H K I N H ™ I ™ T ø N I ¢ E ø N H K I N H ™ I ™ T ø N I ¢ E ø N Γ. ΔΑΝΑΜΟΣ, Ἡ κατάρρευση τοῦ γεωκεντρισμοῦ Ὁ τίτλος κρύβει δύο μυστικά: α. Τοῦ λείπει ἡ συμπλήρωση «...καὶτοῦ ἀνθρωποκεντρισμοῦ» καὶ β. Ἡ γεω(αστρο)φυσικὴ εἶναι ἡ κάλυψη (ὁ Γ. Δανάμος εἶναι καθ. Δρ γεωλόγος) γιὰ τὴ διερεύνηση τῆς σχέσεως Ἐπιστήμης / Χριστιανικῆς Ἐκκλησίας. Ἀπὸ τὸν πρόλογο ἕως τὴν τελευταῖα σελίδα, μὲ συνέπεια ἀναλύεται (πολλάκις μετὰ λεπτῆς εἰρωνείας λ.χ. ἡ καθαρεύουσα τῆς Εἰσαγωγῆς), ἡ διαμάχη ἀνὰ τοὺς αἰῶνες τῶν ὀλίγων ἐρευνητῶν μὲ τὴ μᾶζα τῶν πιστῶν: «Ἡ Ἐπιστήμη - Φιλοσοφία ὑπηρετεῖτο πάντοτε ὑπὸ μιᾶς ἐκλεκτῆς μειονότητος μὴ ὑποκειμένης εἰς τὴν ἐπίδρασιν τῆς προλήψεως καὶ τῆς θρησκείας, ἀπὸ τοῦ Ξενοφάνους καὶ τοῦ Ἡρακλείτου ἕως τοῦ... Voltaire κ.λπ.» (σελ. 12). Συστηματικὰ ἀναδιφεῖ ὁ Γ. Δανάμος τὰ ὑπολείμματα τῶν Ἑλλήνων σοφῶν, ὥστε νὰ παρουσιάσῃ ὅλα τὰ σχετικὰ μὲ τὸ θέμα χωρία. Προσπαθεῖ νὰ ἀποδείξῃ, ὅτι ἡ Ἐκκλησία, βασισμένη στὴν Παλαιὰ Διαθήκη ἀλλὰ καὶ μὲ ἐπίκουρους τὴν πλειονότητα (;) τῶν Ἑλλήνων φιλοσόφων, ἐπέβαλε σὲ μία φοβισμένη ἀνθρωπότητα τὸν γεω(ανθρωπο)κεντρισμό, τὴν πίστη δηλαδὴ ὅτι ἡ Γῆ «κατασκευάσθηκε» γιὰ τὸ «περιούσιο» ὂν (τὸν ἄνθρωπο) μὲ περίγυρο τὸν Οὐρανό, ἀπὸ ἕνα ἐξωσυμπαντικὸ Θεό. Τὸ «σφάλμα» τῆς Ἐκκλησίας, ἡ «...υἱοθέτηση τοῦ γεωκεντρικοῦ προτύπου» (σ. 25), δὲν τῆς «κόστισε» πολύ, ἀφοῦ ἡ κατάρρευσή του δὲν συμπαρέσυρε καὶ τὸν χριστιανισμό. Ὁ βαθειὰ ριζωμένος ἀνθρωποκεντρισμὸς στηριγμένος στὸ Ἐγὼ δὲν νικήθηκε. ὁ Γ. Δανάμος βεβαιώνει (σωστά): «Ἡ Φύση δὲν ἔχει συναισθήματα οὔτε λυπᾶται/ἐκδικεῖται/ἀγαπᾶ» (σ. 24). Αὐτὴ τὴ ἄποψη εἶχε ἡ πλειονότητα τῶν Ἑλλήνων φιλοσόφων. Οἱ ὑπόλοιποι ἢ παρερμηνεύτηκαν (ὅρα Ἡράκλειτος) ἢ «διωρθώθηκαν» καταλλήλως (Πλάτων κ.λπ.) ἀπὸ τοὺς γνωστοὺς - ἀγνώστους διορθωτές. [Ὁ Ἡράκλειτος λ.χ. θεωρεῖται ὅτι πρεσβεύει σὲ ἕνα κόσμο = σύμπαν, ἐνῷ σαφῶς δηλώνει στὸ ἀπόσπ. 30 «κόσμον τόνδε...» (= τὸν κόσμο αὐτὸν ἐδῶ....· κι ὄχι κάποιον ἄλλο θὰ μποροῦσε νὰ συμπληρώσῃ κανεὶς), πρᾶγμα ποὺ μαρτυρεῖ ὅτι φρονοῦσε πὼς ὑπάρχουν πολλοὶ κόσμοι]. Οἱ Ἕλληνες παρὰ τὴ «χαμηλὴ» τεχνολογία τους, ἔδωσαν ἱκανοποιητικὲς ἀπαντήσεις στὰ βασικὰ ἐρωτήματα τοῦ βιβλίου: κινεῖται ἡ Γῆ; ποιά ἡ θέση της στὸ Σύμπαν καὶ ποιό τὸ σχῆμα/μέγεθός της; (σ. 29). Οἱ ΟΙ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΤΗΣ ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΑΣ Ἀνέκαθεν συγκρούονται δύο κόσμοι: Ἐκεῖνος τοῦ σκοταδισμοῦ, τῆς βίας καὶ τῆς βαρβαρότητας μὲ τὸν ἄλλο τῆς προόδου, τῆς εἰρήνης καὶ τοῦ πολιτισμοῦ. Ὅλες οἱ ἄλλες ἐκδηλώσεις πολιτισμοῦ εἶναι παραλλαγὲς τούτων. Στὴν Τουρκία γιὰ παράδειγμα ὑπερισχύουν σὲ συντριπτικὸ βαθμὸ οἱ δυνάμεις τῆς βίας καὶ τῆς βαρβαρότητας, ποὺ ἐκπροσωποῦνται ἀπὸ τὸ στρατιωτικὸ κατεστημένο. Στὸ Ἰσραήλ, ἐπικρατοῦν μονίμως οἱ σιωνιστικὲς καὶ θεοκρατικὲς δυνάμεις, ποὺ ἔχουν σὰν ἀντικειμενικό τους σκοπὸ τὴν παγκόσμια ἐξουσία. Στὶς ΗΠΑ μετὰ τὸν B´ Παγκόσμιο Πόλεμο ἐπεκράτησε τὸ στρατιωτικο βιομηχανικὸ σύμπλεγμα, οἱ τράπεζες καὶ οἱ πολυεθνικὲς ἑταιρεῖες. Ὅλο δὲ αὐτὸ τὸ πλουτοκρατικὸ κατεστημένο τελεῖ ὑπὸ τὸν ἔλεγχο τοῦ ἑβραϊκοῦ λόμπυ, τὸ ὁποῖο ἐλέγχει πλήρως τὰ MME, τὴν πολιτικὴ ἐξουσία (κυβέρνηση καὶ Κογκρέσσο), τὶς ὑπηρεσίες πληροφοριῶν, τὸ Πεντάγωνο κ.ο.κ.. Οἱ δυνάμεις τῆς βίας καὶ τῆς βαρβαρότητας ποὺ ἕλκουν τὴν καταγωγή τους ἀπὸ τὴν Ἀνατολὴ (τῆς στέππας καὶ τῆς ἐρήμου), ἔχουν σήμερα ὡς φιλοσοφική τους βάση τὶς τρεῖς ἑβραιογενεῖς κοσμοπολιτικὲς θρησκεῖες (Ἰουδαϊσμός, Χριστιανισμὸς καὶ Ἰσλαμισμός). Εἶναι δὲ κατὰ βάθος πρωτόγονες καὶ ἐπιθετικές, διότι μόνο ἐπιφανειακὰ τὶς ἄγγιξε ὁ Δυτικὸς Πολιτισμός. Οἱ δυνάμεις τῆς εἰρήνης καὶ τοῦ πολιτισμοῦ ἕλκουν στὴν καταγωγή τους ἀπὸ (cid:2)