Η ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΑΓΓΛΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ ø™ Ἡλατινικὴ γλῶσσα ὑπῆρξε ὁ μεταφορέας τῶν λέξεων τῆς Ἑλληνικῆς πρὸς τὰ βόρεια μέρη τῆς Εὐρώπης· μᾶλλον καὶ πρὸς τὴν γηραιὰ Ἀλβιόνα (Ἀγγλία). Ἡ μεταφορὰ ἔδρασε καὶ λειαντικῶς καὶ ἐπιτραχυντικῶς. Τὰ «κύματα» τῶν γλωσσῶν δὲν λειαίνουν μόνο, ὅπως αὐτὰ τῆς θαλάσσης· φαίνεται ὅτι «σπάζουν μέχρι καὶ κόκκαλα». Μόνο ποὺ ἡ Λατινικὴ ὑπῆρξε μιὰ κάποια παλαιὰ ἑλληνικὴ διάλεκτος. Πολλοὶ τὸ ὑποστήριξαν καὶ πολλοὶ ἐπίσης τὸ χλεύασαν αὐτὸ τὸ τελευταῖο. Θὰ μὲ ρωτήσετε δικαίως, ποῦ θεμελιώνω αὐτή μου τὴν θεωρία. Χώρια ποὺ φαντάζομαι τὴν δυσφορία σας, τὴν ἐπὶ τῷ σοβινιστικῷ της. Ἑτοιμαστῆτε λοιπὸν τώρα δά, νὰ σᾶς φανερώσω τὸ γλωσσολογικὸ αὐτὸ μυστήριο. Καὶ μάλιστα, ἀφοῦ πρῶτα δηλώσω ὅτι ἀγνοῶ τὴν Λατινικὴ γλῶσσα· ἐπίσης τὴν Ἀγγλικὴ καί, τὸ χειρότερο καὶ ἀπαράδεκτο, ὅτι χρειάζομαι 50 ἀκόμη χρόνια γιὰ νὰ μάθω, ἱκανοποιητικὰ ἔστω, τὴν Ἑλληνική. Ἐπὶ πλέον ὑπόσχομαι ὅτι οἱ μεμυημένοι –ἐπόπται τῆς ὑποσχεθείσης ἤδη φανερώσεως–, θὰ εἶναι σὲ εὐχερῆ θέσι νὰ ἀνακαλύπτουν τὴν προέλευσι σχεδὸν κάθε ἀγγλικῆς λέξεως (σχεδὸν λέω) ἀπὸ τὴν ἀντίστοιχη Ἑλληνική, δίχως νὰ σπουδάσουν τὴν ἐπιστήμη τῆς γλωσσολογίας· τοὐλάχιστον σὲ ὅ,τι ἀφορᾷ στὶς εὐρωπαϊκὲς γλῶσσες. Ἀπὸ τὰ ἑκατοντάδες ἀνάλογα στοιχήματα ποὺ ἔπαιξα, ἔχασα περίπου τὸ 10%. Ἐπειδὴ δὲ ἡ φανέρωσι μυστηρίου ἀπαιτεῖ «κεριά», «λιβάνια» καὶ ἄλλα παρόμοια σχετικὰ «ματζούνια», ἂς ἀρχίσουμε πρῶτα ἀπὸ αὐτά. Γιὰ τὴν περίπτωσί μας ἀπαιτοῦνται πρῶτα - πρῶτα πεντέξι σοβαρὰ λεξικὰ τῆς ἑλληνικῆς γλώσσας· π.χ. τοῦ Ἡσυχίου, τῶν Liddell καὶ Scott κ.λπ. Ἐπίσης ἕνα καλὸ ἑλληνολατινικὸ καὶ λατινοελληνικό, ὅπως καὶ ἀγγλοελληνικὸ καὶ ἑλληνοαγγλικό. Τέλος ὁπωσδήποτε ἀπαιτεῖται στοιχειώδης γνῶσις τοῦ χαμαιλεοντισμοῦ τῶν γραμμάτων τῆς ἑλληνικῆς γλώσσας. Ὁ χαμαιλεοντισμὸς αὐτὸς στὴν ἐπιστήμη τῆς γλωσσολογίας λέγεται μὲ ὀνόματα ὅπως μεταβολές, ἀφομοιώσεις, μεταθέσεις, συμπεριφορές, ἐπενθέσεις, ἀναλογίες, ἐκπτώσεις καὶ κινήματα. Ὅτι δηλαδὴ τὸ κ μπορεῖ νὰ σημαίνῃ γ ἢ χ κατὰ τὴν τάξι τῶν οὐρανικῶν (κ, γ, χ) καὶ ἀντιστοίχως τῶν χειλικῶν (π, β, φ) ἢ τῶν ὀδοντικῶν (τ, δ, θ). Ἢ τῶν ὑγρῶν (λ, ρ) ὅπως Βούλγαρος - Βούργαρος. Ὅτι ἴσως νὰ πρόκειται περὶ τοῦ α ↔ η ἢ ε ↔ ι (ἐγώ, ἰγώ). Ἀπὸ ποῦ θὰ ἀγοράσετε τὴν γνῶσι αὐτή; Ἀπὸ σοβαρὰ λεξικὰ καὶ ἐγκυκλοπαίδειες («Πυρσὸς» κ.ἄ.) ὅπου καταγράφονται αὐτὰ στὴν ἐξέτασι τοῦ κάθε γράμματος. Ὁδηγίες καταχωρίσεως καὶ χρήσεως τῆς γνώσεως αὐτῆς: Ἀγοράζουμε ἕνα ἁπλὸ εὑρετήριο. Καταχωροῦμε κατόπιν τὶς πληροφορίες ἀπὸ τὰ λεξικὰ καὶ τὶς ἐγκυκλοπαίδειες περιληπτικῶς καὶ μὲ ἀντίστοιχα χαρακτηριστικὰ παραδείγματα ποὺ ἀναφέρονται σὲ κάθε περίπτωσι (εἰδικῶς στὴν «Πυρσός»), ὥστε σὲ κάθε περίστασι δυσκολίας στὴν ἐτυμολόγησι ἀναζητοῦμε γιὰ τὸ συγκεκριμένο γράμμα τὴν πιθανὴ προέλευσί του ἀπὸ κάποιο ἄλλο. Ὁ γρά-