Ο ΑΛΛΟΣ ΛΟΓΟΣ Ἄξιος ὁ μισθός του Ἐκεῖ, στὸ Ἀριστοτέλειο, νὰ χαίρεσθε τὸν καινούργιο σας ἐπίτιμο διδάκτορα. Ψάχνατε πολὺ γιὰ νὰ τὸν βρῆτε; Γράφω γιὰ τὸν κ. Wolfgang Kullmann. Ρέ, τί ἀστέρι πρώτου μεγέθους ἀνακαλύψατε; Αὐτός, μάτια μου, ξεπέρασε καὶ τὸν Μάρτιν Μπερνάλ. Ὁ νεοαναγορευθεὶς λοιπὸν ἐπίτιμος διδάκτωρ (6-1-2002), θέλοντας προφανῶς νὰ ἀνταποδώσῃ τὴν φιλοφρόνηση πρὸς τὸ πανεπιστήμιο τῆς Θεσσαλονίκης, ἔγραψε τὸ περισπούδαστο καὶ ἐμβριθέστατο ἄρθρο «Πῶς ὁ Ὅμηρος εἶδε τοὺς Ὀλυμπιακοὺς ἀγῶνες», ποὺ δημοσιεύτηκε σὲ ἀθηναϊκὴ ἐφημερίδα (15-12-2002). Ὁ ἐν λόγῳ λοιπὸν ἐπίτιμος «ἐγείρεται μίαν αὐγὴν ψυχρὰν ὅπως ἡ λήθη», κατὰ τὸν Ἀχιλλέα Παράσχο, καὶ ἀποφασίζει νὰ διορθώσῃ μίαν χρονολογικὴν ἀνακρίβεια, σχετικὰ μὲ τὸ πότε ἔζησε ὁ Ὅμηρος καὶ πότε συνακόλουθα γράφτηκε ἡ Ἰλιάδα καὶ τί ἦταν τὰ Τρωικά. Κι ἀφοῦ ἀντιπαραβάλλῃ τὸν «Κατάλογο τῶν πλοίων»μὲ τὸν κατάλογο τῶν νικητῶν τῶν Ὀλυμπιακῶν Ἀγώνων ἀπὸ τὸν Z´ π.X. αἰῶνα, παλαμίζει Εὐαγγέλιο, ποὺ λένε, ὅτι ἡ Ἰλιάδα γράφτηκε μετὰ τὸ 680 π.X. καὶ ὅτι ὁ Τρωικὸς Πόλεμος ἦταν ἕνα μᾶλλον ἀσήμαντο ἱστορικὸ συμβάν, ἀνάξιο λόγου. Ὅσον ἀφορᾷ στὴν ἐθνογένεση τῶν Ἑλλήνων, αὐτὴ ἔγινε τὸ πρῶτο ἥμισυ τοῦ 7ου π.X. αἰῶνος... Προσωπικὰ πιστεύω, ὅτι ἔχει δίκιο. Σιγὰ τώρα μὴν δώσουμε βάση στὰ «τσουκαλάκια»τοῦ Σλῆμαν καὶ στὶς παπαριὲς τοῦ Ὁμήρου, ποὺ δὲν εἶχε τί νὰ κάνῃ κι ἔγραψε ἕνα παραμύθι 1.237 στίχων, γιὰ νὰ κοιμίζουν οἱ μανάδες τὰ παιδιά τους. Καὶ σιγὰ τὴν ἐθνογένεση! Εὐτυχῶς ποὺ ὁ κύριος ἐπίτιμος δὲν μασάει ἀπὸ «Φορωνίδα», «Ὀρφικά», Κυνήγι Καληδονίου Κάπρου, ἐκστρατεία Διονύσου στὶς Ἰνδίες κ.ἄ. Ἡ μόνη πηγὴ γνώσης τὴν σήμερον ἡμέραν εἶναι ὁ κ. Wolfgang Kullmann, ποὺ εὐτυχῶς μὲ τὸ ἐρευνητικό του ἔργο ἦλθε νὰ μᾶς ἀνοίξῃ τὰ μάτια· σ’ ἐμᾶς τοὺς ἐντοπίους χαχόλους. Νὰ μᾶς ξεστραβώσῃ, βρὲ ἀδελφέ! Καὶ τὸ κυριώτερο νὰ δικαιώσῃ τὸ Ἀριστοτέλειο γιὰ τὴν ἀναγόρευσή του σὲ διδάκτορα, ἀφοῦ τέτοιες ρηξικέλευθες ἀνακοινώσεις ἐμβαθύνουν (μέχρι τάφου) τὶς κλασικὲς σπουδές. Συγχαίρουμε ἀπὸ καρδίας τὸν ἄξιον αὐτὸν καθηγητὴ τῆς ἀρχαίας Ἑλληνικῆς Φιλολογίας καὶ τὸ Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης γιὰ τὴν ἐπιλογή του. Ἂν καὶ τὸ τελευταῖο ὀφείλει μιὰν ἐξήγηση, νομίζω. Καὶ θὰ τὴν περιμένω κατὰ τὴν «Δευτέρα Παρουσία». Γιῶργος Πετρόπουλος