Ὁ ἀφορισμὸς τῶν Κλεφτῶν τὸ 1805 Κατὰ τὴν διάρκεια τῆς Ἐπαναστάσεως τοῦ 1821 ἡ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία συγκρούσθηκε σφοδρὰ μὲ τοὺς ἐπαναστάτες. Τὸ ὅρα- μα τῆς παλιγγενεσίας καὶ ἀναδημιουργίας τοῦ Ἑλληνικοῦ Ἔθνους κατὰ τὸ κλασικὸ πρότυπο ἦταν ἐκ διαμέτρου ἀντίθε- το μὲ τὶς ἀπόψεις καὶ τὰ συμφέροντα τῆς Ἐκκλησίας. Μὲ ἀφορισμούς, ἀπειλὲς καὶ προδοσίες1προσπαθοῦσαν νὰ ματαιώσουν τὸ ἑλληνικὸ ἐπαναστατικὸ κῦμα, ποὺ ἀπὸ τὶς ἀρχὲς τοῦ 10ου αἰ. σάρωνε ὁλόκλη- ρη τὴν Χερσόνησο τοῦ Αἵμου. Οἱ κατακτήσεις τοῦ M. Ναπολέοντος περιώρισαν τὴν δύναμη τῆς Καθολικῆς Ἐκκλησίας στὴν Δύση, κάτι ποὺ οὐδέποτε συνέβη στὸ ὑποδουλωμένο στοὺς Ὀθωμανοὺς Ἀνατο- λικὸ Ρωμαϊκὸ Κράτος. Ὁ Ἀντώνης Μακρυγιάννης ἢ Κατσαντώνης, ὁ ἀδελφὸς τοῦ Θεόδωρου Κολο- κοτρώνη Ζορμπᾶς, καθὼς καὶ οἱ ὑπ’ αὐτοὺς ἀγωνιστὲς ἀποτελοῦν πολὺ χαρα- κτηριστικὲς περιπτώσεις προδοθέντων-θυμάτων ἡρώων τῆς Ἑλληνικῆς Ἐπα- ναστάσεως. Ἡ προδοσία τοῦ Κατσαντώνη ἀπὸ ἕνα ἱερομόναχο Ὁ Ἀντώνης Μακρυγιάννης ἢ Κατσαντώνης σὲ ἡλικία εἴκοσι πέντε ἐτῶν ἐγκα- ταλείπει τὴν ποιμενικὴν ζωὴν καὶ γίνεται Κλέφτης. Τὸ 1805 ὁ πατριάρχης Καλ- λίνικος ἐξαπέλυσε ἀφοριστικὴ ἐγκύκλιο κατὰ τῶν ἐπαναστατῶν. Τὸ ἴδιο ἔτος ὁ Κατσαντώνης στὴν τοποθεσία Κρύα Βρύση Εὐρυτανίας μὲ ἐπίλεκτο σῶμα ἑκατὸ μαχητῶν συγκρούεται μὲ τριακόσιους Τουρκαλβανοὺς ὑπὸ τὸν δερβέναγα Ἰλιά- σμπεη. Ὁ Ἰλιάσμπεης πέφτει νεκρὸς διὰ χειρὸς τοῦ ἰδίου τοῦ Κατσαντώνη καὶ οἱ Τουρκαλβανοί του ὑφίστανται πανωλεθρία. Τὴν ἴδια τύχη θὰ ἔχουν καὶ οἱ δερβεναγάδες Γιουσοὺφ Ἀράπης, Χασὰν Μπελούσης, Ἀλοὺς Μπεράτης, Μπεκὴρ Τζογαδόρος, Βεληγκέκας καὶ οἱ πολυάριθμες στρατιωτικὲς δυνάμεις των. Ἡ ἐξυπνάδα τοῦ Κατσαντώνη καὶ ἡ ἀνδρεία τῶν στρατιωτῶν του θὰ τὸν καταστήσουν κυρίαρχο τῆς Ρούμελης. Τὸν Ἰούλιο τοῦ 1807 στὴν θέση Γοῦστρες τοῦ Ξηρομέρου ὁ Κατσαντώνης ὄντας ἐπικεφαλῆς διακοσίων μαχητῶν δέχεται συνδυασμένην ἐπίθεση δύο χιλιάδων Τουρκαλβανῶν, τῶν ὁποίων ἡγοῦντο οἱ δερβεναγάδες τῆς Ἠπείρου. Ἡ σφοδρὴ