ΕΠΙΛΟΓΗ ΕΠΙΣΤΟΛΩΝ ΑΝΑΓΝΩΣΤΩΝ ΕΠΙΛΟΓΗ ΕΠΙΣΤΟΛΩΝ ΑΝΑΓΝΩΣΤΩΝ ΟΙ ΓΡΑΙΚΟΙ, ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΑΙ ΤΟ ΒΥΖΑΝΤΙΟ Ἐπιστολὴ πρὸς τὸν «Δ» τοῦ κ. Χρ. Σαρτζετάκη ΧΡΗΣΤΟΣ A. ΣΑΡΤΖΕΤΑΚΗΣ Νέα Πεντέλη, 17η Ἰανουαρίου 2003 Περιοδικὸν «Δαυλός», Κυδαθηναίων 29, Πλάκα, (τηλεομοιότυπον 210 3314997) 105 58 Ἀθήνας Κύριε διευθυντά, Εἰς τὸ κυκλοφοροῦν ὑπ’ ἀριθ. 253 τεῦχος (Ἰανουαρίου 2003) τοῦ ἐγκρίτου περιοδικοῦ σας «Δαυλὸς» δημοσιεύεται ὀργίλη, ἐξ ἀγαθοῦ φιλοπάτριδος συνει- δότος, ἐπιστολὴ τοῦ ἐν Βερολίνῳ ἀνα- γνώστου σας κυρίου Κώστα Μπαλάνου. Μὲ τὴν ἀντίληψιν ὅτι ἡ φιλοπατρία προ- ϋποθέτει καὶ ἑδραίαν γνῶσιν τῆς Ἱστο- ρίας, θὰ ἤθελα ἐπὶ τῆς ἐπιστολῆς αὐτῆς νὰ παρατηρήσω, χάριν τῶν ἀναγνωστῶν τοῦ περιοδικοῦ, τὰ ἀκόλουθα: Πρῶτον, πλανᾶται ὁ ἐπιστολογρά- φος σας φρονῶν, ὅτι τὸ ὄνομα «Γραικὸς» εἶναι ξενικόν, δοθὲν δῆθεν ὑπὸ τῶν Ρωμαίων εἰς τοὺς Ἕλλη- νας τῆς κάτω Ἰταλίας! Διότι δὲν πρόκει- ται περὶ ξενικῆς ὀνομασίας! Εἶναι ὄνο- μα ἑλληνικώτατον, τὸ πρῶτον ἐθνικόν μας ὄνομα. Πράγματι, λέγει ὁ Ἀριστο- τέλης («Μετεωρολογικά», I 14) «ὤκουν γάρ... καὶ οἱ καλούμενοι τότε μὲν Γραι- κοί, νῦν δὲ Ἕλληνες» (βλέπε τὸ κείμενον π.χ. εἰς τὴν ἔκδοσιν τῶν «Μετεωρολο- γικῶν» τῆς Collection Budè, Παρίσι, τό- μος I, 1982, σελ. 45, παραπομπὲς δὲ καὶ εἰς ἄλλους ἀρχαίους συγγραφεῖς εἰς τὸ ἐξαίρετον ἔργον τοῦ Καθηγητοῦ Γεωρ- γίου A. Παπαντωνίου,«Ἀρχαία Ἑλλη- νικὴ Ἱστορία»,τόμος A´, 1979, σελ. 98, ὑποσημ. 2). Τὸ «Γραικὸς» αὐτὸ ἐπῆραν ἐν συνεχείᾳ οἱ Ρωμαῖοι καί, προσαρμό- ζοντές το εἰς τὴν φωνητικὴν τῆς γλώσ- σης των, ἔπλασαν τὸ «Graecus», ἀπὸ τὸ ὁποῖον καὶ προέρχονται οἱ, σημειούμε- νες ἀπὸ τὸν ἐπιστοογράφον σας, ὀνομα- σίες εἰς τὶς σύγχρονες ξένες γλῶσσες ἡμῶν τῶν Ἑλλήνων καὶ τῆς χώρας μας. Οἱ ὁποῖες, ἑπομένως, μὲ πανάρχαιες ἑλληνικὲς ρίζες καὶ κατὰ καμμίαν λο- γικὴν δὲν θὰ πρέπει νὰ θεωροῦνται ἀπο- βλητέες. Ἀντιθέτως ἀποβλητέες εἶναι οἱ ὀνο- μασίες «Ρωμιὸς» καὶ «ρωμιοσύνη», οἱ ὁποῖες δυστυχῶς χρησιμοποιοῦνται καὶ ἀπό, ἀξιολόγους, κατὰ τὰ λοιπά, διανο- ουμένους, οἱ ὁποῖοι ἐναβρύνονται, ὁμι- λοῦντες συνεχῶς γιὰ τὴν «ὀρθόδοξη ρω- μαίικη παράδοση» (ἄλλοτε ὑπῆρχε, δὲν γνωρίζω ἐὰν ἐξακολουθῇ, καὶ εἰδικὴ ρα- διοφωνικὴ ἐκπομπὴ μὲ τὴν ὀνομασίαν αὐτήν!), χωρὶς νὰ ἐνοχλοῦνται ἀπὸ τὴν ἱστορικὴν ἀλήθειαν, ὅτι ἡ προσωνυμία «Ρωμαῖος», δηλ. ἡ ἰδιότης τοῦ Ρωμαίου πολίτου, ἡ ρωμαϊκὴ ἰθαγένεια θὰ ἐλέγα- με σήμερα, ἀπενεμήθη (καὶ αὐτό, ἂς ση- μειωθῇ, ἔγινε διὰ φορολογικοὺς ἀπο- κλειστικῶς σκοπούς!), μὲ τὸ γνωστὸ διά- ταγμα τοῦ Καρακάλλα τὸ 212 μ.X., εἰς ὅλους τοὺς ὑποδούλους κατοίκους τῆς Ἀνατολῆς ὑπὸ τῆς τότε κοσμοκρατείρας Ρώμης. Τί θέλουν λοιπὸν οἱ διανοούμε- νοί μας αὐτοὶ νὰ διαιωνίσουν; Τὴν ἀνά-