Γ. Μεταλληνός: «Μιὰ στὸ καρφὶ καὶ μιὰ στὸ πέταλο» μρέθηκα στὴ Θεσσαλονίκη τὸν περασμένο Μάιο καὶ παρακολούθησα (ὅσο μπόρεσα) τὴν πρώτη μέρα τοῦ συνεδρίου τῆς «Ἑνώσεως Ὀρθο- δόξων Σπουδῶν» (κατὰ τοῦ Δωδεκαθεϊσμοῦ, τῆς ὑποτίμησης τῆς Πα- λαιᾶς Διαθήκης καὶ τῶν Ὀλυμπιακῶν Ἀγώνων) ὄχι ἀπὸ περιέργεια, ἀλλ’ ἀνταποκρινόμενος στὴν τηλεοπτικὴ πρόσκληση τοῦ ἐκδότη ἑνὸς ἄλλου περιοδικοῦ, μὲ στόχο τὴν προσπάθεια ν’ ἀκουστῇ κάποιος ἀντίλογος. Τελικὰ ἀντίλογος δὲν ἀκούστηκε βέβαια, οὔτε ἦταν δυνατὸν νὰ ὑψωθῇ ἀντίθετη φωνὴ ἀπέναντι σ’ ἕνα μισαλλόδοξο ἀκροατήριο, ποδηγετημένο ἀπὸ ἐπιτή- δειους φανατικούς.Στέκομαι ὅμως στὸν ἰθύνοντα νοῦ αὐτῆς τῆς ἄκρως «ἐπι- στημονικῆς» ἐπιδίωξης τῶν συνέδρων ν’ ἀπαλλαγοῦν ἀπὸ τοὺς ἐχθροὺς τῆς ὀρθοδοξίας. Ὁκ. Γεώργιος Μεταλληνός, ἱερωμένος καὶ καθηγητὴς τῆς θεο- λογικῆς σχολῆς, εἶχε μέχρι τώρα προβληθῇ(;) μέσῳ διαφόρων τηλεοπτικῶν συ- ζητήσεων σὰν ἕνας μετριοπαθὴς καὶ μᾶλλον «φωτισμένος», μὲ σύγχρονη σκέ- ψη ἐκπρόσωπος τῆς ἐπίσημης ἢ ἀνεπίσημης Ἐκκλησίας. Στὸ συνέδριο αὐτὸ καὶ σὲ τηλεοπτικὴ ἐκπομπή, ὅπου προσκλήθηκε στὴ συνέχεια, ἔφυγαν τὰ ψι- μύθια κι ἀποκαλύφθηκε τὸ ἄλλο του πρόσωπο. Ὁ π. Μεταλληνὸς ἐμφανίζεται ὡς θεολόγος μὲ ἐπιστημονικὲς δάφνες φιλο- λογίας καὶ φιλοσοφίας, συμπεριφέρεται ὅμως γλωσσικὰ σὰν πονηρὸς παπᾶς. Προβάλλει τὸ ἐπιχείρημα τῆς διαφορᾶς γλωσσικῶν κωδίκων, γιὰ νὰ δικαιο- λογήσῃ ἕνα καλόγερο, ὁμιλητῆ τοῦ «συνεδρίου», ποὺ ἀποκάλεσε τὴν Ἀφρο- δίτη «θεὰ τῆς πορνείας». Κατὰ τὸ γλωσσικὸ κώδικα τοῦ κ. Μεταλληνοῦ ἡ ἔννοια «Ἔρωτας» σημαίνεται μὲ τὴ λέξη «πορνεία». Προσποιεῖται ὅτι δὲν ἀντελήφθη προπηλακισμούς, ποὺ συνέβησαν δίπλα του, ἀλλὰ τοὺς καταδικάζει ἐφόσον «ἀποδειχθοῦν». Καί, καταδικάζοντάς τους, τοὺς ἐξαγνίζει σὰν συμπτώματα ἑλληνικότητας, ἀφοῦ τοὺς διέπρα- ξαν ἄνθρωποι ποὺ βράζει τὸ αἷμα τους ἀπὸ ἀγανάκτηση, ὅπως ὅλων «ἐμᾶς» (βάζει καὶ τὸν ἑαυτό του μέσα) τῶν... Ἑλλήνων! Προσποιεῖται ὅτι δὲν ἄκουσε ἐκεῖνον τὸν ἐπιστρατευθέντα συνταγματολόγο Κρίπα ν’ ἀπειλῇ καθαρά, μὲ ἀφορμὴ τὸ «Δαυλό», κάθε στόμα κριτικῆς καὶ νὰ ὑποδεικνύῃ (... ἐπιστημονικώτατα) στοὺς εἰσαγγελεῖς ὅτι χαρακτηρισμοὶ κατὰ τοῦ χρι- στιανισμοῦ ἀποτελοῦν τάχα ποινικὰ διώξιμη παράβαση τοῦ ἄρθρ. 191 τοῦ Π.Κ., δηλ. βλασφημία. Κατάληξε ἀπολογητὴς τοῦ φανατισμοῦ καὶ θεωρητικὸς τοῦ σκοταδισμοῦ. Τὰ ἐπιχειρήματά του δὲν εἶναι μόνο ἕωλα πιὰ καὶ ρηχά. Εἶναι καὶ ἄχρηστα. Δὲν πείθουν τοὺς σκεπτόμενους, ἐνῷ εἶναι περιττὰ γιὰ τοὺς μὴ σκεπτόμενους τοῦ κοπαδιοῦ του («ποιμνίου» κατὰ τὸν ἄλλο γλωσσικὸ κώδικα). Ἀναρωτιέ-