16900 ΔΑΥΛΟΣ/259, Ἰούλιος 2003 ὅταν τὸν κάλεσαν νὰ πάῃ στὴν Ὀλυμπία γιὰ μία ἐκδήλωση, εἶχε πεῖ ὅτι δὲν πάει σὲ «εἰδωλολατρικὰ» μέρη. Εὖγε λοιπὸν στὸν ἐθελοντὴ ἀθλητή, «πατριώτη» καὶ «ρω- μιὸ» ποὺ ἀγαπάει τὸν ἀρχαῖο Ἑλληνικὸ πολιτισμό. Οἱ θῦτες τώρα πιὰ ἀγαποῦν τὰ θύματά τους καὶ ὁ ἀρχιεπίσκοπος ἐνστερ- νίζεται τὶς ἰδέες τῶν «μυσαρῶν», «ἀλητή- ριων» Ἑλλήνων ἤ, ἂν θέλετε, αὐτοὺς ποὺ ἔχουν τὴν ἀρρώστεια, τὴν «ἑλληνικὴ μα- νία», ὅπως λέμε ἄτυπη πνευμονία. Τώρα μένει νὰ πάῃ καὶ σὲ ἀρχαῖο«καταραμένο» θέατρο νὰ παρακολουθήσῃ ἀρχαία τραγῳ- δία . Σᾶς εὔχομαι νὰ κάνετε τόσα τεύχη, ὅσα χρειάζεται γιὰ νὰ ξυπνήσουν αὐτὰ τὰ «ποίμνια», οἱ «ρωμιοί». Σᾶς ἐσωκλείω ἐπίσης τὴ φω- τογραφία τοῦ κ. Χριστοδούλου, ἐνῷ «κατατάσσεται» ἐθελοντὴς τῆς «Ἀθήνας 2004». Μὲ τιμὴ Νικόλαος Καψαλίδης Καβάλα στευσον, εἰ δὲ μὴ σὲ φονεύσω». Ὅπως λέει καὶ ὁ «μέ- γας» ἅγιος Βασίλειος, στὴν Ὀλυμπία παρελαύνουν οἱ δαίμονες καὶ ἔχει καὶ τὴν ἀπορία πῶς στὴν Ὀλυμπία οἱ ἄνθρωποι προχωροῦν μὲ τάξη, ἐνῷ στὶς ἐκκλησίες τους γίνεται χάβρα τῶν Ἰουδαίων. Ὁκ.Χριστόδουλος πρέπει νὰ διαθέτῃ μεγάλη ὑποκρισία καθὼς καὶ με- γάλο θράσος, ὅπως καὶ ὁ μητροπολίτης Ἠλείας, ποὺ Τὸ μνημεῖο τῆς μάχης τῶν Λεύκτρων Κύριε διευθυντά, Τὸ τρόπαιο τὸ ἔστησαν οἱ Θηβαῖοι στὰ Λεῦκτρα ἀμέσως μετὰ τὴνἱστορικὴ μάχη τὸ 371 π.X., ὅπου ὑπέρτερες καὶ καλὰ ὠργανωμένες δυνάμεις τῆς Σπάρτης ὑπέκυψαν μπροστὰ στὴ μεγαλοφυΐα τοῦ Ἐπαμεινώνδα, μὲ τὴ γνωστὴ λοξὴ φάλαγγα καὶ τὶς νέες μεθόδους ἑλιγμῶν, τὴν ἀμυντικοεπιθετικὴ μά- χη. Ἡ ἀναστήλωση τοῦ τροπαίου ἔγινε τὸ 1957 στὸ ἴδιο ἀκριβῶς μέρος, μὲ τὰ ἴδια βασικὰ ὑλικά:ὀκτὼ λίθινες ἀσπίδες καὶ κομμάτια ἀπὸ λίθινο διάζωμα, τρίγλυφα καὶ μετόπες (βλ. φωτογραφία ἔναντι σε- λίδας). Πρόκειται γιὰ ἕνα μνημεῖο ποὺ ὁριοθετεῖ ἀπὸ τὸ 371 π.X. μέχρι τὸ B´Παγκόσμιο πόλεμο μιὰ μεγάλη χρονικὴ περίοδο, μέσα στὴν ὁποία οἱ ἔννοι- ες Στρατηγικὴ καὶ Τακτικὴ ἔφθα- σαν στὸ κατακόρυφο. Τὴ λοξὴ φάλαγγα μὲ διάφορες παραλ- λαγὲς ἐφάρμοσαν: ὁ Φίλιππος, ὁ Μέγας Ἀλέξανδρος, ὁ Ἀννίβας, ὁ Μέγας Ναπολέων καὶ ἄλλοι. Ἑκατομμύρια ἐπισκέπτες ἀπ’ ὅλο τὸν κόσμο θαυμάζουν τὸ μνη- μεῖο τοῦ Βατερλὼ στὸ Βέλγιο. Ση- μαντικὴ ἦταν ἡ νίκη τῶν συμμά- χων τότε· ὅμως ἡ νίκη τῶν Θηβαίων στὰ Λεῦκτρα ἔχει τέτοια σημασία, τέτοια ποιοτικὴ ἀλλαγὴ στὴν πολεμικὴ τέχνη ἐπέφερε, ποὺ στοιχεῖα της ἀκολου- θοῦνται μέχρι καὶ σήμερα. Ἀνάλυση τῆς μάχης τῶν Λεύκτρων γίνεται σὲ ὅλες τὶς στρατιωτικὲς ἀκαδη- μίες τοῦ σύγχρονου κόσμου. Εἶναι καιρὸς πλέον νὰ προβληθῇ καὶ νὰ ἀξιο- ποιηθῇ ὁ χῶρος τοῦ τροπαίου· νὰ γίνῃ ἕνα μνη- μεῖο ἀντάξιο τῆς μεγάλης σημασίας του· νὰ γίνῃ πόλος ἕλξεως γιὰ χιλιάδες τουρίστες καὶ γιὰ μαθητὲς ἀπὸ ὅλες τὶς στρατιωτικὲς ἀκα- δημίες, γιὰ νὰ μελετήσουν ἀπὸ κοντὰ καὶ νὰ βιώσουν νοερὰ τὸ μεγαλεῖο τῶν Ἑλλήνων καὶ τὴν πολεμικὴ τέχνη τους. Ἐρευνώντας τὸν Ἐπαμεινώνδα βρίσκουμε σχεδὸν ὅλες τὶς μέχρι σήμερα παραδεκτὲς ἀρχὲς τοῦ πολέμου, τὶς βάσεις ἑνὸς NATO τῆς ἐποχῆς του (Ἀμυντικὴ Συμφωνία Πόλεων), τὶς βάσεις γιὰ ἀτο- μικὰ δικαιώματα, χειρισμοῦ αἰχμαλώτων πολέμου κ.λπ. Ἡ Νομαρχία Βοιωτίας προώ- θησε τὸ θέμα στὸν Ὀργανισμὸ Πολιτιστικῆς Ἀνάπτυξης. Πέρα- σαν τὰ χρόνια καὶ τὸ μόνο ποὺ ἔγινε εἶναι ἡ χάραξη καὶ ἀσφαλ- τόστρωση τοῦ δρόμου ποὺ συν- δέει τὰ Λεῦκτρα μὲ τὴν Ἑλλοπία - Δόμβραινα. Μετὰ τιμῆς Νικόλαος Νόκας Ὑποπτέραρχος ἐ.ἀ.