ΣΕΠ 2026ΕΚΔΟΣΗ ΒΗΤΑ
μιά ἀπόπειρα ἀναζητήσιμης κειμενικῆς ἀποκαταστάσεως τοῦ περιοδικοῦ ΔΑΥΛΟΣ
297 ΤΕΥΧΗ · 23.063 ΣΕΛΙΔΕΣ · 9.618.609 ΛΕΞΕΙΣ · 6.129 ΑΡΘΡΑ · 1.187 ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ
255ΜΑΡΤΙΟΣ 2003
Ἄρθρα πού ξεκινοῦν σέ αὐτό τό φύλλο
- Πολιτική Ψυχιατρική — ΛΑΜΠΡΟΥ, ΔΗΜΗΤΡΗΣ
Πρωτογενές κείμενο, χωρίς καμία ἐπέμβαση
ΠΟΛΙΤΙΚΗ ζΥΧΙΑΤΡΙΚΗ
Ὁ
θεόκλειστος ὀνειρικὸς κόσμος τοῦ American Dreamδιεγεί-
ρεται ἀπὸ τὴνΓιαχβικὴ μανία του, ποὺ ἐδῶ καὶ μισὸν αἰῶνα
ξέσπασε στὰ σπλάγχνα του καὶ τὰ πυρακτώνει, μετατρέπο-
ντάς τα σὲ πυραύλους καὶ βόμβες.
Ὁ χιμαιρικὸς κόσμος τοῦ Κισμὲτ κλείστηκε στὸν φαντασιακό
του Παράδεισο καὶ κατακρεουργεῖται (ἢ αὐτοκατακρεουργεῖται)
βυθισμένος μέσα στὴν βαρειὰ Ἀλλαχική του μανιοκατάθλιψη, ποὺ
εἴτε ναρκώνει τὸ κρανίο του καὶ τὸ κάνει παθητικὸ στόχο-ἀποδέ-
κτη τῶν πυραύλων καὶ τῶν βομβῶν, εἴτε δαιμονίζει τὴν ὀργή του
καὶ τὸν μετατρέπει σὲ δολοφόνο δερβίση Χασσασῖνο Μαλάχιντα.
Ὁ διχασμένος κόσμος τῆς γεροντικῆς εὐρωπαϊκῆς σχιζοφρένει-
ας παραπαίει μέσα στὴν συνακόλουθη τῆς διπλωπίας του τύφλω-
ση («Ἐσὺ Ἀλλὰχ κι ἐγὼ Χριστό...»)καὶ «σπάζει» τὴ μέση του: τὰ
πόδια του κλωτσᾶνε τὴν Ἀνατολὴ καὶ τὰ χέρια του φασκελώνουν
τὴ Δύση.
Γιαχβὲ - Ἀλλὰχ - Χριστός. Μανία - κατάθλιψη - σχιζοφρένεια.
Καὶ τὸ ἐξ ἀντικειμένου ἄλλοθι τῆς ἐξ ὑποκειμένου ἐσωτερικῆς ἐνο-
χικῆς διαταραχῆς τους ἕνα δύσοσμο ὑγρὸ σὲ μιὰ λωρίδα γῆς, ποὺ
ὅλοι τὸ φαντάζονται ὡς τὸ ἔπαθλο, πού, ὅποιος τὸ κατακτήσῃ, πε-
ραίνει μ’ αὐτό, δίκην ψυχοφαρμάκου, τὴν τῶν τοιούτων παθῶν του
κάθαρσιν.
***
Κανεὶς δὲν καταλαβαίνει, ὅτι ἡ διαταραχὴ τῆς ὁμάδας
(Ἀνθρωπότητας) εἶναι διαταραχὴ (σύγχυση) τοῦ Λόγου·
τοῦ Λόγου ποὺ εἶναι κοινὸς (ξυνὸς)γιὰ ὅλους, ἀλλὰ ἔχει
πιὰ τεμαχισθῆ σὲ πολλὰ σκιάχτρα - ὑποκατάστατα («θεοὺς»)
καὶ κουφαίνει τ’ αὐτιὰ ἀ-ξυνέτωνἀνθρώπων βαρβάρους ψυχὰς
ἐχόντων· «θεοὺς» ποὺ ἔκπαλαι στεγάζονται κάτω ἀπὸ τὴν ἴδια στέ-
γη μὲ τὸ Θησαυροφυλάκιο τοῦ Ναοῦ τοῦΣολομῶντος. Οἱ συγκά-
τοικοι «θεὸς» καὶ «μαῦρος χρυσὸς» γίνονται γλωσσοδέτης καὶ ὠτα-
σπίδα· κι ὁ Λόγος δὲν λέγεται καὶ δὲν ἀκούεται σ’ ἕναν Πλανήτη
τοῦ παρα-Λόγου, σ’ ἕναν Πλανήτη ὅπου ὁ πομπός του, ἡ Ἑλλάδα,
δὲν κατοικεῖ:
Τῆς Εὐρώπης ἂν ἀγγίζῃ ἀπ’ τὴ μιά,
στὴν Ἀσία λίγο ἂν ἀκουμπᾷ,
στὸν αἰθέρα στέκει, νά!
καὶ στὴ θάλασσα μόνη της.
Δ.Ι.Λ.