸ βαθὺ καὶ πιὸ πολύπλοκο· ἦταν ἕνα κίνημα, μία ἰδεολογία, μιὰ πολιτική. Τὸ κίνημα αὐτὸ ἐφύτρωσε καὶ ἀνεπτύχθη στὰ χρόνια ποὺ ὠνομάστηκαν «Χρόνια τοῦ ψυχροῦ πολέμου», οἱ δὲ ἄνθρωποι, ποὺ τὸ δημιούργησαν, ἀλλὰ καὶ ἐκεῖνοι ποὺ τὸ ἀκολούθησαν, ἦσαν Εὐρωπαῖοι, Πλεχανωβικῆς μᾶλλον ἀποχρώσεως, ποὺ ἐφιλοδόξουν νὰ φέρουν στὴν Εὐρώπη ἕναν ἐξουσιασμὸ ὑπὸ μία νέα μορφὴ μιᾶς δῆθεν σοσιαλ-δημοκρατίας. Μερικοὶ ἀπὸ τοὺς ἡγέτες τῆς ὅλης αὐτῆς κινήσεως ἦταν Γερμανοὶ πολιτικοί· ἀλλὰ καὶ ἄλλοι σημαίνοντες Εὐρωπαῖοι ὑπῆρξαν ἐπίδοξοι ἀρχηγοί της. Γιὰ νὰ φτάσῃ στὴν Κύπρο ὁ Ἀττίλας, πέρασε ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα. Ἔτσι γίνεται πάντα. Ὅλοι οἱ ἐπίδοξοι κατακτητές, μεταρρυθμιστὲς καὶ ὅπως ἄλλως αὐτοὶ ἤθελαν ὀνομαστῇ, περνοῦν ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα. Ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα πέρασε καὶ ὁ Πρῶτος καὶ ὁ Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος, ἀπὸ τὸν ὁποῖον ἡ Ἑλλὰς ἐξῆλθε καθῃμαγμένη καὶ κατεστραμμένη ἀπὸ τὴν ἐπίθεση τοῦ εὐρωπαϊκοῦ φασισμοῦ. Οἱ Ἕλληνες ὅμως βρέθηκαν νὰ εἶναι ἑνωμένοι τότε. *** Ἡ ἐπίθεση τοῦ Ἀττίλα κατὰ τῆς Ἑλλάδος ἄρχισε ἐπισήμως τὸ Νοέμβριο τοῦ ἔτους 1973. Εἶχε βεβαίως ἀπὸ πολὺ πρὶν ἔλθη (κατὰ τὴν τετραετία 1963 1967), ἀλλὰ τότε παρουσιάστηκε ὡς μία ἐσωτερικὴ διένεξη, ὡς μία διένεξη τῶν κομμάτων ποὺ ὑπῆρχαν τότε στὴν Ἑλλάδα. Τώρα ὅμως (τὸ 1973) δὲν ἠμπόρεσε νὰ κρύψῃ τὸ πρόσωπό του· ν’ ἀποκρύψῃ δηλαδὴ ὅτι ἐπρόκειτο γιὰ μιὰ ἔξωθεν ἐπέμβαση. Ἰδοὺ ὅμως τὰ γεγονότα: Στὶς 17 τοῦ μηνὸς Νοεμβρίου τοῦ ἔτους 1973 στὸ Πολυτεχνεῖο εἶχαν συγκεντρωθῆ μερικὲς χιλιάδες φοιτητές, οἱ ὁποῖοι εἶχαν διάφορα αἰτήματα. Τὸ ἀπό-