Ο ΠΡΥΤΑΝΙΣ ΚΑΙ ΤΑ ΚΟΚΚΑΛΑ ΤΗΣ ΡΩΜΑΙΑΣ «Θρησκευτικὴ ἀγωγὴ σημαίνει καὶ ναὸς τοῦ Θεοῦ, ὅπου οἱ μαθητὲς καὶ οἱ μα- θήτριες ἄμεσα καὶ συνεχῶς θὰ συμμετέχουν στὴν μυστηριακὴ ζωὴ καὶ λα- τρεία τῆς Ἐκκλησίας. Τόσο στὸ παλαιὸ κτήριο τοῦ Ἀρσακείου στὸ κέντρο τῆς Ἀθήνας ὅσο καὶ στὰ νεώτερα διδακτήρια τοῦΨυχικοῦ κτίστηκε ναὸς ἀφιε- ρωμένος στὴν Ἁγία Ἀναστασία τὴ Ρωμαία...». Δὲν εἶναι κήρυγμα ἱεροκήρυκα· εἶναι ἀπόσπασμα ἀπὸ λόγο τοῦ πρυτάνεως τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν κ. Γ. Μπαμπινιώτη, τὸν ὁποῖον ἐξεφώνησε στὸ Ἀρσά- κειο Ἀθηνῶν ὡς πρόεδρός του. Καὶ συνέχισε: «Ἡ ἐκκλησία τῆς Ἁγίας Ἀναστασίας μέσα στὸν χῶρο τῶν Ἀρσακείων Σχο- λείων Ψυχικοῦ προσδιορίζει ἀκριβῶς καὶ τὸν σκοπὸ τῆς πνευματικῆς ἀγωγῆς (...). »Στὴν ἐκδήλωση αὐτὴ τῆς Ἁγίας Ἀναστασίας, πέραν τῶν σχολικῶν λα- τρευτικῶν ἐκδηλώσεων ποὺ πραγματοποιοῦνται σχεδὸν καθημερινά, γίνο- νται κατὰ καιροὺς καὶ θρησκευτικὰ γεγονότα εὐρύτερης σημασίας...». Μάθαμε λοιπὸν ἀπὸ τὸν πρύτανι τοῦ ἀρχαιότερου καὶ μεγαλύτερου πανεπι- στημίου τῆς Ἑλλάδος, ὅτι τὸν σκοπὸ τῆς πνευματικῆς ἀγωγῆς προσδιορίζει ἡ Ἁγία Ἀναστασία ἡ Ρωμαία. Καὶ γιὰ νὰ μὴν ὑπάρξῃ κάποια παρεξήγηση, ἰδοὺ πῶς ἡ ρωμαία αὐτὴ ἐπιτελεῖ τὸν ὑψηλόν της σκοπό: «Κατὰ τὸ τρέχον ἔτος, ἐπ’ εὐκαιρίᾳ τῆς μεταφορᾶς στὸν ἱερὸν αὐτὸν ναὸ γιὰ λίγες ἡμέρες τῶν ἱερῶν λειψάνων τῆς Ἁγίας ἀπὸ τὴν Ἱ. Μονὴ Ἁγίου Γρη- γορίου τοῦ Ἁγίου Ὄρους, ὁ ἑορτασμὸς τῆς μνήμης τῆς Ἁγίας εἶχεν ἰδιαίτε- ρη ἐπισημότητα(...)». Ἐπειδὴ κινδυνεύουμε ἴσως νὰ θεωρηθοῦμε μυθομανεῖς γιὰ αὐτὰ τὰ πράγματι ἀπίστευτα, πληροφοροῦμε τὸ ἀναγνωστικὸ κοινὸ τοῦ «Δαυλοῦ», ὅτι τὰ ἀντιγρά- φουμε ἐπὶ λέξει ἀπὸ τὸ ἐπισημότατο ὄργανο τῆς Ἀρχιεπισκοπῆς Ἀθηνῶν, τὴν «Ἐκκλησία», ὑπογραφόμενα μάλιστα ἀπὸ τὸν διευθυντή της καὶ κορυφαῖο ἐκ τῶν ζώντων Ἑλλήνων θεολόγων κ. Εὐάγγελο Θεοδώρου (τ. 12, Δεκέμβριος 2002, σελ. 885). *** Εἴμαστε ὑποχρεωμένοι νὰ ὁμολογήσουμε, ὅτι ἀδικοῦμε τοὺς ἀνώτατους θρη- σκευτικούς μας ταγούς, ὅταν τοὺς θεωροῦμε ὡς ἀποκλειστικὰ ὑπεύθυνους γιὰ τὸ θλιβερὸ φαινόμενο τῆς λειψανολατρίας - εἰδωλολατρίας - τοτεμισμοῦ, ποὺ τείνει νὰ κατεβάσῃ τὸ ἐπίπεδο πολιτισμοῦ τῆς σημερινῆς Ἑλλάδος σὲ «πολιτισμὸ» τῶν πρωτογόνων τῆς ἀφρικανικῆς ζούγκλας. Μπορεῖ κανεὶς νὰ σκε- φθῇ, ἐπὶ τῇ βάσει αὐτῶν ποὺ μᾶς πληροφορεῖ ἐπίσημα ἡ «Ἐκκλησία», ὅτι τοὺς θρησκευτικοὺς ταγούς μας, οἱ ὁποῖοι ἐπιτέλους ἐκθέτουν τὰ ἱερὰ λείψανα σὲ ἐλεύ- θερα προσερχόμενους πιστούς, ἔχουν ξεπεράσει κατὰ πολὺ οἱ ἀνώτατοι ἐκπαι- δευτικοὶ καὶ ἐπιστημονικοί μας ταγοί, οἱ ὁποῖοι εἰσάγουν τὰ κόκκαλα τῆς ἁγίας Ρωμαίας στὰ σχολεῖα καὶ ὑποχρεώνουν, πηγαίνοντάς τα ἀγεληδόν νὰ τὰ προ- σκυνήσουν, ὅπως μᾶς διαβεβαιώνει ὁ κ. E. Θεοδώρου, τὰ ἀνυποψίαστα ἀνήλικα ἑλληνόπουλα. Γ.Σ.Π.