Ἕνας νέος λογοτέχνης τολμᾷ: «ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΑΛΛΟ Ν’ ΑΝΕΧΘΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΕΧΘΡΟΥΣ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΜΑΣ» Συνέντευξη τοῦ Ἀλέξανδρου Ἀσωνίτη Κατὰ κανόνα ἡ σύγχρονη ἑλληνικὴ λογοτεχνία ἀποτελεῖ ἀπόρροια τῆς ὑπάρχουσας ἰδεολογικῆς καὶ πνευματικῆς σύγχυσης τῆς ἑλληνικῆς Διανόησης – πλὴν ἐλαχίστων βεβαίως ἐξαιρέσεων. Ἡ ἴδια διαπίστωση, θὰ προσθέταμε, ἀφορᾷ καὶ στὴν παγκόσμια λογοτεχνία τῆς ἐποχῆς ποὺ ζοῦμε. Μία ἀπὸ τὶς ἐλάχιστες φωτεινὲς ἐξαιρέσεις ποὺ σπάζουν αὐτὸν τὸν κανόνα, ἀποτελεῖ τὸ ἔργο ἑνὸς νέου Ἕλληνα λογοτέχνη, τοῦ Ἀλέξανδρου Ἀσωνίτη. Τὰ δύο μυθιστορήματά του, «Ἡ συνείδηση τῆς Αἰωνιότητας» καὶ τὸ «Λάλον Ὕδωρ», προκάλεσαν ἰδιαίτερη αἴσθηση. Στὸ μὲν πρῶτο, μὲ μία μοναδικὴ ἱκανότητα διείσδυσης στὰ βάθη τῆς ἀνθρώπινης ψυχῆς, ἀναδεικνύει τὴ φύση καὶ τὰ ὅρια τῆς σύγχρονης παγκόσμιας ψύχωσης ποὺ ταλαιπωρεῖ τὸν ἄνθρωπο, ἐνῷ στὸ δεύτερο πλάθει μὲ τὰ πλέον εὐγενῆ ὑλικὰ τὸν Ἕλληνα, προσδίδοντας σ’ αὐτὸν τὴ σύγχρονη ἀποστολή του, ποὺ δὲν εἶναι ἄλλη ἀπ’ τὸν πόλεμο ἐνάντια στὴ βαρβαρότητα, τὸν πόλεμο ποὺ θὰ φέρῃ τὴν ἀπελευθέρωση τῆς Ἑλλάδας καὶ τῆς ἀνθρωπότητας ἀπ’ τὰ δεσμὰ τῆς ἀσιατικῆς θεοκρατίας. Τὸ «Λάλον Ὕδωρ» ἔρχεται ὡς ἀρωγὸς στὴν προσπάθεια τοῦ σημερινοῦ Ἕλληνα νὰ κατακτήσῃ τὴν ἱστορικὴ αὐτογνωσία του, «νὰ δέσῃ κόμπο στὸ σπασμένο νῆμα ποὺ μᾶς συνδέει μὲ τοὺς προγόνους μας», ὅπως ὁ ἴδιος γράφει. Ὁ Ἀλέξανδρος Ἀσωνίτης μίλησε στὸ «Δαυλὸ» γιὰ τὸ ἔργο του, καταθέτοντας ταυτόχρονα τὶς ἀπόψεις του γιὰ τὸ παρὸν καὶ τὸ μέλλον τοῦ Πολιτισμοῦ, μέσα ἀπ’ τὶς ὁποῖες φανερώνει καὶ τὸ προσωπικό του ὅραμα: Ἕνας κόσμος ἐλεύθερος, ὅπου οἱ ἄνθρωποι, ἕνας ἕκαστος καὶ μόνοι τους, θὰ ἐπιλέγουν τὶς ἀξίες τῆς ζωῆς τους. Ὡστόσο ἡ ἄρση τοῦ ἀδιεξόδου ποὺ ἔχει δημιουργήσει ἡ ἐπικράτηση τῶν ἰουδαικῶν δοξασιῶν (τοῦ Χριστιανισμοῦ καὶ τοῦ Ἰσλαμισμοῦ), θὰ λέγαμε ἐμεῖς, εἶναι ἐφικτή, μόνον ὅταν οἱ ἄνθρωποι νιώσουν τὴν ἀνάγκη νὰ ἀπαλλαγοῦν ἀπὸ αὐτὲς χωρὶς μεσσιανικὲς προσδοκίες.