ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΨΥΧΙΑΤΡΙΚΗ Ὁ θεόκλειστος ὀνειρικὸς κόσμος τοῦ American Dream διεγείρεται ἀπὸ τὴν Γιαχβικὴ μανία του, ποὺ ἐδῶ καὶ μισὸν αἰῶνα ξέσπασε στὰ σπλάγχνα του καὶ τὰ πυρακτώνει, μετατρέποντάς τα σὲ πυραύλους καὶ βόμβες. Ὁ χιμαιρικὸς κόσμος τοῦ Κισμὲτ κλείστηκε στὸν φαντασιακό του Παράδεισο καὶ κατακρεουργεῖται (ἢ αὐτοκατακρεουργεῖται) βυθισμένος μέσα στὴν βαρειὰ Ἀλλαχική του μανιοκατάθλιψη, ποὺ εἴτε ναρκώνει τὸ κρανίο του καὶ τὸ κάνει παθητικὸ στόχο-ἀποδέκτη τῶν πυραύλων καὶ τῶν βομβῶν, εἴτε δαιμονίζει τὴν ὀργή του καὶ τὸν μετατρέπει σὲ δολοφόνο δερβίση Χασσασῖνο Μαλάχιντα. Ὁ διχασμένος κόσμος τῆς γεροντικῆς εὐρωπαϊκῆς σχιζοφρένειας παραπαίει μέσα στὴν συνακόλουθη τῆς διπλωπίας του τύφλωση («Ἐσὺ Ἀλλὰχ κι ἐγὼ Χριστό...»)καὶ «σπάζει» τὴ μέση του: τὰ πόδια του κλωτσᾶνε τὴν Ἀνατολὴ καὶ τὰ χέρια του φασκελώνουν τὴ Δύση. Γιαχβὲ - Ἀλλὰχ - Χριστός. Μανία - κατάθλιψη - σχιζοφρένεια. Καὶ τὸ ἐξ ἀντικειμένου ἄλλοθι τῆς ἐξ ὑποκειμένου ἐσωτερικῆς ἐνοχικῆς διαταραχῆς τους ἕνα δύσοσμο ὑγρὸ σὲ μιὰ λωρίδα γῆς, ποὺ ὅλοι τὸ φαντάζονται ὡς τὸ ἔπαθλο, πού, ὅποιος τὸ κατακτήσῃ, περαίνει μ’ αὐτό, δίκην ψυχοφαρμάκου, τὴν τῶν τοιούτων παθῶν του κάθαρσιν. *** Κανεὶς δὲν καταλαβαίνει, ὅτι ἡ διαταραχὴ τῆς ὁμάδας (Ἀνθρωπότητας) εἶναι διαταραχὴ (σύγχυση) τοῦ Λόγου· τοῦ Λόγου ποὺ εἶναι κοινὸς (ξυνὸς) γιὰ ὅλους, ἀλλὰ ἔχει πιὰ τεμαχισθῆ σὲ πολλὰ σκιάχτρα - ὑποκατάστατα («θεοὺς») καὶ κουφαίνει τ’ αὐτιὰ ἀ-ξυνέτων ἀνθρώπων βαρβάρους ψυχὰς ἐχόντων· «θεοὺς» ποὺ ἔκπαλαι στεγάζονται κάτω ἀπὸ τὴν ἴδια στέγη μὲ τὸ Θησαυροφυλάκιο τοῦ Ναοῦ τοῦ Σολομῶντος. Οἱ συγκάτοικοι «θεὸς» καὶ «μαῦρος χρυσὸς» γίνονται γλωσσοδέτης καὶ ὠτασπίδα· κι ὁ Λόγος δὲν λέγεται καὶ δὲν ἀκούεται σ’ ἕναν Πλανήτη τοῦ παρα-Λόγου, σ’ ἕναν Πλανήτη ὅπου ὁ πομπός του, ἡ Ἑλλάδα, δὲν κατοικεῖ: Τῆς Εὐρώπης ἂν ἀγγίζῃ ἀπ’ τὴ μιά, στὴν Ἀσία λίγο ἂν ἀκουμπᾷ, στὸν αἰθέρα στέκει, νά! καὶ στὴ θάλασσα μόνη της. Δ.I.Λ.