ΑΙΣΙΜΑ ΚΑΙ ΑΔΗΡΙΤΑ «Πιστοὶ» ὑπὲρ «ἀπίστων» Ἡ Διαρκὴς Ἱερὰ Σύνοδος τῆς ἑλλαδικῆς Ἐκκλησίας ἀνακοίνωσε πρόσφατα, πὼς δὲν θὰ ἀντιταχθῇ στὴ δημιουργία τεμένους στὴν Ἀθήνα, τὸ ὁποῖο θὰ ἐξυπηρετῇ τὶς λατρευτικὲς ἀνάγκες τῶν Μουσουλμάνων. Ἐξέφρασε ὅμως τὴν ἀπόλυτη διαφωνία της στὸ αἴτημα γιὰ ἵδρυση «Κέντρου Μουσουλμανικῶν Σπουδῶν», ἐπειδή, ὅπως λένε, φοβοῦνται τὴν ἄσκηση προπαγάνδας καὶ προσηλυτισμοῦ ὑπὲρ τοῦ Ἰσλάμ. Σίγουρα δὲν μᾶς πείθουν γιὰ τὴν εἰλικρίνειά τους οἱ εὐσεβεῖς ρασοφόροι, ὅταν ἀνακοινώνουν τέτοιες ἀποφάσεις. Διότι ἕνα τέμενος στὴν Ἀθήνα, ποὺ θὰ συγκεντρώνῃ δεκάδες ἢ καὶ ἑκατοντάδες χιλιάδες Μουσουλμάνων, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀσκῇ μικρότερης ἔκτασης προπαγάνδα ἀπὸ ἕνα κέντρο σπουδῶν. Μᾶλλον ἄλλη κατάσταση ἐπιθυμοῦν νὰ δημιουργήσουν: Τὸ τζαμὶ θὰ «νομιμοποιήσῃ» τὴν μουσουλμανικὴ θρησκεία στὴν Ἑλλάδα καὶ σίγουρα θὰ ἐγείρῃ θρησκευτικά πάθη, μὲ ἀποτέλεσμα τὴν πολυπόθητη συσπείρωση τοῦ χριστιανικοῦ ποιμνίου, ἐνῷ ἀντίθετα ἕνα «Κέντρο Μουσουλμανικῶν Σπουδῶν» τὸ ἐλάχιστο πού θὰ κάνῃ, εἶναι νὰ δείξῃ τὴν ἀδελφικὴ συγγένεια τῶν δύο θρησκειῶν, τέκνων τοῦ πατρὸς Ἰεχωβᾶ· καὶ τότε τὰ πράγματα δυσκολεύουν... Π.Λ.K. Περιούσια πιτσιλίσματα λάσπης Πιθανὸν νὰ σᾶς σταλῇ στὸ σπίτι σας, χωρὶς νὰ τὸ ἔχετε ζητήσει. Ἐμφανίζεται ὡς περιοδικό. Ἡ «εἰδικότητά» του; «Ἐπιθεωρεῖ» τὶς ἐκδόσεις ποὺ ἐκτίθενται στὶς προθῆκες τῶν ἑλληνικῶν βιβλιοπωλείων. Δὲν ἔχει διεύθυνση. Δὲν ἔχει τηλέφωνο. Ἀποστέλλεται κατὰ χιλιάδες σὲ ἀκούσιους παραλῆπτες «ἐντελῶς δωρεάν», ἂν καὶ πρόκειται γιὰ ἐξαιρετικὰ πολυδάπανη πολυσέλιδη ἔκδοση μὲ πανάκριβο χαρτί, τυπωμένη ὁλόκληρη σὲ τετραχρωμία. Ἰδιοκτήτης, ἐκδότης, διευθυντής, συνεργάτες; Ἄγνωστοι, κρυπτόμενοι ἅπαντες πίσω ἀπὸ ἕνα καὶ μόνο ὄνομα, πού, ὅπως ἔλεγαν οἱ παλαιότεροι, «δὲν τὸ γνωρίζει οὔτε ὁ θυρωρὸς τῆς πολυκατοικίας του». M’ αὐτὸ τὸ ὄνομα ὑπογράφεται κι ἕνα ὁλοσέλιδό του, ὅπου ὁ «Δ» φιγουράρει πρῶτος μεταξὺ τῶν ἐκδόσεων τοῦ «ἑλλαδεμπορίου» (ἂν καὶ ὅλοι ξέρουν –καὶ τὸ περὶ οὖ ὁ λόγος μυστηριῶδες ἔντυπο τὸ ἀναφέρει ἐπίσης – ὅτι ὁ «Δ» πρῶτος κατήγγειλε καὶ καταγγέλλει συνεχῶς τὸ θλιβερὸ φαινόμενο τοῦ «ἑλλαδεμπορίου»). Τὸ πρόβλημα τοῦ ἀσχολούμενου αὐτόκλητα καὶ τζάμπα μὲ τὶς ἑλληνικὲς ἐκδόσεις ἐντύπου; Τὸ ὁμολογεῖ εἰρωνικὰ μέν, ἀλλὰ καθαρά: Ἐπειδή, τὸ μόνο ποὺ ἀκόμη δὲν γράψαμε, εἶναι ὅτι οἱ ἀρχαῖοι Ἕλληνες εἶχαν ἀνακαλύψει καὶ τὸν ἀξονικὸ τομογράφο! Ἄχ! αὐτοὶ οἱ τρισκατάρατοι ἀρχαῖοι Ἕλληνες! Πόσα πιτσιλίσματα λάσπης δέχτηκαν γιὰ χιλιάδες χρόνια – καὶ πόσα, θὰ δεχθοῦν ἀκόμη! – ἀπὸ τὴν ἴδια πάντοτε περιούσια πηγὴ λάσπης... Γ.Σ.Π. Οἱ Ἀμερικανοί, οἱ Εὐρωπαῖοι καὶ ὁ Ὅμηρος Ἡ χολυγουντιανὴ ἑταιρία Warner Bros μὲ μία πολυδάπανη ὑπερπαραγωγὴ ἀποφάσισε νὰ μεταφέρῃ τὴν ὁμηρικὴ «Ἰλιάδα» στὶς κινηματογραφικὲς αἴθουσες. Ἔχει ἰδιαίτερο ἐνδιαφέρον νὰ δῇ κανεὶς μέσα ἀπὸ τὴν κινηματογραφικὴ ἀπόδοση τοῦ Τρωικοῦ Πολέμου, τί ἰδεολογικο-πολιτικὰ μηνύματα θὰ ἐπιδιώξῃ νὰ περάσῃ στὸ παγκόσμιο κοινὸ ἡ ἀμερικανικὴ πλανηταρχία. Πάντως τὸ θετικὸ τῆς ὑπόθεσης εἶναι, πὼς ἡ σκηνοθεσία τῆς ὑπερπαραγωγῆς ἀνατέθηκε στὸ Γερμανὸ σκηνοθέτη B. Πέτερσεν, ὁ ὁποῖος ἔκαμε τὴν ἑξῆς δήλωση: «Ἐμεῖς οἱ Εὐρωπαῖοι γνωρίζουμε καλύτερα τὸ ἔργο τοῦ Ὁμήρου ἀπὸ τοὺς Ἀμερικανούς. Λογικὸ ἦταν λοιπὸν ἡ ταινία νὰ ἀνατεθῇ σ’ Εὐρωπαῖο σκηνοθέτη». Μένει νὰ δοῦμε ἐμπράκτως τὴν ἔμμεση ὑπόσχεση τοῦ B. Πέτερσεν γιὰ ἱστορικὴ ἀξιοπιστία τῆς ταινίας, καθ’ ὅτι ὣς σήμερα τὸ Χόλυγουντ ἔχει κάνει τὴν ἱστορία... σαλάτα κι ὄχι βεβαίως ἀπὸ ἄγνοια.