ΟΙ ΤΑΜΠΕΛΛΕΣ Ἀμαλίας καὶ Συγγροῦ: Τὸ βάθρο ἔχει τοποθετηθῆ σχεδὸν Ἕνα «μυστήριο»ποὺ ἐκτυλίσσεται στὴ συμβολὴ τῶν ὁδῶν ἐδῶ κι ἕνα χρόνο. Τὸ ἴδιο καὶ ἡ ἐπιγραφὴ «Μέγας Ἀλέ- ξανδρος, 356-323 π.X.». Καὶ βεβαίως τὸ ὄνομα τοῦ δημάρ- χου ποὺ εἶχε τὴν ἰδέα νὰ στήσῃ τὸ βάθρο. Ὅμως ὁ μέγας στρατηλάτης... ἄφαντος. Οὐδεὶς γνωρίζει μάλιστα ἀπ’ τοὺς «ἰθύνοντες» τῆς πάλαι ποτὲ ἐνδόξου πόλεως, ἂν τελικῶς θὰ στηθῇ κάποιο ἄγαλμα ἢ ἂν ματαιώθηκε τὸ ἐγχείρημα: Ἀπ’ τὸ γρα- φεῖο τῆς νῦν δημάρχου, στὸ πολιτιστικὸ τμῆμα κι ἀπὸ κεῖ στὸ ἀρχι- τεκτονικό, κατόπιν δὲ στὸ τμῆμα κοινοχρήστων χώρων, στὸ τηλεφω- νικὸ κέντρο τοῦ δήμου καὶ τανάπαλιν· οὐδεὶς ἀναλαμβάνει νὰ δώσῃ μία ἀπάντηση. Ἄλλωστε ἡ ἀπεικόνιση δὲν ἔχει καὶ τόση σημασία, ἡ «ταμπέλλα» ἀρκεῖ καὶ μὲ τὸ παραπάνω. Ἡ «ταμπέλλα» ὁριοθετεῖ ὄχι μόνο τὴν παροῦσα περίπτωση ἀλλὰ καὶ ὁλόκληρη τὴ σχέση τοῦ σημερινοῦ Ρωμαίικου μὲ τὴν Ἀρχαιότητα. Οἱ «ταμπέλλες» τοῦ «ἀρχαίου με- γαλείου» καὶ τοῦ «ἐνδόξου παρελθόντος», στερούμενες ὁποιου- δήποτε περιεχομένου ἢ οὐσίας τοῦ Ἑλληνικοῦ Πολιτισμοῦ, κα- ταδηλώνουν τὸ μέγεθος τῆς ἀναξιότητας, τῆς ἀνοησίας, ἀλλὰ καὶ τῆς ἐχθρότητας. Ὅμως οὔτε ὁ Ἀλέξανδρος οὔτε καὶ ἡ Ἑλλάδα περιμένουν τὴν ἱστο- ρική τους καταξίωση ἀπ’ τὸ λόγο καὶ τὶς πράξεις μιᾶς δράκας ἐξα- θλιωμένων Ρωμιῶν. Χωρὶς νὰ τὴ ζητήσουν, τὴν ἔλαβαν ἁπλόχερα ἀπ’ τὸν κόσμο ὁλόκληρο. Παν. Λ. Κουβαλάκης