Τὸ ἀείζωον πῦρ τοῦ Ἡράκλειτου - Prigogin καὶ τὸ ἐξ ἀποκαλύψεως πῦρ τοῦ Ἰωάννη √ἱ παλαιοὶ καὶ σύγχρονοι σχολιαστὲς ποικιλοτρόπως ἑρμήνευσαν τὰ ἀποσπάσματα τοῦ Ἡράκλειτου. Αὐτὰ ποὺ προξένησαν τὸ ἐνδιαφέρον καὶ τὴν ἐμπεριστατωμένη ἀνάλυσή των ἦταν κυρίως τὸ ἀπόσπασμα 30, τὸ ὁποῖον μετὰ τοῦ 31 ἐκφράζει τὴν ἐπιστημονικὴ ἑρμηνεία τῆς συμπαντικῆς πραγματικότητας, ὅπως αὐτὴ ἐπιβεβαιώνεται ἀπὸ τὶς σύγχρονες ἐπιστῆμες. Τὸ ἀπ. 30 διατυπώνεται ἀπὸ τὸν Ἡράκλειτο ὡς ἑξῆς. «Κόσμον τόνδε τὸν αὐτὸν ἁπάντων, οὔτε τις θεῶν οὔτε ἀνθρώπων ἐποίησεν, ἀλλ’ ἦν ἀεὶ καὶ ἐστὶν καὶ ἔσται, πῦρ ἀείζωον, ἁπτόμενον μέτρα καὶ ἀποσβεννύμενον μέτρα». (Ὡς ἄνω σελ. 70). Τὸ ἐπιστημονικὸ αὐτὸ πόρισμα τῆς ἀρχαιοελληνικῆς σκέψης προκάλεσε ἀμφίσημες ἐκτιμήσεις καὶ ἑρμηνεῖες, ἀρνητικὲς καὶ παραπλανητικές, εἰδικὰ δὲ ἐκείνων ποὺ ἐμφοροῦντο ἀπὸ τὶς ὑπερβατικὲς ἀντιλήψεις τῆς χριστιανικῆς θεολογίας γενικά, καὶ ἀπὸ τὸ κείμενο τῆς Ἀποκάλυψης τοῦ Ἰωάννη εἰδικώτερα. Χριστιανοὶ συγγραφεῖς, ὅπως ἀναφέρει ὁ σχολιαστὴς τῶν ἡρακλείτειων ἀποσπα- √ ∞ƒÃπª∏¢∏™, √ ∞´¡™Δ∞´¡ ∫∞π ∏ ∂¡ø™∏ ºÀ™π∫ø¡ ∂§§∞¢√™ Βλέποντας κάθε μῆνα στὸ ἐξώφυλλο τοῦ «Δαυλοῦ» μία πύρινη γλῶσσα, αἰσθάνομαι τὴν ἀνάγκη νὰ τὴ βάλω μέσα στὶς στῆλες του καὶ νὰ τὰ κατακαύσω καὶ ἀποστειρώσω τὴν περιοχὴ ὅλων τῶν ἐνδημούντων καθ’ ἕξιν καὶ ἐπάγγελμα στὴν ἐξαγωγὴ καὶ ἐπανεισαγωγὴ τῆς γνώσεως μὲ τὴ μορφὴ μεταλλαγμένης τροφῆς τοῦ πνεύματος. Εἶναι πολὺ λυπηρό, ἐθνικῆς προβολῆς Ἱδρύματα νὰ ἔχουν ἐθιστῆ καὶ νὰ προτείνουν ὡς πάγια καθιερωμένη ἀκαδημαϊκὴ πρακτική, οἱ ταλαντοῦχοι νέοι νὰ προωθοῦν τὶς ἀνακαλύψεις τῆς πνευματικῆς ἰδιοκτησίας των μέσα στὴν ἄβυσσο τοῦ Internet καὶ τῶν ἐγκρίτων εἰδικῶν περιοδικῶν τοῦ τομέα τους. Τὴν ἄποψή μου γιὰ τὴν ἀνυπαρξία διαστολῆς τοῦ χρόνου ποὺ πρεσβεύει ἡ Θεωρία τῆς Σχετικότητας τοῦ Ἀϊνστάιν θέλησα νὰ τὴν ἐκτρέψω ἀπὸ τὴν πάγια αὐτὴ τακτικὴ καὶ τὴν ὡδήγησα στὴν Ἕνωση Ἑλλήνων Φυσικῶν, θεσμοθετημένο στὴν Ἑλλάδα Σῶμα γιὰ τὴν πρόοδο καὶ ἐξέλιξη τῆς Ἐπιστήμης στὸν τομέα τους. Ἡ προσπάθεια διάσωσης ™τὶς 9 Ἰουνίου, ἡμέρα Δευτέρα καὶ ὥρα 20.00, ἡ Ἕνωση Ἑλλήνων Φυσικῶν προκάλεσε συζήτηση μὲ θέμα: «Κρίσεις ἐπὶ μελέτης στὴν ὁποία ἀμφισβητεῖται ἡ διαστολὴ τοῦ χρόνου». (cid:2)