Ὁ φονταμενταλισμὸς ὡρισμένων ἱεραρχῶν ΣΥΝΕΝΤΕΥ•Η ΤΟΥ ΜΙΧΑΛΗ ΣΤΑΘΟΠΟΥΛΟΥ ΣΤΟ «ΔΑΥΛΟ» T ὸ Εὐρωπαϊκὸ Δικαστήριο Ἀνθρωπίνων Δικαιωμάτων κατὰ τὴ συνεδρίασή του στὶς 12/12/2002 ἔκλεισε ὁριστικὰ καὶ ἀμετάκλητα τὸ ζήτημα τῆς ὑποχρεωτικῆς ἢ προαιρετικῆς ἀναγραφῆς τοῦ θρησκεύματος στὶς ἀστυνομικὲς ταυτότητες τῶν Ἑλλήνων πολιτῶν. Ἀπεφάνθη ὁμοφώνως, ὅτι ἡ ἀναγραφὴ τοῦ θρησκεύματος παραβιάζει τὸ δικαίωμα τῆς θρησκευτικῆς ἐλευθερίας καὶ γενικώτερα τῆς ἐλευθερίας τῶν προσωπικῶν πεποιθήσεων τοῦ ἀνθρώπου. Ὡς γνωστόν, στὸ Εὐρωπαϊκὸ Δικαστήριο προσέφυγαν μὲ προσωπικὲς ἀγωγὲς «ἐναντίον τῆς Ἑλλάδος» («contre la Grêce»), ὅπως ἀνέγραφαν στὴν Η ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΙΚΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΓΙΑ ΤΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΟΥ ΔΕΛΤΙΟΥ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑΣ “ Τὸ Δικαστήριο ὑπομιμνήσκει, ὅτι βάσει τοῦ ἄρθρου 9 τῆς Σύμβασης τοῦ Συμβουλίου τῆς Εὐρώπης γιὰ τὴν προστασία τῶν πολιτῶν ἔναντι τῆς αὐτοματοποιημένης ἐπεξεργασίας προσωπικῶν δεδομένων, ἡ ἐλευθερία σκέψεως, συνειδήσεως καὶ πίστεως ἀποτελεῖ ἕνα ἀπὸ τοὺς πυλῶνες κάθε δημοκρατικῆς κοινωνίας. Εἰδικὰ ἡ θρησκευτικὴ ἐλευθερία παρουσιάζεται ἀπὸ τὴν ἐν λόγω σύμβαση ὡς ἕνα ἀπὸ τὰ πλέον θεμελιώδη στοιχεῖα τῆς ταυτότητας τῶν πιστῶν καὶ τῆς ἀντιλήψεώς τους γιὰ τὴν ζωή, ἀλλὰ εἶναι ἐπίσης πολύτιμο ἀγαθὸ γιὰ τοὺς ἀθέους, τοὺς ἀγνωστικιστές, τοὺς σκεπτικιστές ἢ τοὺς ἀδιάφορους. Ἡ ἰδεολογική της βάση εἶναι ὁ πλουραλισμός, ποὺ κατακτήθηκε μὲ ἀκριβὸ τίμημα ἀνὰ τοὺς αἰῶνες καὶ ἀποτελεῖ οὐσιαστικὸ στοιχεῖο μιᾶς τέτοιας κοινωνίας. »Ἄν ἡ θρησκευτικὴ ἐλευθερία σχετίζεται κατ’ ἀρχὰς μὲ τὴν ἐσωτερικὴ πίστη, ἐμπλέκεται –καὶ τοῦτο σημειώνεται κατὰ πλεονασμό– μὲ τὸ δικαίωμα ἔκφρασης θρησκευτικῶν πεποιθήσεων. Ἡ ἔννοια τῆς μαρτυρίας μὲ λόγια ἢ πράξεις συν(cid:2)