Ἑβραϊκὴ δεισιδαιμονία στὴ σημερινή μας λατρεία ™τὸ βιβλίο μας «Οἱ Πέντε Μεγάλες Θρησκεῖες»(15η ἔκδοση, Πατάκης) ἔχουμε ὁρίσει τὴ μαγεία ὡς «ψυχοκοινωνικὸ φαινόμενο καὶ ἀνθρώπινη ἐπινόηση ἀπὸ τὴ χαραυγὴ τῆς πανανθρώπινης ἱστορίας». Ἱστορικὰ τοποθετούμενη ἡ μαγεία κινεῖται στὴν προ-επιστημονικὴ περίοδο καὶ ἀποτελεῖ διδασκόμενη θεωρία καὶ πρακτικὴ ἀπὸ τοὺς παλαιότερους στοὺς νεώτερους μάγους καὶ μάγισσες. Οἱ μάγοι τῆς προϊστορίας ἦταν οἱ παντογνῶστες τῶν ἀφώτιστων ἀπὸ τὴν ἐπιστήμη χρόνων. Ἡ μαγεία ἐρευνᾶται ἀπὸ τὴ Θρησκειολογία, Ἀνθρωπολογία, Ἐθνολογία καὶ Ψυχολογία. Ἐμεῖς θὰ παραθέσουμε ἐξορκιστικὰ κείμενα μαγικῆς πρακτικῆς προέλευσης, ποὺ πρωτοδημοσιεύθηκαν ἀπὸ τὸν γνωστὸ καὶ παγκοσμίου φήμης Ἑλληνορουμάνο θρησκειολόγο Mircea Eliade στὸ ἔργο του «Μαγεία, Μῦθοι, Σύμβολα». Θὰ παραθέσουμε ἀπὸ τοὺς ἤδη δημοσιευμένους Μαγικοὺς Παπύρους (IV 537) ἕνα ἐξορκιστικὸ δεῖγμα κι ἀφοῦ σχολιάσουμε τὸ «ἀσύνδετο - ἀσυνάρτητο» καὶ παραληρηματικὸ τοῦ κειμένου, θὰ συνεχίσουμε μὲ τὰ δαιμονοποιημένα «ἐκκλησιαστικὰ» κείμενα, γιὰ νὰ συγκρίνουμε ἐπισημαίνοντας τὰ κοινὰ σημεῖα. Σκοπὸς νὰ καταδείξουμε, ὅτι ἡ μαγεία τοῦ φόβου καὶ ὁ φόβος τῆς μαγείας ἐπιζοῦν καὶ σήμερα σὰν τὰ μικρόβια, πλὴν ὅμως ἐπιχρισμένα καὶ μεταλλαγμένα σὲ προσοδοφόρα «κατ’ οἶκον» εὐχέλαια. Τονίζουμε ὡστόσο καὶ πάλι γιὰ πολλοστὴ φορὰ ὅτι, ὅπου τὸ χρῆμα (ἔστω καὶ «ἱερὸ») μεσολαβεῖ, ἡ χάρις ἀποδημεῖ καὶ μένει ἀνενέργητο, γιατί τὸ «δωρεὰν ἐλάβατε, δωρεὰν δότε» καμμιὰ ἱεροκρατικὴ ἐξουσία δὲν ἠμπορεῖ νὰ τὸ ἀκυρώσῃ. Τὸ βυζαντινὸ τῶν σκοτεινῶν ἐκείνων χρόνων τῆς ψυχοκοινωνικῆς ἀβεβαιότητας κείμενο ἔχει ὡς ἑξῆς: «Ἔξελθε ἀπὸ τῶν ἀκτίνων ἀελίου πνεῦμα. Ἀναστῶν τὸν δαίμονα ὅσον δυνάμενον καὶ ἅψε συμπαθῶς τὰ σκωληκόβρωτα ἡμῶν σώματα. Ἡ δὲ πορεία τῶν ὁρωμένων πνευμάτων διὰ μέσου τοῦ ἱεροῦ δίσκου τῶν ζωδιακῶν συστημάτων ἂς καταλήξῃ εἰς τὰ ἐνδότερα σπήλαια τῆς ψυχῆς μου, καταυγάζων αὐτὰ διὰ τοῦ θείου καὶ ἀκτίστου φωτός σου. Ἅψε τὴν σωματικὴν ἡμῶν ἀποφορὰν καὶ σύντριψον τὰς καθ’ ἡμῶν δολίως κινουμένας λεγεῶνας τοῦ Βελιάλ. Σὺ δὲ ἱερομύστα εὐθέως ἐπιθὲς τὴν δεξιὰν παλάμην ἐν τῷ στόματί σου καὶ κλείσας αὐτὸ ἐν σιγῇ προσκύνα τὸ μυστήριον τῆς θείας οἰκο-