Καίριο θέμα τῆς «μουσικῆς κωμῳδίας» ἑνὸς πρωτοπόρου νέου δημιουργοῦ √ «¢πø°ª∂¡√™» ¢π√¡À™√™ ῾√«Βάκχος» τοῦ Παντελῆ Μελισσινοῦ ἀποτελεῖ μία ἐντελῶς νέα θεατρικὴ ἐκδοχὴ τῆς μεγαλειώδους μορφῆς τοῦ Διονύσου, τοῦ θεοῦ τῆς πηγαίας ἔκφρασης τῆς Ζωῆς. Στηριγμένος στὶς ἀρχαῖες παραλλαγὲς τοῦ μύθου περὶ γεννήσεως καὶ βίου τοῦ θεοῦ, ὁ Π. Μελισσινὸς συνθέτει ἕνα νέο, προσωπικὸ σενάριο στὴ νεοελληνική, ἐπενδεδυμένο μὲ δική του μουσικὴ – μιὰ «μουσικὴ κωμῳδία» ποὺ τελικῶς κατάφερε νὰ ἀγγίξῃ τὶς εὐαίσθητες χορδὲς τῶν ψυχῶν τῶν θεατῶν. Τὸ ἐν λόγῳ ἔργο ἀνέβηκε στὸ θέατρο Σέττας (Εὔβοια) «Νίκος Παπακωνσταντίνου» τὰ θέρη τῶν δύο παρελθόντων ἐτῶν μὲ μεγάλη ἐπιτυχία. Ἡ αἴσθηση τῆς εὐχαρίστησης καὶ τῆς ἀνακούφισης ἦταν ἐκεῖνο ποὺ ἔμενε στοὺς θεατὲς στὸ τέλος τῆς παράστασης καὶ αὐτὸ ἦταν ἡ μεγαλύτερη ἠθικὴ ἀμοιβὴ γιὰ τὸν δημιουργὸ – ὅπως ὁ ἴδιος δηλώνει. Ὁ Παντελῆς Μελισσινός, γιὸς τοῦ γνωστοῦ ἑλληνοπρεποῦς λογοτέχνη Σταύρου Μελισσινοῦ, μίλησε στὸν «Δαυλὸ» γιὰ τὸ ἔργο του αὐτό, ὅπως καὶ γιὰ τὸν ἀπώτερο στόχο του: νὰ μυήσῃ τοὺς θεατές του στὸ αὐθεντικὸ νόημα τῆς ζωῆς, νόημα ποὺ σήμερα τείνει νὰ λησμονηθῇ καὶ δὲν εἶναι ἄλλο ἀπ’ τὴν ἴδια τὴ ζωή. ΣΥΝΤ.: Κύριε Μελισσινέ, δημιουργήσατε τὸν «Βάκχο», μία θεατρικὴ κωμῳδία, τῆς ὁποίας τόσο τὸ κείμενο καὶ ἡ μουσική, ὅσο καὶ τὰ χορογραφικὰ καὶ σκηνοθετικά της μέρη εἶναι προϊόντα τῆς δικῆς σας ἔμπνευσης. Πόσο κοντὰ ἡ κωμῳδία σας αὐτὴ βρίσκεται στὸν ἀρχαῖο μῦθο τοῦ Διονύσου; Π. ΜΕΛΙΣΣΙΝΟΣ: Στηρίζεται στὶς ἀρχαῖες παραλλαγὲς τοῦ μύθου, τὶς ὁποῖες μελέτησα λαμβάνοντας ὑπ’ ὄψιν σχετικὲς ἐργασίες Ἄγγλων καὶ Γερμανῶν μελετητῶν γιὰ τὸν Βάκχο, ποὺ προσπάθησαν νὰ ἑρμηνεύσουν τὴν οὐσία αὐτοῦ τοῦ θεοῦ. ΣΥΝΤ.: Τί τελικῶς συμπεράνατε γιὰ τὸν Βάκχο; Π.Μ.: Ὁ Βάκχος εἶναι ἡ ἴδια ἡ ζωή. Συμβολίζει πρῶτα ἀπ’ ὅλα τὴν ἀλήθεια της κι ὕστερα τὴν ὀμορφιά της. ΣΥΝΤ.: Μὲ τὴν κωμῳδία σας αὐτὴ τί μήνυμα θέλετε νὰ περάσετε στὸ κοινό σας; Π.Μ.: Μέσα ἀπὸ τὸν «Βάκχο» θέλησα νὰ περάσω ἕνα μήνυμα στὸν σημερινὸ ἄνθρωπο, ποὺ μὲ τὸ ἀνελέητο κυνήγι γιὰ τὴν ἀπόκτηση ὑλικοῦ πλούτου χάνει τὸ νόημα τῆς ζωῆς, ποὺ εἶναι ἡ ἴδια ἡ ζωή: ἡ φιλία, ὁ ἔρωτας, ἡ καθημερινότητα, ἕνα χαμόγελο, ἕνα ποτήρι κρασί. Οἱ ἄνθρωποι τὰ προσπερνοῦν αὐτὰ καὶ συνεχίζουν νὰ κυνηγοῦν πράγματα ποὺ δὲν πρόκειται νὰ πάρουν μαζί τους.