17066 ΔΑΥΛΟΣ/262, Ὀκτώβριος 2003 ὑλικὸ μεταφερόμενο διὰ πλοίων»ποὺ δημοσι- εύθηκε στὸ περιοδικό σας (τεῦχος Ἰουλίου 2003), ὅπου ἀναφέρεται μεταξὺ ἄλλων τὸ ὄνο- μα τὸ δικό μου καὶ τῶν συνεργατῶν μου Τ. Χα- ρίση καὶ P. Durand,θὰ ἤθελα νὰ διευκρινίσω τὰ παρακάτω: Δὲν γνωρίζω τὴν κ. Λαδᾶ καὶ οὐδέποτε ἔχω συνεργαστῆ μαζί της. Συνεπῶς οἱ εὐχαριστίες ποὺ ἀφοροῦν σ’ ἐμένα καὶ τοὺς παραπάνω συ- νεργάτες μου γιὰ τὶς «πληροφορίες καὶ τὸ φω- τογραφικὸ ὑλικὸ» δὲν ἀνταποκρίνονται σὲ κα- νένα γεγονὸς ποὺ ἔλαβε πραγματικὰ χώρα. Γεγονὸς εἶναι ὅτι ἡ κ. Λαδᾶ ἔχει χρησιμοποι- ήσει τὸ ἄρθρο μου, γιὰ τὸ ὁποῖο ὅμως δὲν δίδει οὔτε κἂν τὴν βιβλιογραφικὴ ἀναφορά.Σπεύδω λοιπὸν νὰ τὸ κάνω ἐγὼ γιὰ ὅσους ἐνδιαφέρο- νται. Ἡ βιβλιογραφικὴ ἀναφορὰ τοῦ ἄρθρου εἶναι:Χ. Χαρίσης, P. Durand, M. Ἀξιώτης, Τ. Χα- ρίσης «Ἴχνη παλαιολιθικῆς ἐγκατάστασης στὴν Λέσβο», Ἀρχαιολογία καὶ Τέχνες, 2000, 76: 83-87. Μετὰ τιμῆς Χ. Χαρίσης Ἰωάννινα Σημείωση «Δ»: Τὸ ἄρθρο, στὸ ὁποῖο ἀναφέρεται ὁ ἐπιστολογράφος, στηρίχθηκε σὲ δημοσίευμα στὸ «Δελτίο Ἑταιρείας Λεσβιακῶν Μελετῶν» τοῦ ἐρευνητῆ κ. Μ. Ἀξιώτη (τὸν ὁποῖον ἀναφέρει ὡς «συνεργάτη του» ὁ κ. Χ. Χαρίσης) καὶ στὴ συνέ- ντευξή του πρὸς τὸν «Δ», ποὺ συμπεριελήφθη στὸ ἐν λόγῳ δημοσίευμά μας. Ἡ βιβλιογραφικὴ ἀναφορὰ ποὺ ἐπικαλεῖται ὁ ἐπιστολογράφος μᾶς εἶναι ἄγνωστη. Ἡ πρώτη ἐφαρμογὴ τῶν τακτικῶν τῆς «λοξῆς φάλαγγας» Κύριε διευθυντά, Στὸ 259 τεῦχος τοῦ Ἰουλίου τοῦ «Δαυλοῦ» ἀνέγνωσα ἐπιστολὴ τοῦ ὑποπτεράρχου κ. Νόκα μὲ τίτλο «Τὸ μνημεῖο τῆς μάχης τῶν Λεύκτρων», ἀναφερομένη στὸ μνημεῖο ποὺ ἔστησαν οἱ Θη- βαῖοι ἀμέσως μετὰ τὴν νίκη τους ἐπὶ τῶν δυνά- μεων τῆς Σπάρτης στὰ Λεῦκτρα τῆς Βοιωτίας τὸ 371 π.Χ., μὲ τὴν γνωστὴ «λοξὴ φάλαγγα» ποὺ ἐφήρμοσε ὁ Ἐπαμεινώνδας καὶ τὶς νέες μεθό- δους ἑλιγμῶν κ.λπ. Χάριν τῆς ἱστορικῆς ἀληθείας θὰ μοῦ ἐπιτρέ- ψετε νὰ ἐπισημάνω τὰ ἑξῆς: Ἀπὸ πολλῶν ἐτῶν πρὸ τῆς μάχης τῶν Λεύκτρων κάνει τὴν ἐμφά- νισί της νέα τακτικὴ στὸν Θηβαϊκὸ στρατό. Στὴν συνωμοσίες παντοῦ. Ἂς σταματήσουμε νὰ κοιτᾶμε τί κάνουν οἱ ἄλλοι καὶ ἂς κοιτάξουμε τί μποροῦμε νὰ κάνουμε ἐμεῖς. Ἢ –ἀκόμα καλύτερα– νὰ κοιτᾶμε τί κάνουν οἱ ἄλλοι καί, ἂν τὸ βρίσκουμε καλό, νὰ τὸ κάνουμε ἀκόμα καλύτε- ρα. Στὸ «μάνατζμεντ» αὐτὸ λέγεται«Follow the best practice». Μετὰ τιμῆς Γεώργιος Παπαντωνόπουλος Σημ. «Δ»: Ὁ «Δ» προσπαθεῖ νὰ πατᾷ στὰ πραγματικὰ δεδομένα καὶ νὰ στηρίζῃ μόνο πάνω σ’ αὐτὰ τὴν κριτική του. Αὐτὸ ἀκριβῶς προλαμβάνει οἱαδήποτε φαντασίωση γιὰ συνωμοσίες κ.λπ., ποὺ ἀνοήτως μᾶς ἀποδί- δει ὁ ἐπιστολογράφος. Ἡκριτικὴ δὲν μπορεῖ νὰ καταργηθῇ μὲ τὸ ἐπι- χείρημα ὅτι «εἶναι ψυχοφθόρα»! Ἡ«θέση» αὐτὴ εἶναι καθαρὰ σκοτα- διστικὴ καὶ ἀκραῖα ἀντιδραστική. Κατὰ τὰ ἄλλα ὁ «Δ» ἀκριβῶς προσπα- θεῖ μὲ τὸ παράδειγμά του καὶ τὸ λόγο του νὰ ἐμφυσήσῃ τὴν πεποίθηση, νὰ ἀναλάβουμε ὁ καθένας τὶς εὐθύνες του καὶ νὰ μὴν ἀποδίδουμε τὰ δεινά μας σὲ ἄλλους – κάτι ποὺ προδήλως προκαλεῖ στὸν ἐπιστολο- γράφο, ὅπως λέει ὁ ἴδιος, «ψυχικὴ κόπωση»!