ΑΙΣΙΜΑ ΚΑΙ ΑΔΗΡΙΤΑ Προτάσεις Ἡ Ἑλλαδικὴ Ἐκκλησία, ὅπως καὶ ὁ Ποντίφηξ, θὰ ἐπιμείνῃ γιὰ τὴν «ρητὴ ἀναγνώριση τῶν χριστιανικῶν παραδόσεων καὶ ἀξιῶν τῆς Εὐρώπης» στὸ ὑπὸ διαμόρφω- ση Εὐρωπαϊκὸ Σύνταγμα. Προτείνω στὸν Ἀρχιεπίσκοπο νὰ ἐπιμείνῃ στὴν κατοχύρωση τῶν ἑπτὰ (7) Ἀναθεματι- σμῶν ἐναντίον τῶν Ἑλλήνων, οἱ ὁποῖοι καὶ νὰ ψάλωνται ἐπισήμως ἀπὸ ὅλα τὰ ἐν Εὐρώπῃ Δόγματα ἅπαξ τοῦ ἔτους. Καλὸ θὰ εἶναι νὰ ἀναγιγνώσκεται τὴν ἴδια ἡμέρα καὶ ὁ ἀφορι- σμὸς τοῦ Πατριαρχείου γιὰ τὴν Ἐπανάσταση τοῦ 1821, ὥστε νὰ μορφωθοῦν οἱ Εὐρωπαῖοι. Κυρίως ὅμως νὰ ἐπιμείνουν στὴν ἐπαναφορὰ τοῦ καψίματος στὴν πυρά! Αὐτὸ καὶ ἂν εἶναι χριστιανικὴ «παράδοση». Α.Ρ. Πρύτανις Ὁμολογητής Ἐπιστρατεύθηκε καὶ ὁ γλωσσολόγος πρύτανις τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν (πῶς ἀλλιῶς θὰ σιγουράρῃ ὁ ἄνθρωπος τὴν ἐκλογή του στὴν ἕδρα τοῦ ἐκκλησιοκρατούμενου «Ἀνώτατου Πνευματικοῦ Ἱδρύματος τῆς Χώρας» – τῆς Ἀκαδημίας Ἀθηνῶν) γιὰ νὰ ἐπιτεθῇ μέσῳ τῶν στηλῶν τοῦ «Βήματος τῆς Κυριακῆς» ἐναντίον τοῦ ρεύματος μελέτης τοῦ Ἑλληνικοῦ Πο- λιτισμοῦ, ποὺ ἀναπτύσσεται τὰ τελευταῖα χρόνια στὴν Ἑλλάδα. Καὶ σὰν πραγματικὸς παπᾶς «βαπτίζει» τὸ ρεῦμα αὐτὸ μὲ θρησκευτικὸ χαρακτηρισμό: «νεοπαγανισμός», ἀλλὰ πετάει καὶ μερικὲς δῆθεν «ἱστορικὲς» σαπουνόφουσκες περὶ ἱστορικῆς συμπόρευσης Ἑλλη- νισμοῦ - Χριστιανισμοῦ, γιὰ νὰ κολάσῃ τὴν ἀπορία τῶν ἀναγνωστῶν του – πῶς ἕνας γλωσ- σολόγος πρύτανις γίνεται «Ἡρακλῆς τῆς Πίστεως». Αὐτὰ νὰ τὰ δοῦν οἱ διάφοροι, ἐλάχι- στοι εὐτυχῶς, χλαμυδοφόροι, οἱ ὁποῖοι λόγῳ ἄγνοιας ἀλλὰ κάποτε λόγῳ δόλου δίδουν στόχο στοὺς «ὁμολογητές», περιορίζοντας τὸ καίριο καὶ φλέγον θέμα τῆς ἀναζήτησης μιᾶς λιγώτερο δογματικῆς καὶ φαντασιακῆς ἀντιλήψεως τῆς πραγματικότητας (ἐννοῶ τὴν ἀνα- ζήτηση τοῦ ἑλληνικοῦ τρόπου ἀντιλήψεως τῆς πραγματικότητας) στὴν ἀναβίωση κάποι- ας θρησκείας– καὶ μάλιστα ὅπως τὴν φαντάζονται αὐθαίρετα οἱ ἴδιοι. Γ.Σ.Π. Ρωμαίικη σεμνότητα Τὸν περασμένο Ἰούλιο καλεσμένος τοῦ Λάρυ Κὶνγκ στὸ CΝΝβρέθηκε ὁ διάσημος πλέ- ον ἑλληνικῆς καταγωγῆς μουσικὸς Γιάννι (Γιάννης Χρυσομάλης). Σὲ μιὰ στιγμὴ τῆς συνέ- ντευξης ὁ Γιάννι προσπάθησε νὰ πῇ πὼς ἡ λέξη «ethnic» (ἐθνικὸς) εἶναι ἑλληνική. Τότε πα- ρενέβη ὁ Ἀμερικανὸς δημοσιογράφος λέγοντας «ναί,εἶναι ἑλληνική, ὅπως ἄλλωστε ὅλες οἱ ἀμερικανικὲς λέξεις». Ὁ μεγάλος μουσικὸς ἔμεινε ἐμβρόντητος καὶ ὡς γνήσιος ρωμιὸς ψέλ- λισε:«ἔ, ὄχι κι ὅλες, ἂς μὴν ὑπερβάλλουμε»! Π.Λ.Κ. Νέα περιούσια λάσπη Ὁ νεοεμφανισθεὶς πιτσιλιστὴς περιούσιας λάσπης κατὰ τοῦ «Δαυλοῦ» (βλ. τὸ σχόλιό μας μὲ τίτλο «Περιούσια πιτσιλίσματα λάσπης», τ. 257, σ. 16791), ὁ ἐκδιδόμενος τζάμπα καὶ διατιθέμενος τζάμπα μὲ πανάκριβο ἀλλὰ τζάμπα ἐπίσης ἀποστελλόμενο σὲ χιλιάδες Ἕλληνες περιοδικὸ - ἐπιτηρητὴ τῶν «προθηκῶν τῶν ἑλληνικῶν βιβλιοπωλείων», μᾶς ξα- ναπιτσίλισε μὲ τὴν περιούσια λάσπη του:«ἑλλαδεμπόριο», ἂν καὶ γνωρίζῃ ὅπως ὅλοι οἱ Ἕλληνες ὅτι ὁ «Δ» εἶναι τὸ μόνο μὲ ἰδιωτικὴ πρωτοβουλία κυκλοφοροῦν ἔντυπο στὴν Ἑλλάδα καὶ ποὺ δὲν δημοσιεύει ποτὲ διαφημίσεις, καὶ συνεπῶς οἱ δυνατότητές του γιὰ