Ὁ Γιάννης Μαρκόπουλος μιλᾶ στὸ «Δ»: Μὲ τὶς καρικατοῦρες «Φοῖβος» καὶ «Ἀθηνᾶ» βάλλεται σήμερα σὰν ἔμβλημα ὁ Ἀθλητισμὸς Ὁ Γιάννης Μαρκόπουλος ἀνήκει ἀναμφισβήτητα στοὺς κορυφαίους τῆς σύγχρονης ἑλληνικῆς δημιουργίας. Τὸ ἔργο του, πέραν τῆς καθαρῆς καλλιτεχνικῆς του ἀξίας, ἔρχεται κάθε φορὰ νὰ ἐκφράσῃ τὴν ἐποχή του, νὰ ἀπαντήσῃ στὴν ἐξουσία καὶ στὶς ἐπιδιώξεις της. Σήμερα, μέσα ἀκριβῶς στὴν βαρειὰ ἀτμόσφαιρα τοῦ πολέμου καὶ τῆς γενικῆς σύγχυσης, τὸ μουσικό του ἔργο «Ἐρωτόκριτος καὶ Ἀρετὴ» ἔρχεται νὰ ὑπενθυμίσῃ στὸν κόσμο τὴ δύναμη τῆς ἀνθρώπινης ψυχῆς, τὴν θέλησή της νὰ χαρῇ τὴ ζωὴ καὶ νὰ νοιώσῃ ἐν εἰρήνῃ τὸν κόσμο ποὺ τὴν περιβάλλει. Στὴν συνέντευξη ποὺ μᾶς παραχώρησε, ὁ μεγάλος μουσικοσυνθέτης ἀναφέρεται στὸ τελευταῖο του ἔργο ἀλλὰ καὶ στὸν πόλεμο, ὅπως καὶ στὸν τρόπο ποὺ ἑτοιμάζεται ἡ ἰσχυρότερη παγκόσμια ἐκδήλωση τῆς εἰρήνης, ἡ Ὀλυμπιάδα τῆς Ἀθήνας τοῦ 2004. Συντάκτης:Ἂς ξεκινήσουμε ἀπ’ τὸν πόλεμο, μιᾶς καὶ ὁλόκληρη ἡ ἀνθρωπότητα πάλλεται στοὺς δικούς του ρυθμούς. Γ.Μαρκόπουλος: Τώρα ποὺ πῆγαν καὶ ξύπνησαν τὸ τέρας τοῦ πολέμου, ποὺ ὡς ἀθάνατο δὲν ἔχει πεθάνει ἀλλὰ κοιμᾶται στὴν κοιλιὰ τῆς Γαίας, ὅπου τὸ νανούριζε καὶ ὁ φιλοπόλεμος δικτάτορας τοῦ Ἰράκ, ἡ μόνη ἀπάντηση τῆς Οἰκουμένης εἶναι νὰ ἀντιτάξῃ τὶς πανάρχαιες διαχρονικὲς ἑλληνικὲς ἀξίες τοῦ Πολιτισμοῦ, τῆς Δημοκρατίας, τῆς Σοφίας καὶ τῆς συνεργασίας τῶν λαῶν σὰν ἀντίδοτο στὴν ἀλαζονεία καὶ τὴν φιλοχρηματία. Δὲν ἔπρεπε οἱ πολιτικοὶ ἡγέτες ποὺ ἐνέκριναν τὸν πόλεμο αὐτόν, νὰ ἀγνοήσουν τὰ εἰωθότα τῶν Ἡνωμένων Ἐθνῶν, «νίπτοντας τὰς χεῖρας τους» μὲ αἷμα καὶ πετρέλαιο. Ὁ κόσμος ἔχει ξεπεράσει τὶς κυβερνήσεις του, διότι γνωρίζει ὅτι ὁ πόλεμος αὐτὸς εἶναι μήτρα ποὺ κλωνοποιεῖ καὶ ἄλλους πολέμους. Πρὶν φτάσουμε σὲ ἀδιέξοδα, ἂς καταφύγουμε ξανὰ στὸν δημιουργικὸ διάλογο καὶ ἂς ἀπομακρύνουμε κάθε θερμοκέφαλη κάστα δῆθεν συμβούλων ἀριστεριστῶν ἢ πολεμοκαπήλων, ποὺ μὲ ἐνοχὴ παίζουν μὲ τὰ κόκκινα κουδούνια. Αὐτοὺς φαίνεται πώς τοὺς ξεπερνάει ἡ ἐλπιδοφόρα εἰρήνη τῶν ὑπέροχων νέων ἀνθρώπων τοῦ πλανήτη, ποὺ κατακλύζουν τοὺς δρόμους καὶ τὶς πλατεῖες τῶν πόλεων τραγουδώντας γιὰ τὴν εἰρήνη. Συντ.: Μιλῆστε μας, κ. Μαρκόπουλε, γιὰ τὸ τελευταῖο μεγάλο ἔργο σας, «Ἐρωτόκριτος καὶ Ἀρετή».Εἶναι ἡ πρώτη φορὰ ποὺ συνθέτετε ἕνα μουσικὸ ἔργο στὸ χῶρο τῆς ὄπερας. Ἀπ’ τοὺς 10.000 στίχους τοῦ «Ἐρωτόκριτου» ἐπιλέξατε ἕνα ἀπόσταγμα 700 στίχων μέσα ἀπ’ τοὺς ὁποίους περνᾶτε τὸ πρωταρχικὸ μήνυμα τοῦ ἔργου σας. Γ.M.: Δὲν τὸ ἀντιμετώπισα μόνο σὰν ἕνα ὑπέροχο ἐρωτικὸ ἔπος ἀλλὰ καὶ σὰν οὐμανιστικὸ κείμενο, τὸ ὁποῖο ἐμφανίζει τὸν ἔρωτα καὶ τὴν ἀρετή - Ἐρωτόκριτο καὶ Ἀρετοῦσα - στὶς πραγματικές τους διαστάσεις, ποὺ φιλοσοφικὰ ἀποκωδικοποιοῦνται ἀπὸ τὸν πρωταγωνιστικό τους χαρακτῆρα. Ἔτσι «Ἐρωτόκριτος» εἶναι «αὐτὸς ποὺ κρίνει τὸν ἔρωτα» καὶ Ἀρετή «αὐτὴ τὴν ὁποία ἐπιθυμεῖ νὰ ἔχῃ στὴ ζωή του ὁ ἄνθρωπος». Ὑπάρχουν τόσο στὴν τέχνη ὅσο καὶ στὴν ἐπιστήμη· καὶ οἱ δύο ἀνυψώνουν τὴν ποιότητα τῆς ζωῆς μας.