Ὁ ἀφορισμὸς τῶν Κλεφτῶν τὸ 1805 K ατὰ τὴν διάρκεια τῆς Ἐπαναστάσεως τοῦ 1821 ἡ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία συγκρούσθηκε σφοδρὰ μὲ τοὺς ἐπαναστάτες. Τὸ ὅραμα τῆς παλιγγενεσίας καὶ ἀναδημιουργίας τοῦ Ἑλληνικοῦ Ἔθνους κατὰ τὸ κλασικὸ πρότυπο ἦταν ἐκ διαμέτρου ἀντίθετο μὲ τὶς ἀπόψεις καὶ τὰ συμφέροντα τῆς Ἐκκλησίας. Μὲ ἀφορισμούς, ἀπειλὲς καὶ προδοσίες1 προσπαθοῦσαν νὰ ματαιώσουν τὸ ἑλληνικὸ ἐπαναστατικὸ κῦμα, ποὺ ἀπὸ τὶς ἀρχὲς τοῦ 10ου αἰ. σάρωνε ὁλόκληρη τὴν Χερσόνησο τοῦ Αἵμου. Οἱ κατακτήσεις τοῦ M. Ναπολέοντος περιώρισαν τὴν δύναμη τῆς Καθολικῆς Ἐκκλησίας στὴν Δύση, κάτι ποὺ οὐδέποτε συνέβη στὸ ὑποδουλωμένο στοὺς Ὀθωμανοὺς Ἀνατολικὸ Ρωμαϊκὸ Κράτος. Ὁ Ἀντώνης Μακρυγιάννης ἢ Κατσαντώνης, ὁ ἀδελφὸς τοῦ Θεόδωρου Κολοκοτρώνη Ζορμπᾶς, καθὼς καὶ οἱ ὑπ’ αὐτοὺς ἀγωνιστὲς ἀποτελοῦν πολὺ χαρακτηριστικὲς περιπτώσεις προδοθέντων-θυμάτων ἡρώων τῆς Ἑλληνικῆς Ἐπαναστάσεως. Ἡ προδοσία τοῦ Κατσαντώνη ἀπὸ ἕνα ἱερομόναχο Ὁ Ἀντώνης Μακρυγιάννης ἢ Κατσαντώνης σὲ ἡλικία εἴκοσι πέντε ἐτῶν ἐγκαταλείπει τὴν ποιμενικὴν ζωὴν καὶ γίνεται Κλέφτης. Τὸ 1805 ὁ πατριάρχης Καλλίνικος ἐξαπέλυσε ἀφοριστικὴ ἐγκύκλιο κατὰ τῶν ἐπαναστατῶν. Τὸ ἴδιο ἔτος ὁ Κατσαντώνης στὴν τοποθεσία Κρύα Βρύση Εὐρυτανίας μὲ ἐπίλεκτο σῶμα ἑκατὸ μαχητῶν συγκρούεται μὲ τριακόσιους Τουρκαλβανοὺς ὑπὸ τὸν δερβέναγα Ἰλιάσμπεη. Ὁ Ἰλιάσμπεης πέφτει νεκρὸς διὰ χειρὸς τοῦ ἰδίου τοῦ Κατσαντώνη καὶ οἱ Τουρκαλβανοί του ὑφίστανται πανωλεθρία. Τὴν ἴδια τύχη θὰ ἔχουν καὶ οἱ δερβεναγάδες Γιουσοὺφ Ἀράπης, Χασὰν Μπελούσης, Ἀλοὺς Μπεράτης, Μπεκὴρ Τζογαδόρος, Βεληγκέκας καὶ οἱ πολυάριθμες στρατιωτικὲς δυνάμεις των. Ἡ ἐξυπνάδα τοῦ Κατσαντώνη καὶ ἡ ἀνδρεία τῶν στρατιωτῶν του θὰ τὸν καταστήσουν κυρίαρχο τῆς Ρούμελης. Τὸν Ἰούλιο τοῦ 1807 στὴν θέση Γοῦστρες τοῦ Ξηρομέρου ὁ Κατσαντώνης ὄντας ἐπικεφαλῆς διακοσίων μαχητῶν δέχεται συνδυασμένην ἐπίθεση δύο χιλιάδων Τουρκαλβανῶν, τῶν ὁποίων ἡγοῦντο οἱ δερβεναγάδες τῆς Ἠπείρου. Ἡ σφοδρὴ