ΥΔΩΡ ΚΑΙ ΟΙΝΟΣ Στὰ Ἀγγλικὰ οἱ δύο αὐτὲς λέξεις ἀρχίζουν μὲ W (Doubleu). Αὐτὸ εἶναι τὸ 23ο γράμμα τοῦ ἀγγλικοῦ ἀλφαβήτου καὶ προῆλθε ἀπὸ τὸ λατινικὸ συμφωνικὸ σύμβολο υ ἢ v καὶ ἔγινε uu στὴν πρώτη ἀγγλικὴ μορφὴ καὶ γι’ αὐτὸ ὠνομάστηκε διπλὸ u = double u. Τὸν 8ο αἰῶνα τὸ uu ἀντικαταστάθηκε ἀπὸ τὸ ρουνικὸ χαρακτῆρα ποὺ μοιάζει σὰν τὸ P. Ἡ χρήση αὐτοῦ τοῦ P ἔπαυσε τὸ 1300 περίπου, γιατὶ οἱ Νορμανδοὶ «γραφιάδες» εἰσήγαγαν τὸ νέο γράμμα W. Στὰ μέσα Ἀγγλικὰ ἡ προφορά τους σημειώνεται ὡς τὸ ἑλληνικὸ γ. Ἂς δοῦμε μερικὲς ἀγγλικὲς λέξεις, ποὺ ἀρχίζουν μὲ W: Water, Wine, Wit, Work, Word καὶ Wise. Τὸ Ἐτυμολογικὸ Λεξικὸ Oxford, ἀφοῦ δίδῃ πρῶτα τὴ σημασία τους, ἀναφέρει κατόπιν τὴ χρήση τῆς λέξης στὰ ἀρχαῖα Ἀγγλικὰ (8ος - 13ος αἰ.) καὶ παραθέτει χρήσεις στὰ παλαιὰ/ἀρχαῖα Σαξωνικά, Γερμανικά, Γοτθικά, Ἀρμενικά, Λιθουανικά, Ἀρχαιοσλαβικά, Ρωσικὰ καὶ καταλήγει στὰ Λατινικὰ καὶ στὸ τέλος στὰ Ἑλληνικά, ἀναφέροντας διακριτικὰ τὸ σὲ «ὑποτιθέμενη» ἰνδοευρωπαϊκὴ ρίζα. Ἂς δοῦμε ἀναλυτικὰ τὴ λατινοελληνικὴ ἐτυμολογία Water: Λατινικὴ ρίζα δὲν ὑπάρχει, ἀλλὰ ἔχουμε Greek: ὕδωρ-ὕδατος μὲ θέμα: hydro, = two parts hydrogen and one part oxygen (= δύο μέρη ὑδρογόνο καὶ ἕνα μέρος ὀξυγόνο). Σημειώνει ὅμως τὸ Λεξικόν: «Πιθανῶς ἀπὸ τὸ ἀρμενικὸ ma. (!) Wine: Latin Vinum καὶ στὸ τέλος Greek: οἶνος (μὲ ἀρχικὸ δίγαμμα Fοῖνος). Τελικὴ σημείωση τοῦ ἐτυμολογικοῦ λεξικοῦ: All arrived from a Common Meditterranean Source but referred by some to pre-Armenian (= ὅλα προῆλθαν ἀπὸ μία κοινὴ Μεσογειακὴ πηγή, ἀλλὰ ἀναφέρεται ἀπὸ μερικοὺς ὡς προ-αρμενική). Wit: to know, στὸ τέλος λέει from Greek οἶδα (=γνωρίζω) καὶ σημειώνει: «compare to IDEA» (= συγκρίνεται μὲ τὴ λέξη ἰδέα). Wise: from Greek εἶδος στὶς λέξεις othewise, like wise = εἰδάλλως, παρομοίως καὶ Wise: having sound judgement = ὁ ἔχων ὑγιῆ κρίση, from Greek οἶδα Work: Greek ἔργον μὲ δίγαμμα μπροστὰ fergon καὶ ἐξηγεῖ: what one does = ὅτι κάποιος κάνει κάτι. Τὸ Λεξικὸ μετὰ παραθέτει: See IE (ὅρα Ἰνδοευρωπαϊκὰ) energy, ergon, liturgy, organ, orgy, theurgy καὶ zymurgy. Ὅλες γνήσιες ἑλληνικὲς λέξεις. Word: λέξη from Greek ereo μὲ τὸ δίγαμμα fereo = I shall say = θὰ πῶ· καὶ προσθέτει: word lexicon. Προσθέτει ὅμως πὼς ἡ Λατινικὴ Γλῶσσα τὸ ἔκανε verbum = word καὶ τὸ ρῆμα verbose· τὸ οὐσιαστικὸ verbosity ἀπ’ ὅπου ἐμεῖς πήραμε «κάποια ψίχουλα» ὡς ἀντιδάνειο καὶ κάναμε τὴν ἄχαρη λέξη βερμπαλισμός. Τί ὅμως ἔχει νὰ κάνῃ ἡ Ἰνδοευρωπαϊκὴ Γλῶσσα, ὅταν ὅλα αὐτὰ ἀποδεικνύουν ὅτι προέρχονται ἀπὸ τὴν Ἑλληνική; Ποῦ καὶ πότε ἔζησαν οἱ ἄγνωστοι Ἰνδοευρωπαῖοι ποὺ δημιούργησαν τὸν πιὸ καλλιεργημένο ἀνθρώπινο Λόγο; Καὶ ποιός εἶναι αὐτὸς ὁ δικός τους λόγος; Θωμᾶς Γ. Ἠλιόπουλος Διευθυντὴς Κολλεγίου «Παιδεία» Μελβούρνης