ΑΙΣΙΜΑ ΚΑΙ ΑΔΗΡΙΤΑ Ἀντίλογος μέσῳ τοῦ εἰσαγγελέα Στὸ ἀμίμητο συνέδριο κατὰ τῆς «ἀρχαιολατρίας» καὶ τῶν Ὀλυμπιακῶν Ἀγώνων, ποὺ πραγματοποίησαν στὴ Θεσσαλονίκη τὸν Μάιο ἁγιορεῖτες καλόγεροι, πατεντᾶτοι ρωμιοσυνιστὲς καὶ ἄλλα ἀπολιθώματα τοῦ Μεσαίωνα, ἐπιστρατεύθηκε καὶ κάποιος συνταγματολόγος, ὅπως τὸν παρουσίασαν, ποὺ ἀφιέρωσε ὁλόκληρη τὴν «εἰσήγησή» του, διάρκειας σχεδὸν μιᾶς ὥρας, ἀποκλειστικὰ στὸν «Δαυλό», ζητώντας τὴν αὐτεπάγγελτη δίωξή μας ἀπὸ τὸν εἰσαγγελέα. Διερωτᾶται κανείς, σὲ ποιά ἐποχή ζοῦν οἱ «πνευματικοὶ» αὐτοὶ ταγοὶ τῆς Ρωμιοσύνης, ὅταν τὸ «πνεῦμα» τους δὲν ἔχη νὰ ἀντιτάξῃ στὶς χιλιάδες ἔρευνες, θεμελιωμένες μὲ πλημμυρίδα στοιχείων, δεδομένων, ἀποδείξεων, κειμένων, τεκμηρίων καὶ πειστηρίων, ποὺ ὁ «Δ» παρουσίασε στὰ 22 χρόνια τῆς διαφωτιστικῆς προσπάθειάς του στὶς 17.000 σελίδες του, παρὰ μόνο τοὺς δικαστικοὺς διωγμούς. Καὶ ναὶ μὲν ἡ Ἱεραρχία τῆς Ἐκκλησίας, στοὺς κόλπους τῆς ὁποίας φαίνεται ὅτι ὑπάρχουν καὶ ἄνθρωποι μὲ μυαλό, ἐπίσημα ἀπέσχε ἀπὸ τὴν ἀνεπανάληπτη αὐτὴ σύναξη τοῦ Σκοταδισμοῦ, ἀλλὰ ἡ συμπεριφορὰ τοῦ παραθρησκευτικοῦ «ἀκροατηρίου», ποὺ συναγελαζόταν ἐπὶ τρεῖς ἡμέρες στὸ «συνέδριο», θύμιζε πολὺ τοὺς «φαιὰ φέροντας» φανατικούς, ποὺ πίεζαν τοὺς διάφορους Θεοδόσιους τῆς κοσμικῆς ἐξουσίας νὰ ἐκδίδουν τοὺς νόμους καὶ τὰ διατάγματα, μὲ τὰ ὁποῖα ἐξαφάνισαν τὴν Ἐπιστήμη, τὴν Ἔρευνα καὶ τὸν Πολιτισμό, ἐγκαθιδρύοντας τὸν Μεσαίωνα, ἐνῷ ταυτόχρονα ἁλώνιζαν τὴν χώρα δολοφονώντας φιλοσόφους καὶ ἐπιστήμονες καὶ εἰσβάλλοντας στὰ στάδια, γιὰ νὰ διώξουν ἀπὸ ἐκεῖ τὸνΔιάβολο, ὁ ὁποῖος «ἐπόμπευε» στὶς Ὀλυμπιάδες, σύμφωνα μὲ τοὺς τότε πνευματικούς τους ταγοὺς – τοὺς Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας. Δὲν θὰ βρεθῇ ἆραγε κάποιος νὰ «σκουντήξῃ» αὐτοὺς τοὺς βυθισμένους στὶς μεσαιωνικὲς ὀνειρώξεις τους φονταμενταλιστές, μπὰς καὶ ξυπνήσουν καὶ δοῦν, ὅτι τυχὸν νέες εἰσβολὲς στοὺς ἀγῶνες τῆς «Ἀθήνας 2004» ἀλλὰ καὶ τυχὸν ἐφαρμογὴ νόμων καὶ διαταγμάτων θεοδοσιανῆς δικαιικῆς φιλοσοφίας σήμερα, εἶναι γι’ αὐτοὺς ὁ συντομώτερος δρόμος πρὸς τὸν κρημνὸ καὶ τὸ ἱστορικό τους τέλος, ὅπου τρέχοντας κατευθύνονται μὲ τὶς «δραστηριότητές» τους αὐτές; Δ.I.Λ. Ἰρὰκ καὶ Δημοκρατία Τὸ πόσο ἡ «Δημοκρατία» εἶναι ἀληθινὴ καὶ ἐξυπηρετεῖ τὶς ἑκάστοτε ἐξουσίες στὸ ὄνομα τοῦ «κυρίαρχου» λαοῦ, τὸ βλέπουμε καὶ στὴν περίπτωση τοῦ Ἰράκ. Ἐκεῖ θέλουν νὰ ἐπιβάλουν τὴν Δημοκρατία σὲ ἕναν λαό, ποὺ ἡ φύση του κάθε ἄλλο παρὰ μπορεῖ νὰ δεχθῇ ἕναν τέτοιον τρόπο συμπεριφορᾶς καὶ ὁμαδικῆς ζωῆς. Φυσικὰ οὐδόλως τοὺς ἐνδιαφέρει ἂν θὰ πετύχουν νὰ τὸν κυβερνήσουν μὲ δημοκρατικὲς διαδικασίες: ἁπλᾶ θέλουν μὲ τὸ παραμύθι αὐτὸ νὰ τοὺς ἐξουσιάζουν πιὸ ἀποτελεσματικά. (Αὐτὸ τὸ «πείραμα» προφανῶς θέλουν νὰ πραγματοποιήσουν καὶ στὴν Τουρκία.) I.M. Ἡ Παιδεία; Κανένα πρόβλημα Ὁ κ. Γ. Μπαμπινιώτης ἐξελέγη καὶ πάλι πρύτανις τοῦ Πανεπιστημίου