ΜΕ ΕΞΑΝΤΑ ΚΑ] 4ΣΤΡΟ/ΊΙΑΒΟΝ ̓Εγὼ δὲ λέξω δεινὰ μέν, δίκαια δέ Χριστίνα Φρουζάκη Μαγοί δεκαεπτά, ̓Ανοίξεις δεκαεπτά, ̓Απρίληδες δεκαεπτά. Πέθανε. Πέθανε. Σκοτώθηκε. Ἔπεσε ἀπ ̓ τὸν δεύτερο ὄροφο τοῦ σχολείου τῆς (Λύκειον Γλυφάδας). Ἕνας νόμος. Ἕνα ἄρθρον: «Διὰ κατασκευὰς περιτοιχισμάτων - κιγκλιδωμάτων ἀσφαλείας, ἐπὶ οἰκοδομῶν, πλοίων (.....) ὕψους ἄνω τῶν τριῶν (3.00) μέτρων (ταρατσῶν, στεγῶν, ἐξωστῶν --- θωράκια, στηθαῖα, κουρτέλα, παραπέτα....), ὁρίζεται ἐλάχιστον ὕψος αὐτῶν μέτρα ἕνα καὶ τριάντα ἑκατοστά (1.30). Οἱ μὴ συμμορφούμενοι... Ἕνας νόμος. Ἕνα ἄρθρον. Δὲν θὰ γίνει ποτέ --- Ἑλλάδα τὸ λένε τοῦτο τὸ μέρος... Μαγοὶ δεκαφτά, ̓Απρίληδες δεκαφτά. Τὰ ἑλληνόπουλα θὰ σκοτώνονται γιὰ ἕνα νόμον ποὺ δὲν θὰ γίνει ποτὲ --- Ἑλλάδα τὸ λένε... Χριστίνα, λυπήσου μας, κατάλαβέ μας, δὲν μᾶς περνάει, παιδίμου, ἐδῶ νομοθετοῦνε ἐχθροί, καὶ τὶ τοὺς γνοιάζει τὸ λυωμένο στὴν ἄσφαλτο κεφαλάκι σου, τὰ τσακισμένα σου πόδια --- βγάζε μας τὴ γλώσσα, Χριστίνα, μούντζωνέ μας, Χριστίνα, Χριστίνα, Χριστίνα σκοτωμένη γιὰ πάντα, ἄει στὸ Βόλο, Ἑλλάδα... Τὸ νομοσχέδιο γιὰ τὸν κινηματογράφο «... Ἢ ψηφίζεται τὸ --- ἔστω ὄχι ἀπόλυτα ἱκανοποιητικό --- νομοσχέδιο «προστασίας» του καὶ ὁ ἀσθενὴς πασχίζει ν ̓ ἀναρρώσει, ἣ δὲν ψηφίζεται καὶ πεθαίνει... μόνο ἡ τέχνη ἀναδεικνύει τὸ σφρῖγος μιᾶς χώρας, τὴν καθιστᾶ σεβαστή» (Κ. Σταματίου, Τὰ νέα, 14 Αὐγούστου). Θαρρῶ πὼς ὑπάρχει μέγας κίνδυνος, κ. Σταματίου, νὰ.... μπουκώσει ἡ Χώρα (σάν... καρμπυρατέρ) ἀπ ̓ τὸν πολὺ σεβασμό. Καλύτερα λιγότερος --- ἄν πρόκειται νὰ στηριχθοῦμε στὸν ἑλληνικὸ κινηματογράφο, γιὰ νὰ μᾶς σεβαστοῦν οἱ ξένοι! (Λόγια, λόγια, λόγια)... Μὰ νὰ τὶ γράφει γιὰ τὸ ἴδιο θέμα ἕνας ὁλόπικρος Ἕλληνας, μιὰ ὡραία διάνοια, ποὺ μπορεῖ νὰ λέγει εἰδώς --- ἀποφασιστικὰ, ἀντικειμενικά, ἀπροκατάληπτα --- γιὰ τὴν ἑλληνική... 7η τέχνη («Πολιτιστική», Σεπτέμβριος, τ. 9) ὁ Βασίλης Ραφαηλίδης: «Μὲ τὸ νομοσχέδιο ἤ χωρὶς τὸ νομοσχέδιο ἡ κατάσταση στὸν ἑλληνικὸ κινηματογράφο δὲν ὑπάρχει περίπτωση ν ̓ ἀλλάξει. Δὲν εἶναι ὁ νόμος ποὺ θὰ φτιάξει τὸν κινηματογράφο. Εἶναι ὁ κινηματογράφος ποὺ θὰ φτιάξει τὸν νόμο, ὅταν ὑπάρξει κινηματογράφος. Ἢ συζήτηση, λοιπόν, εἶναι μᾶλλον ἄστοχη, ἄνευ ἀντικειμένου, καὶ τοποθετημένη σ ̓ ἕνα ἐπίπεδο καθαρὰ ἰδεαλιστικό, νομοκανονιστικό... Μ ̓’ ἄλλα λόγια τὰ πράγματα κανονίζονται μέσα σὲ διαδικασίες κοινωνικοπολιτιστικές στὴ βάση, καὶ ὄχι ἀπὸ πάνω, μὲ νόμους κλπ. κλπ., ποὺ, πέρα ἀπ ̓ τὴν ἐγγενῆ τους ἀνεπάρκεια, ἴσως πιστεύουν ὅτι εἶναι σὲ θέση νὰ φτιάξουν τὸν κινηματογράφο, τὴ στιγμὴ ποὺ εἶναι κι αὐτοὶ δημιουργήματα μιᾶς ἀσυνάρτητης κατάστασης σ ̓ αὐτὸν τὸν τόπο». υπ Τὶ νὰ εἰπεῖς, Βαγγελίστρα σου, τὶ νὰ εἰπεῖς. Πὼς σὲ δέκα γραμμὲς λέγονται πράγματα ποὺ ἔπρεπε νὰ εἶχαν γκρεμίσει πρὸς τὰ ἔξω τοὺς πανεπιστημιακοὺς τοίχους, ποὺ ἔπρεπε νὰ εἶχαν συστήσει τυρταῖον θούριον καὶ νὰ ̓χαν ἀφυπνίσει τὸν ἑλληνικὸ λαό --τοὺς νέους ποὺ βολεύονται στὶς καφετερίες τῆς «ἀμφισβήτησης» καὶ τῆς «πολιτικοποίησης» ἐντρεπόμενοι νὰ πληρώσουν τὸν «φραππέ» τους λιγότερο ἀπὸ κατοστάρικο (ἀπ ̓