Μία πρώτη προσέγγιση (I) Εἶναι ἡ Ἰαπωνικὴ Γλῶσσα ἑλληνικὴ διάλεκτος; Ἡἐρώτηση αὐτὴ πρὶν λίγα χρόνια θὰ προκαλοῦσε τουλάχιστον θυμηδία. Ἀφ’ ὅτου ὅμως ὁ καθηγητὴς τοῦ Πανεπιστημίου Χαϊδελβέργης Nors Josephsonτάραξε τὴν ὑπνώττουσα παγκόσμια πανεπιστημιακὴ κοινότητα μὲ τὸ βιβλίο του «Ἕνας ἑλληνικὸς πολιτισμὸς στὴ νῆσο τοῦ Πάσχα»1, ὅλα εἶναι πιθανά. Μὲ τὴ βοήθεια τοῦ διευθυ- ντοῦ τοῦ «Δ» κ. Δ. Λάμπρου ἀπέκτησα ἀντίγραφο τοῦ ἐξαντληθέντος, ὅπως καὶ τὸ προηγούμενο, βιβλίου τοῦ N.J.(γιατί ἆραγε;). Μετὰ ἀπὸ μελέτη τῶν 1050 πρω- τοελληνικῶν λέξεων διεπίστωσα, ὅτι ὄντως χρησιμοποιοῦνται αὐτὲς οἱ λέξεις ἀπὸ τοὺς Πολυνησίους, ἔστω καὶ κάπως ἀλλοιωμένες4. Τί γίνεται ὅμως μὲ τὴ (γραπτὴ) γλῶσσα ἑνὸς λαοῦ, ποὺ ἔχει ἀναπτύξει ἐξαίρετο πολιτισμό, ἐφάμιλλο τοῦ Ἑλληνικοῦ; Η ΜΕΘΟΔΟΣ ΕΡΕΥΝΑΣ. Η ΜΕΘΟΔΟΣ ΕΡΕΥΝΑΣ. Μὲ τὴν ἐμπειρία προηγουμένων ἄρθρων μου σχετικῶν μὲ τὴ σύγκριση τῆς Ἑλληνικῆς μὲ τὴν Ἀγγλική, Σλαβικὴ καὶ Τουρκικὴ («Δ» τ. 204, 229, 241) προτείνω τὴν ἑξῆς μέθοδο: Ἀνάλυση τῆς δομῆςτῆς ὑπὸ ἐξέτασιν γλώσσας (ἐν προκειμένῳ τῆς Ἰαπωνικῆς) ἤτοι α. Τρόπος ἔκφρασης (συλλαβικὴ κ.ἄ.) β. Τρόπος γραφῆς (ἀλφαβητικὴ κ.λπ.). γ. Παραγωγὴ/σύνθεση λέξεων. δ. Σύνταξη καὶ ε. Σύγκριση τῶν ἄνω στοιχείων μὲ τὴν Ἑλληνική. 1. 2. Λεξικολογία/Ἐτυμολογία: Ἡ σύγκριση τοῦ συνόλου τῶν συνήθων λέξεων μιᾶς γλώσσας (περίπου 15.000) μὲ ἄλλη εἶναι σχεδὸν ἀδύ- νατη καὶ ἄνευ οὐσίας. Σχ. 1 Ἰδεόγραμ- μα = ΚΑΝΖΜ. [Παρέκβαση:Οἱ σύγχρονοι γλωσσολόγοι μείωσαν τὴν ἀξία τῆς δια- χρονικῆς μελέτης τῆς γλώσσας2. Ἀντὶ τῆς δομικῆς ἐξέλιξης κάθε λέξεως, ποὺ ἐκφράζει τὴ βαθειὰ σχέση ἔννοιας καὶ μορφῆς (μὴ συμβατικότητα) ὡς λ.χ. *wa.to(ΓΓΒ)/ὕδωρ → νεαρὸν (ὕδωρ) → νερό, προτείνουν γενικῶς τὴ σύνθεση λέξεων ἀπὸ μορφήματα (né-a, e-ànἢ πε.ρα, μέ.ρα, λέ.ρα). Ἐπίσης ἡ Γλωσσολογία ἀποφεύγει (ἐξαίρεση ἡ σχολὴ Πράγας) τὴ σύγκριση μεταγενε- στέρων γλωσσῶν μὲ ἀρχέγονες ὅπως ἡ Ἑλληνική. Ὁλόγος; Ἐπισήμως ἡ δῆθεν ἰσοτι- μία/ἀνεξαρτησία τῶν γλωσσῶν. Ὁ πραγματικός λόγος: ἡ ἄρνηση ἀποδοχῆς τῆς ὕπαρξης προϋπάρχοντος παγκοσμίου πολιτισμοῦ μὲ κυρίαρχη γλῶσσα (lingua fanca), ἡ ὁποία εἶναι ἀρχέγονη καὶ νοηματική.] Ἀντὶ λοιπὸν τοῦ συνόλου τῶν λέξεων προτείνουμε τὴ σύγκριση σὲ τρία ἐπίπεδα: α. Ἀρχέ- γονες λέξεις δηλαδὴ χρήση σὲ δύσκολες περιόδους ἐπιβίωσης (λ.χ. βέλος, σῖτος). β.Βασικὸ