ΥΔΩΡ ΚΑΙ ΟΙΝΟΣ Στὰ Ἀγγλικὰ οἱ δύο αὐτὲς λέξεις ἀρχίζουν μὲ W (Doubleu). Αὐτὸ εἶναι τὸ 23ο γράμμα τοῦ ἀγγλικοῦ ἀλφαβήτου καὶ προῆλθε ἀπὸ τὸ λατινικὸ συμφωνικὸ σύμβολο υ ἢ vκαὶ ἔγινε uuστὴν πρώτη ἀγγλικὴ μορφὴ καὶ γι’ αὐτὸ ὠνομάστηκε διπλὸu = double u. Τὸν 8ο αἰῶνα τὸ uuἀντικα- ταστάθηκε ἀπὸ τὸ ρουνικὸ χαρακτῆρα ποὺ μοιάζει σὰν τὸ P. Ἡ χρήση αὐτοῦ τοῦ P ἔπαυσε τὸ 1300 περίπου, γιατὶ οἱ Νορμανδοὶ «γραφιάδες» εἰσήγαγαν τὸ νέο γράμμα W. Στὰ μέσα Ἀγγλικὰ ἡ προφορά τους ση- μειώνεται ὡς τὸ ἑλληνικὸ γ. Ἂς δοῦμε μερικὲς ἀγγλικὲς λέξεις, ποὺ ἀρχίζουν μὲ W: Water, Wine, Wit, Work, Wordκαὶ Wise. Τὸ Ἐτυμολογικὸ Λεξικὸ Oxford,ἀφοῦ δίδῃ πρῶτα τὴ σημασία τους, ἀναφέρει κατόπιν τὴ χρήση τῆς λέξης στὰ ἀρχαῖα Ἀγγλικὰ (8ος - 13ος αἰ.) καὶ παραθέτει χρήσεις στὰ παλαιὰ/ἀρχαῖα Σαξωνικά, Γερμανικά, Γοτθικά, Ἀρμε- νικά, Λιθουανικά, Ἀρχαιοσλαβικά, Ρωσικὰ καὶ καταλήγει στὰ Λατινικὰ καὶ στὸ τέλος στὰ Ἑλληνικά, ἀναφέροντας διακριτικὰ τὸ σὲ «ὑποτιθέμενη» ἰνδοευρωπαϊκὴ ρίζα. Ἂς δοῦμε ἀναλυτικὰ τὴ λατινοελληνικὴ ἐτυμολογία Water:Λατινικὴ ρίζα δὲν ὑπάρχει, ἀλλὰ ἔχουμε Greek: ὕδωρ-ὕδατος μὲ θέμα: hydro, = two parts hydrogen and one part oxygen (= δύο μέρη ὑδρογόνο καὶἕνα μέ- ρος ὀξυγόνο). Σημειώνει ὅμως τὸ Λεξικόν: «Πιθανῶς ἀπὸ τὸ ἀρμενικὸ ma. (!) Wine:Latin Vinumκαὶ στὸ τέλος Greek:οἶνος (μὲ ἀρχικὸ δίγαμμα Fοῖνος). Τε- λικὴ σημείωση τοῦ ἐτυμολογικοῦ λεξικοῦ: All arrived from a Common Meditterranean Source but referred by some to pre-Armenian (= ὅλα προῆλθαν ἀπὸ μία κοινὴ Μεσογειακὴ πηγή, ἀλλὰ ἀναφέρεται ἀπὸ μερικοὺς ὡς προ-αρμενική). Wit:to know, στὸ τέλος λέει from Greekοἶδα (=γνωρίζω) καὶ σημειώνει: «compare to IDEA» (= συγκρίνεται μὲ τὴ λέξη ἰδέα). Wise:from Greek εἶδος στὶς λέξεις othewise, like wise= εἰδάλλως, παρομοίως καὶ Wise:having sound judgement = ὁ ἔχων ὑγιῆ κρίση, from Greekοἶδα Work:Greek ἔργον μὲ δίγαμμα μπροστὰ fergonκαὶ ἐξηγεῖ:what one does = ὅτι κάποιος κάνει κάτι. Τὸ Λεξικὸ μετὰ παραθέτει: See IE(ὅρα Ἰνδοευρωπαϊκὰ) energy, ergon, liturgy, organ, orgy, theurgy καὶ zymurgy. Ὅλες γνήσιες ἑλληνικὲς λέ- ξεις. Word:λέξη from Greek ereo μὲ τὸ δίγαμμα fereo = I shall say= θὰ πῶ· καὶ προ- σθέτει: word lexicon. Προσθέτει ὅμως πὼς ἡ Λατινικὴ Γλῶσσα τὸ ἔκανε verbum = wordκαὶ τὸ ρῆμαverbose·τὸ οὐσιαστικὸ verbosity ἀπ’ ὅπου ἐμεῖς πήραμε «κάποια ψίχουλα» ὡς ἀντιδάνειο καὶ κάναμε τὴν ἄχαρη λέξη βερμπαλισμός. Τί ὅμως ἔχει νὰ κάνῃ ἡ Ἰνδοευρωπαϊκὴ Γλῶσσα, ὅταν ὅλα αὐτὰ ἀποδεικνύουν ὅτι προέρχονται ἀπὸ τὴν Ἑλληνική; Ποῦ καὶ πότε ἔζησαν οἱ ἄγνωστοι Ἰνδοευ- ρωπαῖοι ποὺ δημιούργησαν τὸν πιὸ καλλιεργημένο ἀνθρώπινο Λόγο; Καὶ ποιός εἶναι αὐτὸς ὁ δικός τους λόγος; Θωμᾶς Γ. Ἠλιόπουλος Διευθυντὴς Κολλεγίου «Παιδεία» Μελβούρνης