Η ΡΑΧ ΑΤΗΕΝΑπCΑ, Η ΡΑΧ AMERICANA, Ο «ΔΑΥΛΟΣ» Αἰσθανόμαστε τὴν ἀνάγκη νὰ ποῦμε δημόσιᾳ ὅτι ἐντόνως ἀρνητικὰ συναισθήματα μᾶς προκάλεσε ἡ διαπίστωση, ὅτι ἀπόψεις μας ποὺ δημοσιεύουμε ἐδῶ καὶ χρόνια στὴ στήλη αὐτή, σήμερα «κυκλοφοροῦν» στὸν Λευκὸ Οἶκο σὲ διαστρεβλωμένη μορφή, ἀπευθυνόμενες στὴν ἀμερικανικὴ ἡγεσία ὑπὸ τύπον συμβουλῶν ἀφορωσῶν στὴ χάραξη τῆς πολιτικῆς τῶν H.Π.A. ὡς Πλανηταρχίας ἔναντι τοῦ ὑπόλοιπου κόσμου. Σύμφωνα μὲ τοὺς «Τάιμς τῆς Νέας Ὑόρκης» (βλ. στὴ συνέχεια τοῦ ἄρθρου) οἱ συμβουλὲς αὐτὲς δίδονται ἀπὸ ἄνθρωπο φίλα προσκείμενο κατὰ τὰ φαινόμενα στὸν «Δαυλὸ» (πρόκειται γιὰ τὸν γνωστὸ στοὺς ἀναγνῶστες μας ἑλληνιστὴ V.D. Hanson), ὁ ὁποῖος σύμφωνα πάντοτε μὲ τοὺς «Τάιμς τῆς Νέας Ὑόρκης» τὰ τελευταῖα δύο χρόνια «ἔχει γίνει ἕνας ἀπὸ τοὺς βασικοὺς συμβούλους τῆς Κυβέρνησης Μπούς, εἶναι ὁ ἄνθρωπος τὸν ὁποῖο ἀκούει τυφλὰ ὁ Μποὺς καὶ σύμφωνα μὲ ἔγκυρες πηγὲς οἱ ἰθύνοντες τῆς Ἀμερικῆς τὸν ἀκοῦνε κρατώντας τὴν ἀνάσα τους». Ἀντὶ δικῶν μας σχολίων θὰ παραθέσουμε τὰ δεδομένα, ποὺ συνιστοῦν αὐτὴν τὴν ἐξαιρετικὰ δυσάρεστη γιὰ ἐμᾶς ὑπόθεση. 1.Πρὶν ἀπὸ 13 χρόνια, στὸ τεῦχος 104-105 (Αὔγουστος - Σεπτέμβριος 1990) τοῦ «Δαυλοῦ», σσ. 5972-5973, γράφαμε στὴ στήλη « μας αὐτὴ τὰ ἀκόλουθα: Pax “Americana” 1990... Ἡ “τάξη πραγμάτων” ὁλόκληρου τοῦ κόσμου μας σήμερα εἶναι πανομοιόμορφη. Εἶναι πανομοιότυπη. Εἶναι πανειρηνική. Εἶναι πανδημοκρατική. Καὶ εἶναι “παναμερικανική”. (Τὰ εἰσαγωγικὰ στὸν τελευταῖο χαρακτηρισμὸ θὰ ἐξηγηθοῦν στὸ τέλος.) »Ὅταν μετὰ τὰ “Μηδικὰ” ἴσχυσε σ’ ὁλόκληρο τὸν Ἑλληνικὸ Κόσμο (πλὴν τῆς Σπάρτης) γιὰ λίγο ἡ ἴδια κατάσταση, στηριγμένη στὰ ἴδια ἀκριβῶς μὲ τὰ σημερινὰ ἰδεολογικὰ καὶ πολιτικὰ βάθρα (ἂς τὴν ποῦμε “Pax Athenaı ca”), σύμπαντες οἱ Μήλιοι ἐσφάγησαν ἀπ’ αὐτὴν (τὴ “διεθνῆ” δημοκρατία καὶ εἰρήνη), μὲ βάση τὸ φρικαλεώτερο “σκεπτικὸ” ποὺ συνέλαβάν ποτε καὶ τὰ πιὸ διεστραμμένα ἀνθρώπινα μυαλὰ (Θουκυδίδης, E´ 85-114), γιατὶ οἱ φτωχοὶ αὐτοὶ νησιῶτες ἀμφισβήτησαν “τὴ δικαιοσύνη τῆς εἰρήνης”. »Χίλιοι Μυτιληναῖοι, τὸ ἄνθος τῆς νεολαίας, θανατώθηκαν ἀπ’ αὐτήν, τὴν “εἰρήνη”, καὶ τὴν τελευταία στιγμὴ ματαιώθηκε ἡ σφαγὴ ὁλόκληρου τοῦ πληθυσμοῦ τῆς πολυανθρωπότατης γιὰ τὴν ἐποχὴ ἐκείνη Μυτιλήνης, γιατὶ διετάραξαν “τὴν εἰρήνη” (Θουκυδίδης, Γ ´ 1-56). Καὶ ὁ ἴδιος ὁ Δίκαιος Ἀριστείδης κατάντησε νὰ περιφέρεται μὲ τὸν “στόλο τῆς δημοκρατίας καὶ τῆς εἰρήνης”, γιὰ νὰ ἀπομυζᾷ ὑπὸ τύπον φορολογίας (ὑπὲρ τῆς εἰρήνης καὶ τῆς δημοκρατίας) καὶ τὴν τελευταία ἰκμάδα τῶν οἰκονομικῶν πόρων τῶν “ἐλευθέρων καὶ εὐτυχισμένων” πόλεων - κρατῶν - μελῶν τῆς Pax Athenaı ca (Ἡρόδοτος, Θ´ 61-73). »Σήμερα ὅποιος τολμήσῃ νὰ μὴν εἶναι ἀπολύτως προσαρμοσμένος πρὸς τὴν τάξη πραγμάτων τῆς Pax