Μία ξεχασμένη γνώση √ §∂ΜΦ√™ ∫∞π Δ√ ™ºƒπ°√™ «Ὅστις ἀκριβῶς ἐλεύθερος ὑπάρχει ἤκιστα νοσήσειε καὶ γηράσειεν ἄριστα» (Γαληνὸς) ῾√Κόσμος μας («κόσμον τόνδε»: (Ἡράκλειτος), ἕνας ἀπό τοὺς «ἄπειρους» κόσμους τοῦ Παν-τός, συνίσταται ἀπὸ ὕλη καὶ ἐνέργεια. Καὶ ὁ Ἄνθρωπος, μικρογραφία του, εἶναι ὑλενεργιακὸ ὄν. Οἱ Ἕλληνες τὸν ἐνέταξαν στὴν ἱερὰ Τετρακτὺν (τετράδα) τῶν «στοιχείων» [γῆ, ὕδωρ = ὕλη καὶ ἀήρ, πῦρ = ἐνέργεια (Πίν. 2)]. Καὶ οι ὑγιεινιστὲς ὁμιλοῦν περὶ διατροφῆς καὶ ἄσκησης/κίνησης. Γιὰ τὴν τροφὴ γνωρίζουμε πολλά, γιὰ τὴν κίνηση λιγώτερα, γιὰ τὴ σχέση τους ἀκόμα πιὸ λίγα, ἐλάχιστα γιὰ τὴ σύνδεση «κίνησης - ψυχῆς», σχεδὸν τίποτα γιὰ «ψυχισμὸ λόγο».1 Θὰ μπορέσουμε νὰ νικήσουμε – σὲ φωτεινὲς ἐποχές, ὄχι σὰν τὴ σημερινὴ – τὰ γηρατειά; Καὶ «ἀγήρατοι» θὰ ζήσουμε μόνο μὲ ἐνέργεια (= ἐντελέχεια - πῦρ) ἄσιτοι καὶ γυμνοί; Ὅπως στὶς προηγούμενες ἔρευνές √π ∂§§∏¡∂™. √π ∂§§∏¡∂™. μας, ἔτσι καὶ σὲ αὐτὴ «ἐξ Ἑλλήνων ἄρξασθαι». Μάλιστα δὲ ἀπὸ τὸν Ἀριστοτέλη, ποὺ μὲ τὰ χιλιάδες βιβλία τῆς Σχολῆς του (χίλιους μόνο τόμους γνωρίζουμε, 35 τίτλοι ἀπέμειναν μὲ τὴ «βοήθεια» τῶν ἐμπρηστῶν τοῦ Κυρίου) προσπάθησε νὰ διασώσῃ τὸν Ἑλληνικὸ Λόγο. Στὸ «Περὶ ψυχῆς» διαισθανόμενος τὴν πλήρη διαστροφὴ τῆς ἔννοιας (ὅπως ἀργότερα «πίστις», Φωτ. 1. «Ἀειθαλὴς Ὑγίεια» «ἁμαρτία» κ.ἄ.) τὴν ξεκαθαρίζει καὶ ἀνα(Ὀρφ. Ὕμνος.) λύει τὴ λειτουργία της. [Σημ.: Ἡ «ψυχὴ» θεωρεῖται ἀπὸ τὴ χριστιανικὴ θρησκεία ὡς θεϊκὸ ἄυλο ὄν, συζῶν μὲ τὸ σῶμα μας, ἐξερχόμενο δὲ κατὰ τὸν θάνατο πηγαίνει στὴν Κόλαση/Παράδεισο.] Ὁ Ἀριστοτέλης δηλοῖ: «ψυχὴ (ἐστι) ἐντελέχεια(=ἐνεργῶς ὑπάρχον/ἐνέργεια) ἡ πρώτη σώματος φυσικοῦ» 412. Β5. «δύναμις ψυχῆς ἀρχὴν θρεπτικῷ, αἰσθητικῷ, διανοητικῷ, κινήσειτε» 413. Β13 «ψυχὴ ὕδωρἐστὶ Ἵππων ἀπεφήνατο» 405. Β3. Καὶ δηλώνει τὴν τετρακτὺν3 τοῦ ἄγχους (= «τὰ τῆς ψυχῆς πάθη») «θυμός, φόβος, ἔλεος, ὀργή...» 403. Α18 «τὸ μὲν ὑγιεῖατοῦ ὅλῳ σώματος... μορφὴ καὶ εἶδός τι καὶ λόγοςτε οἷον ἐνέργεια τοῦ δεκτικοῦ» (μὲ τὸ νοῦ σὰν ἐνέργεια ἀποδεκτή) 414. α9. Σχ. 1. ΛεμφοΘέτει ἐπομένως τὴ βάση τῆς ψυχο-σωματικῆς ἰατρικῆς2 καὶ ὄχι ὁ «πατὴρ(;)» γαγγλιακὸ Φρόυντ μὲ τὰ γιαχβεδικὰ συμπλέγματά του «ἁμαρτίας - ἐνοχῆς». Κατὰ τὸν σύστημα.