ΔΑΥΛΟΣ/259, Ἰούλιος 2003 16899 ση τοῦ ἐγκεφάλου τοῦ πιθήκου (ἑνὸς εἴδους, ποὺ πρὶν ἀπὸ 5 ἑκατομμύρια χρόνια ἀποσχίστηκε ἀπὸ τὰ ἄλλα εἴδη τῶν πιθήκων καὶ κατάληξε στὸ σημερινὸ ἄνθρωπο, τὸν homo sapiens). Οἱ νευρο-φυσιολογο-ανατόμοι Papez καὶ Maclean «μπακλαβαδοποιήσανε» τὸν ἐγκέφαλο, τοῦ βάλανε στρώματα. Οἱ Ἀμερικανοὶ ἔχουνε πράγματι ἀναπτύξει τὴν ἐπιστήμη, ἀλλὰ εἶναι καὶ παραδοξολόγοι. Ἡ λογικὴ μᾶς λέει ὅτι ἀφοῦ ὅλοι οἱ ἄνθρωποι ἔχουμε τὸν ἑρπετικὸ ἐγκέφαλο καὶ τὸν παλαιοθηλαστικό, θὰ ἔπρεπε νὰ ἤμαστε ὅλοι ἐγκληματίες, Χίτλερ, Στάλιν, Καλιγοῦλες, Μπούς, Σαντάμ, Ἀμὶν κ.λπ., κ.λπ. Ξεχάσανε οἱ νευρο-φυσιολογο-ανατόμοι ὅτι ἔχουμε ἔνστικτα (τῆς αὐτοσυντήρησης καὶ τῆς διατήρησης τοῦ εἴδους), ἐπειδὴ εἴμαστε ζῷα ἐξελιγμένα, καὶ ὅτι ἡ ἐπιθετικότητα τὴν ὁποία συνδυάζουν μὲ τὸν ἑρπετικὸ ἐγκέφαλο καὶ τὰ ἔνστικτα δὲν εἶναι καθολικὸ φαινόμενο στὸ ἀνθρώπινο εἶδος. Ὑπάρχει μὲν σὲ ἀρκετοὺς ἀνθρώπους καὶ σὲ διάφορους βαθμούς, ὅμως οἱ περισσότεροι ἄνθρωποι εἴμαστε ἥμερα ζῷα καὶ δὲν εἶναι σωστὴ ἡ ἄποψη ὅτι «ὁ ἄνθρωπος εἶναι πρὸς ἄνθρωπο λύκος» (Hobbs). Ἐκεῖνοι ποὺ ἔχουνε κακὰ ἔνστικτα καὶ πάθη (ἐπιθετικότητα, μίση, φθόνους κ.λπ.) εἶναι θύματα κακῆς ἀγωγῆς, ἄμεσης καὶ ἔμμεσης. Ἡ ἀπληστία τῶν ἀνθρώπων τοῦ χρήματος, οἱ φιλοδοξίες τῶν πολιτικῶν καὶ τοῦ ἱερατείου καὶ ἡ κατακτητικὴ καὶ καταστροφικὴ μανία τῶν ἀνθρώπων τοῦ πολέμου εἶναι ἀποτέλεσμα συμπλεγμάτων κατωτερότητας, ποὺ προέρχονται εἴτε ἀπὸ κακὴ φυσικὴ κατάσταση εἴτε ἀπὸ κακὴ ἀγωγή. Οἱ Ἀμερικανοὶ ἐρευνητές μας δηλαδὴ ἀγνοήσανε ὁλόκληρες ἐπιστῆμες – τὴν ψυχολογία, τὴν ψυχανάλυση, τὴν ἀτομικὴ ψυχολογία τοῦ Ἄντλερ, τὴν παιδαγωγική. Ὁ ἄνθρωπος καὶ τὰ ζῷα, ὅταν τὰ πάρῃς ἀπὸ μικρὰ καὶ τὰ τρέφῃς καλὰ καὶ τ’ ἀγαπᾷς, ἡμερεύουνε καὶ εἶναι ἀκίνδυνα. Τὸ ἔχει δείξει κι ἡ τηλεόραση· ὕαινες, λεοπαρδάλεις, λιοντάρια ζοῦνε μαζὶ μὲ τὸν ἄνθρωπο ἥμερα σὰν τὰ σκυλιά. Μὲ τιμὴ Γεώργιος Ταμβάκης Φιλόλογος, Φιλιατρὰ Μεσσηνίας Ὁ φαρισαϊσμὸς καὶ ἡ Ὀλυμπιάδα τοῦ 2004 Ἀγαπητὲ «Δαυλέ», Κατὰ πρῶτον θὰ ἤθελα νὰ σοῦ πῶ συγχαρητήρια γιὰ τὴν ὑπέροχη δουλειὰ ποὺ κάνετε νὰ ἐπανελληνίσετε αὐτὸν τὸν δύσμοιρο τόπο. Σᾶς γράφω γιατὶ συμβαίνουν πολλὰ ποὺ μὲ ἐξοργίζουν, ὅπως αὐτὴ ἡ φω- τογραφία τοῦ κ. Χριστοδούλου, ποὺ δηλώνει τὴ συμμετοχή του ὡς ἐθελοντῆ τῶν Ὀλυμπιακῶν ἀγώνων τοῦ 2004! Οἱ καταστροφεῖς καὶ οἱ σφαγεῖς τοῦ Ἑλληνισμοῦ τὸν ἐνισχύουν. Οἱ ἀκόλουθοι τοῦ Βησιγότθου Ἀλαρίχου, οἱ «μελανοχίτωνες», οἱ ἄνθρωποι τοῦ «Πί- ποδηγέται τῆς ἀνθρωπότητος· ἀλλ’ ἔχομεν ἀτυχῶς καὶ ἐλαττώματά τινα ἀδικοῦντα τὴν μεγάλην εὐφυΐαν καὶ ἀντίληψιν ἡμῶν· ἓν ἐξ αὐτῶν εἶναι ἡ εὐπιστία, ἡ ἀθεράπευτος ἡμῶν ἀφέλεια καὶ ἐπιμονὴ νὰ θαυμάζωμεν πᾶν ὅ,τι ξένον καὶ ὀθνεῖον, καὶ νὰ πιστεύωμεν ὡς θέσφατον ὅ,τι οἱ ξένοι μᾶς εἴπουν καὶ μᾶς διδάξουν, μὴ θελήσαντες ποτὲ νὰ ἐργαθῶμεν αὐτοτελῶς ἑλληνικῶς, ρυμουλκούμενοι ἀτελῶς πάντοτε καὶ βλέποντες τὰ πράγματα δι’ ἀλλοτρίων διόπτρων. Τὸ παράπονον τοῦτο διετύπωσαν σαφέστατα οἱ ἀρχαῖοι γράφοντες: Ἕλληνες δ’ ἄρα εἰσὶ δεινοὶ τὰ ὑπερόρια ἐν θαύματι τίθεσθαι μείζονι, ἢ τὰ οἰκεῖα· διὰ τοῦτο κατάντησε νὰ πιστεύσωμε ὅτι οὐδὲν ἐδημιούργησαν οἱ Ἕλληνες, ἀλλ’ ὅτι ἀπὸ τῶν ξένων παρέλαβον καὶ γλῶσσαν καὶ πολιτισμὸν καὶ θεοὺς καὶ τὰ πάντα· ἐπίστευσαν τοὺς φιλέλληνας δῆθεν ἱερεῖς τῶν Αἰγυπτίων διηγουμένους κουτοπονήρως εἰς αὐτοὺς μύθους, ὡς σήμερον ἔτι ἀτυχῶς πιστεύουσι τοὺς φιλέλληνας σοφοὺς εὐρωπαίους καὶ λοιπούς, ἀπότοκοι, τῆς μεγαλυτέρας αὐθεντίας διδάσκοντες ὅτι ἡ ἑλληνικὴ γλῶσσα εἶναι ἀπότοκος τῆς Σανσκριτικῆς, ἢ Σημιτικῆς ἢ ταύτης ἢ ἐκείνης τῆς γλώσης, βαθμηδὸν διαμορφωθεῖσα καὶ τελειοποιηθεῖσα. Ἀλλὰ τοῦτο δὲν εἶναι ἀληθές. Τὸ μόνον ἀληθὲς καὶ βέβαιον εἶναι ὅτι Ἀρχιγένεθλος γλῶσσα εἶναι ἡ Ἑλληνική, ἡ Πρωτοελληνική· αὕτη εἶναι ἡ αἰωνόβιος ρίζα, ὁ ἀθάνατος κορμός, παραφυάδες τοῦ ὁποίου εἶναι πᾶσαι αἱ ἄλλαι γλῶσσα τῶν ἀρχαίων λαῶν». Μετὰ τιμῆς N. Ζωγραφάκης Γύθειο