Οἱ ἀμφίλογες ἔννοιες «μηδέν», «κενόν», «σημεῖον» Νέα Πειραματικὰ δεδομένα γιὰ τὸ ἀπέραντο ἐπίπεδο ὑπερσύμπαν, τὰ πολλὰ «Παράλληλα Σύμπαντα» κ.λπ. Περίληψις τῶν δεδομένων –μερικὰ ἀπὸ τὰ ὁποῖα ἔχουν ἤδη ἀναφερθῆ στὸ «Δαυλὸ»– ἑρμηνεῖες καὶ συμπεράσματα. Τὸ γνωστότατο περιοδικὸ “Scientific American” ἐδημοσίευσε τὸν παρελθόντα Μάιο ἐκτενῆ μελέτη σχετικὰ μὲ τὰ νέα πειραματικὰ δεδομένα γιὰ τὸ σύμπαν, ποὺ συνέλεξαν τὰ ὄργανα ἀκριβείας τοῦ διαστημικοῦ παρατηρητηρίου WMAP (βλ. Εἰκόνα I) καὶ τὴν ἀνάλυση τῶν δεδομένων ἀπὸ τὴ NASA καὶ ἀπὸ ἐπιστήμονες τῶν ἀμερικανικῶν πανεπιστημίων καὶ ἐρευνητικῶν κέντρων μετὰ τὴν 13η Φεβρουαρίου 2003. Πολλὰ ἀπὸ τὰ νέα αὐτὰ στοιχεῖα παρουσίασε στὴν Ἀθήνα ὁ διακεκριμένος καθηγητὴς τῆς Φυσικῆς στὸ Πανεπιστήμιο τοῦ Τέξας καὶ ἀκαδημαϊκὸς κ. Δημ. Νανόπουλος σὲ εἰδικὴ ὁμιλία του στὴν Ἀκαδημία Ἀθηνῶν. Τὸ παρὸν πολὺ περιληπτικὸ κείμενο δὲν ἔχει σκοπὸ νὰ παρουσιάσῃ τὰ ὡς ἄνω συμπεράσματα, ποὺ ἀποτελοῦν τὴν ἱστορία τοῦ σύμπαντος ἀπὸ τῆς γενέσεώς του πρὸ 13,7 δισεκατομμυρίων ἐτῶν. Ὁ σκοπὸς τοῦ παρόντος κειμένου εἶναι κυρίως φιλοσοφικὸς καὶ δευτερευόντως ἀστροφυσικὸς ἢ κοσμολογικός. Δεδομένου ὅτι ὁ γράφων ἔχει ἀσχοληθῆ στὸ παρελθὸν μὲ σχετικὰ θέματα, σὲ δημοσιεύσεις του στὸ «Δαυλό» ἀπὸ τοῦ 1998, θὰ ἐπιχειρήσουμε ἁπλῶς μιὰ πολὺ σύντομη συγκριτικὴ μελέτη μεταξὺ τῶν δεδομένων τῶν πρόσφατων πειραματικῶν ἀνακαλύψεων τοῦ WMAP καὶ τῶν πολὺ διαφορετικῆς μορφῆς «πληροφοριακῶν πειραμάτων» τοῦ γράφοντος τὸ παρὸν (βλ. Εἰκόνες I καὶ II). Θὰ ἀσχοληθοῦμε κυρίως μὲ τὸ «δικό μας σύμπαν», τοῦ ὁποίου οἱ διαστάσεις ἐπιβεβαιώθηκαν πλήρως, ἐπίσης μὲ τὸ θέμα τοῦ πῶς ἀπὸ τυχαῖα ἀρχικὰ περιστατικὰ μπορεῖ νὰ δημιουργηθοῦν βαθμιαίως συνθῆκες «ἰδανικοῦ σχεδιασμοῦ» σύμφωνα μὲ τὴ λογικὴ τῆς φύσεως. [Ὑποτίθεται ὅτι ὁ ἀναγνώστης ἔχει μιὰ γενικὴ φιλολογικὴ γνώση τῶν ὑπαρχουσῶν βασικῶν φυσικῶν καὶ κοσμολογικῶν θεωριῶν. Γιὰ μιὰ περιληπτικὴ ἐπισκόπηση μπορεῖ νὰ ἀνατρέξῃ σὲ σχετικὸ ἄρθρο τοῦ δρος I. Κυπαρισσοῦ, ποὺ δημοσιεύθηκε στὸ «Δαυλό» (βλ. II) σχετικὰ μὲ τὴν «καθαρὴ» ἐπιστήμη]. Κλονίζονται θεωρίες καὶ ἀρχὲς τῆς Φυσικῆς £ὰ πρέπει πάντως νὰ παρατηρήσουμε πώς, παρ’ ὅλον ὅτι ὅλα τὰ πρόσφατα ἐπιτυχῆ πειράματα βασίζονται καὶ ἐπιβεβαιώνουν τὶς γνωστὲς ἐπιστημονικὲς θεωρίες –σχετικότητος, κβαντικὲς κ.λπ.–, ὄχι μόνον ὑπάρχουν πλεῖστα ἀνεξήγητα φαινόμενα, ἀλλὰ γίνονται σήμερα καὶ πειράματα, ποὺ σχεδὸν ἀνατρέπουν τὶς ὑπάρχουσες θε-