ΕΠΙΛΟΓΗ ΕΠΙΣΤΟΛΩΝ ΑΝΑΓΝΩΣΤΩΝ ΕΠΙΛΟΓΗ ΕΠΙΣΤΟΛΩΝ ΑΝΑΓΝΩΣΤΩΝ ΟΙ ΦΙΛΕΛΛΗΝΕΣ ΡΩΜΑΙΟΙ ΚΑΙ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΒΥΖΑΝΤΙΝΟΙ... Ποιοί ἐξαφάνισαν τὸν Ἑλληνικὸ Πολιτισμό; ΧΡΗΣΤΟΣ A. ΣΑΡΤΖΕΤΑΚΗΣ Νέα Πεντέλη, 14η Μαρτίου 2003 Περιοδικὸν «ΔΑΥΛΟΣ» Κυδαθηναίων 29, Πλάκα, (τηλεομοιότυπον 210 3314997) 105 58 Ἀθήνας. Κύριε Διευθυντά, Ματαιοπονεῖτε μὲ τὰς παρατηρήσεις σας ὑπὸ τὴν δημοσιευθεῖσαν εἰς τὸ κυκλοφο- ροῦν ὑπ’ ἀριθ. 255 τεῦχος (Μαρτίου 2003) τοῦ «Δαυλοῦ» ἐπιστολήν μου. Διότι αὐταὶ δὲν ἀφοροῦν εἰς τὰ ὑπ’ ἐμοῦ θιγέντα θέ- ματα, μόνον τῆς ἑλληνικότητος τῆς ἀρχαί- ας ἐθνικῆς μας ὀνομασίας «Γραικοὶ» καὶ τοῦΒυζαντίου. Ὥστε καὶ εὐλόγως νὰ διε- ρωτῶμαι, διὰ ποῖον λόγον παρεθέσατε ἀπόψεις σας ἐπὶ ἄλλων, πρὸς ταῦτα, θεμά- των ὑπὸ τὴν ἐπιστολήν μου. Ἀλλὰ καὶ ἐπ’ αὐτῶν ἐπιχειρηματολογεῖτε ἡμαρτημένως, ἄλλοτε ἀμαρτύρως, χωρὶς τεκμηρίωσιν, καὶ ἄλλοτε ἀπὸ προσκομιδῆς μέρους (ποὺ δὲν ἀποδίδει τὸ ὅλον!). Πράγματι: ·. Ἀποδέχεσθε καὶ σεῖς τὴν ἑλληνι- κότητα τῆς ἐθνικῆς μας ὀνομασίας «Γραικοί», πρᾶγμα ὅμως ποὺ δὲν ἐσημει- ώσατε ὑπὸ τὴν ἐπιστολήν τοῦ, τὰ ἀντίθετα ὑποστηρίζοντος, ἀναγνώστου σας Κου Κώστα Μπαλάνου, ἡ ὁποία καὶ ἔδωσε τὴν ἀφορμὴν εἰς τὴν ἰδικήν μου ἐπιστολήν. Καὶ ἐν συνεχεία ἐκτείνεσθε εἰς ἄλλο, ἄσχετον πρὸς τὴν ἑλληνικότητα, θέμα, ἐπὶ τοῦ πῶς, μετὰ αἰῶνας πολλούς, ἐπὶ ρωμαϊκῆς κατα- κτήσεως, ἐχρησιμοποίουν οἱΡωμαῖοι τὴν ἐν λόγῳ ὀνομασίαν, ἰσχυριζόμενος ὅτι τὸ «γραικὸς» ἐχρησιμοποιεῖτο ὑπὸ τῶν Ρω- μαίων πρὸς χαρακτηρισμὸν τῶν Ἑλλήνων ὑποτιμητικῶς - ἀπαξιωτικῶς· καὶ αὐτό, διότι «φθονοῦσαν τὸν πολιτισμὸ τῶν Ἑλλήνων»! Ἀλλὰ αὐτὰ ἐκτίθενται ἀμαρ- τύρως, χωρὶς τεκμηρίωσιν· ἀφοῦ καὶ ὁ Τσατσόμοιρος, εἰς τὸ βιβλίον τοῦ ὁποίου «Ἱστορία Γενέσεως τῆς Ἑλληνικῆς Γλώσ- σας» (1991) παραπέμπετε, ἐπίσης ἀμαρτύ- ρως ὁμιλεῖ καὶ μόνον εἰκασίας ἐκθέτει. Πράγματι δέ, ἡ ὀνομασία «γραικὸς» οὐδέποτε καὶ παρ’ οὐδενὸς ἐχρησιμοποιή- θη ἀπαξιωτικῶς - ὑποτιμητικῶς. Ἄλλω- στε τὸ ἐθνικὸν ὄνομα ἑνὸς λαοῦ, ἐν προ- κειμένῳ τὸ «γραικοί», μόνον ἀπὸ κακοή- θη συμπεριφορὰν τοῦ φέροντος αὐτὸ λα- οῦ θὰ ἠδύνατο μὲ τὴν πάροδον τοῦ χρόνου νὰ ἀποκτήσῃ ὑποτιμητικὴν - ἀπαξιωτικὴν σημασίαν, καὶ ὄχι διότι ἔτσι ἐπιθυμοῦν τρί- τοι, π.χ. συνεπείᾳ ὑποτιθεμένου μίσους κα- τακτητοῦ. Καὶ τοιαύτην κακοήθη ἔναντι οἱουδήποτε συμπεριφορὰν οὐδέποτε ἐπέ- δειξεν ὁ Ἑλληνισμός.Μόνον τὸ ἐθικόν μας ὄνομα «Ἕλληνες» ἐθεωρεῖτο κατὰ τοὺς πρώτους αἰῶνας τοῦ πρὸς ἐπιβολὴν ἀγῶνος τοῦ Χριστιανισμοῦ ὡς ὑποδηλοῦν εἰδωλολάτρας, ἀλλ’ αὐτὸ ἐγένετο ἐκ θρη- σκευτικῆς μισαλλοδοξίας λόγῳ διαφορᾶς θρησκεύματος, ἀλλὰ καὶ τοῦ γεγονότος, ὅτι τὸ ἑλληνικὸν στοιχεῖον ἐκυριάρχει πληθυ- σμιακῶς εἰς τὴν ἀνατολικὴν λεκάνην τῆς Μεσογείου, ὅπου ἀνεπτύσσετο τότε ὁ Χρι- στιανισμός. Καὶ αὐτὴ ἡ ἀντίληψις εἶχε συ- ντελέσει, ὥστε κατὰ τοὺς Μέσους χρόνους νὰ ἀναβιώσῃ τὸ ὄνομα «Γραικοί», μὲ τὸ ὁποῖον καὶ αὐτοωνομάζοντο πλέον οἱ Ἕλληνες, δηλοῦντες οὔτω τὴν ἐθνικήν των