Ο ΑΛΛΟΣ ΛΟΓΟΣ Οἰδίπους ἐπί... Ζιμπάμπουε! Δὲν μπορεῖ κανεὶς νὰ μὴ θαυμάσῃ τὸν ρηξικέλευθον Ἀμερικανὸ θεατράνθρωπο κ. Μίκαελ Κάν, ὅστις φιλοδοξεῖ τὸν Σεπτέμβριον νὰ διδάξῃ τὰ κατὰ Σοφοκλῆ πάθη τῶν Λαβδακιδῶν ἐν Ἡρωδείῳ. Ὁ ἐν λόγῳ σκηνοθέτης, ἀφοῦ διέτριψεν ἐπὶ μῆνας εἰς τὴν Ζιμπάμπουε καὶ κατόπιν ἐνδελεχοῦς ἐρεύνης, κατέληξεν εἰς τὸ περισπούδαστον συμπέρασμα, ὅτι οἱ ἀρχαῖοι ἡμῶν πρόγονοι ἔχουν «κοινοὺς μύθους καὶ θεϊκὲς ἐντολές, παράλληλους λοιμοὺς καὶ ἐξουσίες βασιλικῶν οἰκογενειῶν» μὲ τοὺς παναρχαίους καὶ ἐξαιρετικῶς διακρινομένους διὰ τὴν θεατρικήν των παράδοσιν Ζιμπαμπουϊανούς. Βεβαίως ὁ ἄνθρωπος φιλοξενούμενος ἐν Ἀθήναις θὰ εἶναι καί, ἐπιθυμῶν νὰ κόψῃ κανὲν εἰσιτήριον, δὲν μᾶς λέγει εὐθέως τὴν ἀλήθειαν ἐκ λόγων ἁβροφροσύνης. Ὅτι δηλαδὴ οἱ ἄθλιοι πρόγονοί μας, μεταβάντες εἰς τὸ εὐκλεὲς καὶ γνωστὸν ἀνὰ τοὺς αἰῶνας διὰ τὴν καλλιέργειαν τῶν γραμμάτων ἀφρικανικὸν αὐτὸ κράτος, κατέκλεψαν τοὺς μύθους τοῦ Οἰδίποδος, διὰ νὰ τοὺς παραστήσουν εἰς τὸ κλεινὸν ἄστυ τῆς Παλλάδος. Πιστεύων δὲ ἀκραδάντως ὅτι «Ἡ ἀρχαία Ἀφρική, ἡ χρήση τοῦ χρώματος, ὁ ρυθμός, ἔχουν τὸ ἀντίστοιχό τους στὴν ἱστορία τοῦ Σοφοκλῆ» καὶ προφανῶς διὰ νὰ μᾶς δείξῃ τὴν αὐθεντικὴν ἑρμηνείαν τῶν προαναφερθεισῶν τραγῳδιῶν, ἐπέλεξε ἕνα θίασον ἐξ ὁλοκλήρου ἀπὸ «Ἀφροαμερικάνους». Καὶ ἐπειδὴ δέ, ὡς εἶναι τοῖς πᾶσι γνωστόν, τὰ ἀρχαιοελληνικὰ κοστούμια καὶ κυρίως οἱ ὡραῖοι χιτῶνες δὲν «δένουν» μὲ τὴν ἀρχαίαν ἑλληνικὴν τραγῳδίαν, ὁ προοδευτικὸς κ. Μίκαελ Κὰν προετίμησε κοστούμια ἐμπνευσμένα ἀπὸ τὴν 25ην Δυναστείαν τῆς Ἀφρικῆς καὶ τῆς Αἰγύπτου. Τώρα, ἀγαπητοὶ ἀναγνῶσται, θὰ εἶστε ἄδικοι καὶ κακόβουλοι, ἂν σκεφθῆτε ὅτι ὁ καλὸς αὐτὸς σκηνοθέτης ἔρχεται εἰς τὴν χώραν μας νὰ προπαγανδίσῃ τὸν Ἀφροκεντρισμόν, καὶ μάλιστα ἐπισήμως, προσκεκλημένος ὑπὸ τοῦ Ρωμαίικου κρατιδίου. Θεὸς φυλάξοι! Τὴν ἀποκατάστασιν τῆς θεατρικῆς τιμῆς τῶν κλασικῶν Ζιμπαμπουϊανῶν θεατρικῶν συγγραφέων ἔρχεται νὰ ζητήσῃ. Καὶ ἡμεῖς, ὡς φιλοθεάμονες, πρέπει νὰ συρρεύσωμεν ἀθρόοι εἰς τὸ Ἡρώδειον, προκειμένου νὰ ἀπολαύσωμεν αὐτὸ τὸ ἀριστούργημα τῶν ἀριστουργημάτων. Καὶ ὀφείλομε «νὰ βγάλωμεν ἀσπροπρόσωπους» σκηνοθέτην καὶ ἠθοποιούς. Πρὸς τοῦτο καλὸν θὰ ἦτο εἰς τὸ φινάλε τῆς παραστάσεως νὰ τοὺς ρίψωμεν, ἀντὶ ἀνθέων, τὰ πρόβια καὶ τὰ ἀγελαδινὰ γιαουρτάκια, τὰ ὁποῖα θὰ ἔχωμεν φέρει εἰς τὸ θέατρον ἐπὶ τούτῳ. Γιῶργος Πετρόπουλος