Τὸ ψέμα τοῦ «Ἐθελοντισμοῦ» καὶ ὁ ὕποπτος ρόλος τῆς Ἐκκλησίας έος μὲ πιάνει, κάθε φορὰ ποὺ σκέφτομαι τί σημαίνουν οἱ Ὀλυ¢ μπιακοὶ Ἀγῶνες γιὰ τὴν Ἑλλάδα. Καὶ ὅταν ὁ σπουδαῖος αὐτὸς θεσμὸς ἐπιστρέφει στὴ χώρα ποὺ τὸν γέννησε, ἂν μή τι ἄλλο ἀπαιτεῖται σεβασμὸς καὶ ἀξιοπρέπεια ἀπέναντι σὲ αὐτοὺς ποὺ ἀγωνίζονταν γυμνοί, χωρὶς τοὺς λογότυπους μεγάλων ἑταιρειῶν, ἁπλᾶ καὶ μόνο γιὰ ἕνα δάφνινο στεφάνι. Ἡ Ὀλυμπία ὑπῆρξε σύμβολο, καὶ μεγαλύτερη δόξα δὲν μποροῦσε νὰ περιμένῃ κανεὶς θνητὸς ἀπὸ τὸ νὰ στεφθῇ Ὀλυμπιονίκης μπροστὰ στὸ ναὸ τοῦ Διός. Σήμερα ἡ δόξα παραμένει ὁ ἴδιος ὅπως τότε σκοπὸς γιὰ τοὺς ἀθλητές, μόνο ποὺ ἡ ἀξία τῆς διοργάνωσης ἔχει παραμερίσει κάθε ἰδανικό, καὶ αὐτοσκοπὸς ἔχει γίνει τὸ κέρδος γιὰ ∏ ™Δ∞™∏ Δ√À «√¡Δø™ Ãπ™Δπ∞¡π™ª√À» ∂¡∞¡Δπ Δø¡ √§Àª¶π∞∫ø¡ ∞°ø¡ø¡ Δὸ 393 μ.Χ. ὁ ἐξ Ἱσπανίας ἰουδαϊκῆς καταγωγῆς χριστιανὸς αὐτοκράτωρ τῆς Ρωμαϊκῆς Αὐτοκρατορίας Θεοδόσιος Α´ ὁ Μέγας καταργεῖ τοὺς Ὀλυμπιακοὺς Ἀγῶνες τῶν ὑπηκόων του Ἑλλήνων μὲ εἰδικὸ διάταγμα. Ἔχουν προηγηθῆ σφαγὲς σ’ ὅλες τὶς ἐπαρχίες τῆς αὐτοκρατορίας μὲ σκοπὸ τὸν βίαιο ἐκχριστιανισμὸ τοῦ γηγενοῦς πληθυσμοῦ, καταστροφὲς ναῶν, δημεύσεις περιουσιῶν, βασανιστήρια, ὁμαδικὲς γενοκτονίες κ.ἄ., πάντοτε μὲ τὴν ἔμπρακτη βοήθεια χριστιανῶν μοναχῶν. Οἱ δραστηριότητες αὐτὲς ἦταν συνέπεια τῶν πιὸ ἐπίσημων ἀνθελληνικῶν θέσεων τοῦ Χριστιανισμοῦ, ὅπως αὐτὲς διατυπώνονται στοὺς σημαντικώτερους καὶ αὐθεντικώτερους χριστιανοὺς Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας. Ἔτσι ὁ Ἰωάννης Χρυσόστομος κηρύττει (Migne, P.G. 63, 897) πρὸς τοὺς πιστούς, ὅτι «ὁ Διάβολος κάνει πομπὴ» στὰ στάδια: «Δὲν βλέπετε στοὺς (Ὀλυμπιακοὺς) ἀγῶνες, ὅταν ὁ ἀγωνοθέτης βαδίζῃ, πόση εὐταξία ὑπάρχει στὸ λαό; Πῶς λοιπὸν ἐκεῖ ποὺ ὁ Διάβολος πομπεύει ὑπάρχει τέτοια σιωπή, κι ἐδῶ ποὺ εἶναι ὁ Χριστὸς (ἐννοεῖ: μέσα στοὺς χριστιανικοὺς ναοὺς) ὑπάρχει τέτοιος θόρυβος;». Ὁ Κλήμης ὁ Ἀλεξανδρεὺς στὸ ἔργο του «Προτρεπτικὸς πρὸς Ἕλληνας» (34, 1) παροτρύνει χωρὶς περιστροφὲς σὲ ἄμεση βίαιη παύση (cid:2)