17066 ΔΑΥΛΟΣ/262, Ὀκτώβριος 2003 ὑλικὸ μεταφερόμενο διὰ πλοίων» ποὺ δημοσιεύθηκε στὸ περιοδικό σας (τεῦχος Ἰουλίου 2003), ὅπου ἀναφέρεται μεταξὺ ἄλλων τὸ ὄνομα τὸ δικό μου καὶ τῶν συνεργατῶν μου Τ. Χαρίση καὶ P. Durand, θὰ ἤθελα νὰ διευκρινίσω τὰ παρακάτω: Δὲν γνωρίζω τὴν κ. Λαδᾶ καὶ οὐδέποτε ἔχω συνεργαστῆ μαζί της. Συνεπῶς οἱ εὐχαριστίες ποὺ ἀφοροῦν σ’ ἐμένα καὶ τοὺς παραπάνω συνεργάτες μου γιὰ τὶς «πληροφορίες καὶ τὸ φωτογραφικὸ ὑλικὸ» δὲν ἀνταποκρίνονται σὲ κανένα γεγονὸς ποὺ ἔλαβε πραγματικὰ χώρα. Γεγονὸς εἶναι ὅτι ἡ κ. Λαδᾶ ἔχει χρησιμοποιήσει τὸ ἄρθρο μου, γιὰ τὸ ὁποῖο ὅμως δὲν δίδει οὔτε κἂν τὴν βιβλιογραφικὴ ἀναφορά. Σπεύδω λοιπὸν νὰ τὸ κάνω ἐγὼ γιὰ ὅσους ἐνδιαφέρονται. Ἡ βιβλιογραφικὴ ἀναφορὰ τοῦ ἄρθρου εἶναι: Χ. Χαρίσης, P. Durand, M. Ἀξιώτης, Τ. Χαρίσης «Ἴχνη παλαιολιθικῆς ἐγκατάστασης στὴν Λέσβο», Ἀρχαιολογία καὶ Τέχνες, 2000, 76: 83-87. Μετὰ τιμῆς Χ. Χαρίσης Ἰωάννινα Σημείωση «Δ»: Τὸ ἄρθρο, στὸ ὁποῖο ἀναφέρεται ὁ ἐπιστολογράφος, στηρίχθηκε σὲ δημοσίευμα στὸ «Δελτίο Ἑταιρείας Λεσβιακῶν Μελετῶν» τοῦ ἐρευνητῆ κ. Μ. Ἀξιώτη (τὸν ὁποῖον ἀναφέρει ὡς «συνεργάτη του» ὁ κ. Χ. Χαρίσης) καὶ στὴ συνέντευξή του πρὸς τὸν «Δ», ποὺ συμπεριελήφθη στὸ ἐν λόγῳ δημοσίευμά μας. Ἡ βιβλιογραφικὴ ἀναφορὰ ποὺ ἐπικαλεῖται ὁ ἐπιστολογράφος μᾶς εἶναι ἄγνωστη. Ἡ πρώτη ἐφαρμογὴ τῶν τακτικῶν τῆς «λοξῆς φάλαγγας» Κύριε διευθυντά, Στὸ 259 τεῦχος τοῦ Ἰουλίου τοῦ «Δαυλοῦ» ἀνέγνωσα ἐπιστολὴ τοῦ ὑποπτεράρχου κ. Νόκα μὲ τίτλο «Τὸ μνημεῖο τῆς μάχης τῶν Λεύκτρων», ἀναφερομένη στὸ μνημεῖο ποὺ ἔστησαν οἱ Θηβαῖοι ἀμέσως μετὰ τὴν νίκη τους ἐπὶ τῶν δυνάμεων τῆς Σπάρτης στὰ Λεῦκτρα τῆς Βοιωτίας τὸ 371 π.Χ., μὲ τὴν γνωστὴ «λοξὴ φάλαγγα» ποὺ ἐφήρμοσε ὁ Ἐπαμεινώνδας καὶ τὶς νέες μεθόδους ἑλιγμῶν κ.λπ. Χάριν τῆς ἱστορικῆς ἀληθείας θὰ μοῦ ἐπιτρέψετε νὰ ἐπισημάνω τὰ ἑξῆς: Ἀπὸ πολλῶν ἐτῶν πρὸ τῆς μάχης τῶν Λεύκτρων κάνει τὴν ἐμφάνισί της νέα τακτικὴ στὸν Θηβαϊκὸ στρατό. Στὴν συνωμοσίες παντοῦ. Ἂς σταματήσουμε νὰ κοιτᾶμε τί κάνουν οἱ ἄλλοι καὶ ἂς κοιτάξουμε τί μποροῦμε νὰ κάνουμε ἐμεῖς. Ἢ –ἀκόμα καλύτερα– νὰ κοιτᾶμε τί κάνουν οἱ ἄλλοι καί, ἂν τὸ βρίσκουμε καλό, νὰ τὸ κάνουμε ἀκόμα καλύτερα. Στὸ «μάνατζμεντ» αὐτὸ λέγεται «Follow the best practice». Μετὰ τιμῆς Γεώργιος Παπαντωνόπουλος Σημ. «Δ»: Ὁ «Δ» προσπαθεῖ νὰ πατᾷ στὰ πραγματικὰ δεδομένα καὶ νὰ στηρίζῃ μόνο πάνω σ’ αὐτὰ τὴν κριτική του. Αὐτὸ ἀκριβῶς προλαμβάνει οἱαδήποτε φαντασίωση γιὰ συνωμοσίες κ.λπ., ποὺ ἀνοήτως μᾶς ἀποδίδει ὁ ἐπιστολογράφος. Ἡ κριτικὴ δὲν μπορεῖ νὰ καταργηθῇ μὲ τὸ ἐπιχείρημα ὅτι «εἶναι ψυχοφθόρα»! Ἡ «θέση» αὐτὴ εἶναι καθαρὰ σκοταδιστικὴ καὶ ἀκραῖα ἀντιδραστική. Κατὰ τὰ ἄλλα ὁ «Δ» ἀκριβῶς προσπαθεῖ μὲ τὸ παράδειγμά του καὶ τὸ λόγο του νὰ ἐμφυσήσῃ τὴν πεποίθηση, νὰ ἀναλάβουμε ὁ καθένας τὶς εὐθύνες του καὶ νὰ μὴν ἀποδίδουμε τὰ δεινά μας σὲ ἄλλους – κάτι ποὺ προδήλως προκαλεῖ στὸν ἐπιστολογράφο, ὅπως λέει ὁ ἴδιος, «ψυχικὴ κόπωση»!