ΔΑΥΛΟΣ/263, Νοέμβριος 2003 17149 Ἡὀρθὴ ὀνομασία ἑνὸς τουρκικοῦ χωριοῦ Ἀναφέρομαι στὴν σελίδα 16917 τοῦ περιοδικοῦ σας, τ. Ἰουλίου 2003 μὲ αὔξοντα ἀριθμὸ 259 καὶ στὸ ἄρθρο τοῦ ἀξιότιμου καθηγητῆ κ. Χρυσόστομου Παλάβρα. Χωρὶς νὰ θέλω νὰ θίξω τί- ποτε, ὀφείλω νὰ πῶ ὅτι τὸ ὄνομα τοῦ τουρκικοῦ χωριοῦ ἔχει ἀποδοθῇ λαν- θασμένα. Τὸ σωστὸ εἶναι Μπογάζκιοϊ - Bog˘azköy. Εἶναι ἕνα ἀπὸ τὰ 15 χωριὰ τῆς πόλεως Μπογάζκαλε = Bog˘azkale καὶ ἀποτελεῖται ἀπὸ τὶς λέξεις Μπογὰζ καὶ κιόι. Ὡς γνωστὸν τὸ κιόι σημαίνει χωριὸ καὶ τὸ Μπογάζ: λαιμός, λαρύγ- γι, πορθμός, φαράγγι, χαράδρα, πέρα- σμα. Φιλικὰ Στυλιανὸς Λ. Τσάμης Ἅλιμος Ἀττικῆς Ὁ«Μάτριξ» καὶ τὰ ἐλαφρυντικὰ τῆς βλακείας Κύριε διευθυντά, Ἀφορμὴ αὐτῆς τῆς ἐπιστολῆς εἶναι τὸ ἄρθρο ποὺ δημοσιεύτηκε στὸ πε- ριοδικό σας (τ. 259-260) μὲ τίτλο «Ὁ Μάτριξ». Θὰ ἤθελα νὰ καταθέσω τὴν ἄποψή μου ἐπὶ τοῦ θέματος τοῦ ἄρθρου, ποὺ εἶναι διάφορος ἀπὸ τὴν (ἐσφαλμένη, κατ’ ἐμὲ) κριτικὴ τῆς ἐν λόγῳ ταινίας. Θὰ πρέπει νὰ δηλώσω ἀπὸ τὴν ἀρχὴ ὅτι διαφωνῶ μὲ τὰ συ- μπεράσματα τοῦ συγγραφέα τοῦ ἄρθρου, καθηγητοῦ κ. Παλάβρα. Καὶ αὐτὸ διότι: 1. Ναὶ μέν, ὅπως ἀναφέρει, «τὸ τε- λευταῖο καταφύγιο τῶν ἀνθρώ- πων εἶναι ἡ πόλη τῆς Σιών», ἀλλὰ τε- λικὰ ἡ πόλη αὐτὴ καταστρέφεται ἀπὸ τὶς μηχανὲς ὕστερα ἀπὸ τὴν ἀσυμφω- νία τῶν κατοίκων της σχετικὰ μὲ τὴν ἄμυνα. 2. Ὁ«Μεσσίας» τελικὰ ἀποδει- κνύεται ὅτι δὲνεἶναι ἐκεῖνος ποὺ θὰ σώσῃ τὸν κόσμο. Εἶναι ἁπλᾶ ἕνα βοήθημα τῶν μηχανῶν, στὴν προσπά- θειά τους νὰ ἐλέγξουν καλύτερα τοὺς ἀνθρώπους μέσῳ τῆς εἰκονικῆς πραγ- ματικότητας στὴν ὁποία ζοῦν. Εἶναι πραγματικὰ καταπληκτικὴ ἡ ἀλληγο- ρία αὐτή, ὅτι τελικὰ οἱ ἄνθρωποι δὲν σῴζονται ἀπὸ τὸν πολυαναμενόμενο «Μεσσία», ἀλλὰ ἀπὸ μόνοι τους. Ἡ σκηνὴ ποὺ ὁ πρωταγωνιστὴς συνειδη- τοποιεῖ τὴν ἀλήθεια μέσῳ τοῦ διαλό- γου μὲ τὸν «Διαχειριστὴ» τοῦ προ- γράμματος Matrix,εἶναι ἀποκαλυπτι- κή. Διαπιστώνουμε καθαρὰ πὼς οὔτε «προφήτισσα» ὑπάρχει (εἶναι ἕνα ἀνε- ξάρτητο πρόγραμμα μέσα στὸ Matrix), οὔτε «προφητεία» (ἀμφισβητοῦνται τὰ λεγόμενα τῆς «προφήτισσας» ἀπὸ τὴ στιγμὴ ποὺ φανερώνεται ἡ ἰδιότητά της στὸν πρωταγωνιστή), οὔτε βέβαια «Μεσσίας». 3. Οἱ φιλοσοφικοὶ διάλογοι στὸ ἔργο φανερώνουν ὅτι οἱ συντε- λεστές του εἶναι «διαβασμένοι». Ὅπως ὅμως μπορεῖ ὁ καθένας νὰ ἀντιληφθῇ, τὸ κοινὸ στὸ ὁποῖο ἀπευθύνεται τὸ ἐν λόγῳ ἔργο δὲν εἶναι ἀπαραίτητο νὰ ἔχῃ τὶς ἴδιες γνώσεις. Ἑπόμενο εἶναι λοιπὸν νὰ γίνωνται «παρεκκλίσεις» ἀπὸ τὰ φιλοσοφικὰ κείμενα, καὶ νὰ ἀναμειγνύωνται διαφορετικὲς θεωρή- σεις. Μὲ ἐκτίμηση Εὐάγγελος Βαλμᾶς Ἀπόφοιτος Μεταπτυχιακοῦ Τμήματος Διεθνῶν καὶ Εὐρωπαϊκῶν Σπουδῶν Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν