Ο ΚΑΛΑΘΟΣ ΤΩΝ ΑΧΡΗΣΤΩΝ «Φόβος Κυρίου» Ἔ, λοιπὸν, καλὰ λένε, ὅτι ὁ φόβος φυλάει τὰ ἔρημα. Ἂν μάλιστα ρωτοῦσαν κι ἐμένα, θὰ τοὺς τὸ ἐπιβεβαίωνα ἀπόλυτα. Αἰῶνες τώρα ἐξουσιάζω μὲ ἀπειλές, σπιουνιὲς καὶ ἐκβιασμούς· ἔχω ἀναγάγει τὸν ἐκφοβισμὸ σὲ ἐπιστήμη. Δὲν τὸ γνωρίζατε; Ἀνοίξτε καὶ καμμιὰ Βίβλο ἢ κανένα Ταλμοὺδ νὰ τὸ πληροφορηθῆτε. Τόσα καὶ τόσα ἔχουν γράψει τὰ τσιράκια μου ἐκεῖ μέσα. Μάθετε λοιπόν, κακομοίρηδες ὅπου γῆς, ὅτι μαζί μου δὲν παίζει κανεὶς ποτὲ καὶ σὲ κανένα ἐπίπεδο: οὔτε πολιτικὸ οὔτε θεολογικὸ οὔτε ἰδεολογικὸ οὔτε καὶ κοινωνικό. Εὐαρεστοῦμαι δὲ τὰ μάλα, ὅταν βλέπω ὅτι τὰ διδάγματά μου πιάνουν τόπο κι οἱ μαγκιές μου βρίσκουν ἄξιους μιμητές. Παντοῦ καὶ πάντα φόβος καὶ τρόμος. Ἀπὸ τὴ μητρόπολη τῆς πλανηταρχίας μὲ τὰ διεσπαρμένα ἀνὰ τὴν Ὑδρόγειο τηλεβόλα της, μέχρι κι ἐδῶ, στὸ ρωμαίικο ψιλικατζήδικό μου. Θέλετε παραδείγματα; Πηγαίνετε σὲ μία δημόσια ὑπηρεσία γιὰ νὰ τακτοποιήσετε μιὰ ὁποιαδήποτε ὑπόθεσή σας· μπῆτε σ’ ἕνα ναό, γιὰ νὰ λειτουργηθῆτε· ἀνοίξτε τὴν τηλεόραση νὰ παρακολουθήσετε ἕνα δελτίο εἰδήσεων: κι ἂν δὲν σᾶς πιάσῃ «ντελίριουμ τρέμενς», νὰ μοῦ τρυπήσετε τὴ μύτη! Ἀγωνία, οἰμωγή, κακομοιριὰ καὶ ζόφος παντοῦ. Ὕστερα ἀπ’ ὅλα αὐτὰ πῶς νὰ μὴν τρέμετε σὰν ζωντόβολα; Ἂς μὴν μιλήσουμε τώρα γιὰ τὴν κοινωνικοπολιτικὴ χολέρα καὶ σαπίλα, ποὺ γεννήθηκαν καὶ ἀνδρώθηκαν μὲ τὴ δική σας ἀνοχή καὶ μὲ τὶς νοοτροπίες ποὺ ἐγὼ σᾶς πλασάρω κι ἐσεῖς καταπίνετε σὰν κουτόχορτο. Θέλετε μήπως κάποια παραδείγματα; Πάρτε τὸ θέμα τῆς τρομοκρατίας. Σὰν νὰ μὴν σᾶς ἔφτανε ὁ ἑσμὸς τῶν τέκνων κληρικῶν καὶ θεολόγων, ποὺ εἶχαν τὸν εὐσεβῆ πόθο ν’ ἀλλάξουν τάχα τὸν κόσμο καὶ νὰ κάνουν πολιτικὴ μὲ τὴ χρήση τῆς πλέον ἄλογης βίας, ὅπως κάνω ἐγὼ (δική μου ἐφεύρεση, ὡς γνωστόν, κι ὁ φασισμός), ἰδοὺ κι ἕνα ἀπ’ τὰ πρωτοπαλλήκαρά μου, ὁ γνωστὸς καὶ ταλαυγὴς φάρος τῆς Ἑλληνορθοδοξίας· πόσους ἔχει βάλει στὸ χέρι, ἀκολουθώντας αὐτὴ μονάχα τὴ συνταγή μου: Τὸ φόβο κυρίου ἢ τὸ φόβο τῶν τρομοκρατῶν, ἂν θέλετε· τὸ ἴδιο κάνει! Μέχρι καὶ τοὺς μητροπολίτες τσιγκλοῦσε ὁ ἀφιλότιμος κι ὄχι ἕνα μόνο ἢ δύο ἀλλὰ καὶ τοὺς 121 ἀπὸ τοὺς 60 συνολικὰ τοὺς ἔβαλε στὸ χέρι, ὅπως δήλωσε ἕνας ἐξ αὐτῶν. Μὲ κάτι τέτοια τρέχουν οἱ δικαστικοὶ λειτουργοὶ καὶ δὲν προλαβαίνουν. Ἄντε τώρα νὰ βγάλουν ἄκρη. Βλέπετε ἐγὼ πάντα προνοῶ καὶ καλοταΐζω τὴ «Λερναία Ὕδρα» μου. Ὅσα κεφάλια καὶ νὰ τὶς κόβουν οἱ Ἡρακλῆδες δὲν πρόκειται νὰ τελειώσουν· ἀπεναντίας αὐτὰ θὰ πολλαπλασιάζωνται διαρκῶς μέσα στὸ βορβορῶδες «γίγνεσθαι», ὅπου σᾶς ἔχω πετάξει, γιὰ νὰ ζήσετε. Τί νὰ γίνῃ; Ὅποιος γαλουχεῖται μὲ τὰ νάματά μου τέτοια καὶ χειρότερα παθαίνει, ἔχοντας τὴν ἀκλόνητη πεποίθηση, ὅτι ὁ πατερούλης ἀπὸ ψηλὰ «ἐγκρίνει κι ἐπαυξάνει».Ἀνατρέξτε στὸ παρελθόν, καὶ θὰ καταλάβετε τί ἐννοῶ. Χρυσὲς σελίδες γιὰ μένα καὶ μαῦρες γιὰ σᾶς ἔχουν γραφτῆ μὲ αἷμα καὶ στάχτη, μὲ σκοπὸ νὰ σᾶς κάνουμε νὰ τρέμετε στὴν κάθε στιγμὴ τῆς ζωῆς σας, τὴν ἐξαφάνιση μέσα στὸ γιαχβικὸ μηδέν. Νὰ προσεύχεσθε λοιπὸν σ’ ὅλη τὴν ἐπίγεια ζωή σας, γιὰ νὰ ἔχετε πιθανότητες νὰ ζήσετε στὴν αἰώνια βασιλεία μου (ἐμένα μοῦ λές!)· καὶ προπαντὸς νὰ φοβᾶστε τὸ θεό, ἀφοῦ τὸ ξέρετε δά, πὼς «ἀρχὴ σοφίας φόβος Κυρίου». Ὅσον ἀφορᾷ σὲ μένα, ἐγὼ μεταξύ μας, φοβοῦμαι μόνο τὸ Σάρωθρον