ΣΕΠ 2026ΕΚΔΟΣΗ ΒΗΤΑ
μιά ἀπόπειρα ἀναζητήσιμης κειμενικῆς ἀποκαταστάσεως τοῦ περιοδικοῦ ΔΑΥΛΟΣ
297 ΤΕΥΧΗ · 23.063 ΣΕΛΙΔΕΣ · 9.618.609 ΛΕΞΕΙΣ · 6.129 ΑΡΘΡΑ · 1.187 ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

262ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ 2003

Τυπωμένη σελίδα
σελ. 17076 συμπερασμένος
Φύλλο στό PDF
17 ἀπό 81
Πηγή κειμένου
ψηφιακό κείμενο τοῦ PDF
Τεῦχος
δεῖτε τό τεῦχος
Τό PDF
Ἀνάγνωση PDF Λῆψις PDF

Ἄρθρα πού ξεκινοῦν σέ αὐτό τό φύλλο

  1. Η Εβραϊκή ψυχανάλυση, Ο Φρήντριχ Νίτσε και η ελληνική αντίληψη περί ζωής. — Σ.
    ἀρχή: σελ. 17076 συμπερασμένος · τέλος: ἄγνωστο · τχ. 262

Πρωτογενές κείμενο, χωρίς καμία ἐπέμβαση

∏ ∂μƒ∞´∫∏ ΨΥΧ∞¡∞§À™∏, √ ΦΡ∏¡Δƒπà ¡πΔ™∂ Δὸ 1992 ἐξεδόθη τὸ βιβλίο τοῦ Ιrvin D. Yalom«Ὅταν ἔκλαψε ὁ Νίτσε». Στὴν Ἑλλάδα κυκλοφόρησε τὸ 2001. Ὁσυγγραφέας του εἶναι ὁ πλέον σημαντικὸς ἐν ζωῇ ἐκπρόσωπος τῆς ὑπαρξιακῆς (ἑβραϊκῆς) σχολῆς ψυ- χολογίας, τῆς ὁποίας ἡ σύσταση ἀνάγεται στὸν γιατρὸ Γιόζεφ Μπρόιερ καὶ τὸν φίλο καὶ συνεργάτη του, τὸν περίφημο Ζίγκμουντ Φρόυντ. Ὁ Ιrvin D. Yalom θεωρεῖται αὐθεντία καὶ στὸν χῶρο τῆς ὁμαδικῆς ψυχοθεραπείας. Τὸ ἐν λόγῳ βιβλίο εἶναι μυθιστόρημα, τὸ ὁποῖο ἀναφέρεται σὲ πραγματικὰ πρό- σωπα, τὸνΓερμανὸ φιλόσοφο Φρῆντριχ Νίτσε καὶ τοὺς γιατροὺς Γιόζεφ Μπρόιερ καὶ Ζίγκμουντ Φρόυντ καὶ περιγράφει τὴν φανταστικὴ συνάντηση τοῦΦ. Νίτσε καὶ τοῦ Γ. Μπρόιερ στὴνΒιέννη τοῦ 1882, μὲ ὅλες τὶς φιλοσοφικὲς καὶ ψυχο- λογικὲς προεκτάσεις, καὶ ὁ συγγραφέας θεωρεῖ ὅτι θὰ μποροῦσε νὰ ἔχῃ μία τέ- τοια συνάντηση. Στὸν πρόλογό του ὁ Υalomἀναφέρει ὅτι μὲ αὐτὸ τὸ μυθιστό- ρημα ἐπεδίωξε νὰ διερευνήσῃ τὴν ἀνθρώπινη σχέση ἀνάμεσα σὲ θεραπευτὴ καὶ θεραπευόμενο, καθὼς ἐπίσης καὶ τὴν σχέση τῆς φιλοσοφίας τοῦ Νίτσε μὲ τὶς ἀρχὲς τῆς ψυχοθεραπείας. Στὴν πραγματικότητα τὸ μυθιστόρη- μα αὐτὸ πραγματεύεται τὴν σύγκρουση δύο κόσμων, δύο διαφορετικῶν πρισμά- των θεωρήσεως τοῦ κόσμου· τοῦ Ἑλλη- νικοῦ, ποὺ ἐδῶ ἐκφράζεται ἀπὸ τὸνΦ. Νίτσε καὶ τοῦ Ἑβραϊκοῦ, ποὺ ἐκφράζε- ται ἀπὸ τὸν Γ. Μπρόιερ (καὶ βεβαίως, κατ’ ἐπέκταση, τὸν Ζ. Φρόυντ). Πρόκει- ται γιὰ δύο διαφορετικὲς κοσμοθεωρίες, ποὺ στὸ παρελθὸν πάλεψαν σκληρὰ καὶ σήμερα ἡ μάχη κορυφώνεται, καθὼς κα- θίσταται σαφὲς ὅτι ὁδηγοῦν τὴν ἀνθρωπότητα σὲ ἐκ διαμέτρου ἀντίθετους δρόμους. Πῶς ὅμως ἀντιπαρατίθενται αὐτὲς οἱ δύο κοσμοθεωρίες; Ποιές εἶναι οἱ θεμελιώδεις διαφορὲς τῆς Ἑλληνικῆς ἀνάλυσης τῆς ψυχῆς καὶ τῆς ἑβραϊκῆς ψυχανάλυσης; Ζίγκμουντ Φρόυντ: Ἡ Γνώση (συνεπῶς καὶ ἡ Αὐτογνωσία) ὑπόκειται στὴν συμβατικότητα καὶ συνεπῶς τὸ γιγνῶσκον ἄτομο «ἐντάσσεται» (ἡ ἰουδαϊκὴ ἐξουσιαστικὴ σκοπιμότητα τῆς μαζικῆς ψυχολογίας τῶν κυβερνωμένων). Μὲ τὸ «γνῶθι σ’ αὐτὸν» οἱ Ἕλληνες (ὅπως αὐτὸ ἐκφράσθηκε στὴν φιλοσοφία τους καὶ στὴν ἙλληνικὴΤραγῳδία ἀλλὰ καὶ στὴν ἀλλοιωμένη λόγῳ παιδιόθεν χριστιανικῶν ἐπι- δράσεων φιλοσοφία τοῦ Νίτσε) ἐπιζητοῦν νὰ ὁδηγήσουν τὸν ἄνθρωπο στὴν αὐτογνω- σία, στὴν ψυχικὴ ἰσορροπία, στὴν ἀνάπτυξη τῶν δυνατοτήτων, τῶν δημιουργικῶν δυ- νάμεων καὶ τῆς ἀληθινῆς προσωπικότητας τοῦ ἀτόμου, στὴν ἀπελευθέρωση μέσῳ τῆς
← καθαρισμένο κείμενο