Η ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ Ε•ΑΛΛΑΓΗ ΤΗΣ ΑΜΕΡΙΚΗΣ Ἐμβαθύνοντας στὴν σύντομη μὲν ἀλλὰ γεμάτη ἀπὸ σπουδαῖα γεγονότα, καταστάσεις καὶ φαινόμενα ἱστορία τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν τῆς Ἀμερικῆς, καταγράφει κανεὶς κάτι τὸ ἐξόχως σημαδιακό: Ἡ χώρα ποὺ ξεκίνησε χτίζοντας τὴν ζωή της μὲ τὰ δοκιμασμένα στέρεα μέτρα ἑνὸς ὑγιοῦς πολιτικοῦ γίγνεσθαι, τὰ μέτρα τοῦ ἐλευθέρως λέγειν, φρονεῖν, ἐπιχειρεῖν, πολιτεύεσθαι, ἐρευνᾶν κ.λπ., μετασχηματίζεται ξαφνικὰ στὸ ἄκρως διαφορετικό, στὸ ἐκ διαμέτρου ἀντίθετο, στὴν ἀνάποδη ὄψη τῆς ἀντιλήψεως περὶ πολιτικῆς: σὲ μιὰ Χώρα τοῦ Φόβου (τοῦ ὑποκειμενικοῦ –βιωματικοῦ– φόβου καὶ τοῦ ἀντικειμενικοῦ –ἱστορικο-πολιτικοῦ– φόβου), ποὺ ἀποτελεῖ τὸ μέτρο τῆς «Πλανηταρχίας» της γιὰ τὴν ἴδια, ἀλλὰ καὶ τὸ ψυχολογικὸ μήνυμά της πρὸς τὸν Πλανήτη τοῦ ὁποίου ἡγεῖται. «Δέος» («Owe») ἐσωτερικό, ποὺ ἐξάγεται πρὸς τὸ ἐξωτερικό, μὲ ἀποτέλεσμα, ἂν θέλουμε νὰ χαρακτηρίσουμε κυριολεκτικὰ τὴν σημερινὴ κατάσταση τῆς ἀνθρωπότητας, νὰ μὴν μποροῦμε νὰ βροῦμε προσφυέστερη φράση ἀπὸ τὸν ὁρισμὸ «Πλανηταρχία τοῦ Φόβου». Πράγματι μέχρι καὶ τὸν B´ Παγκόσμιο Πόλεμο ὁ τρόπος ποὺ λειτουργοῦσαν οἱ ΗΠΑ ὡς πολιτικο-κοινωνικὸς ὀργανισμὸς ἐνσάρκωνε τὴν δημοκρατικώτερη δυνατὴ γιὰ τὴν ἐποχή μας ζωὴ (δὲν ὑπάρχουν πιὰ στὸν νεώτερο κόσμο ἀντιστοιχίες μὲ τὸν τρόπο ποὺ λειτουργοῦσε ἡ Ἀρχαία Ἑλλάδα, ποὺ δὲν ξεπεράσθηκε ποτέ), ζωὴ ποὺ πρακτικὰ παρήγαγε τὸ θαυμάσιο πολιτικό τους σύστημα, τὴν πρωτοπορία τους στὴν Ἐπιστήμη, τὴν ἁλματώδη «κούρσα» τους στὴν Τεχνολογία, τὴν «ὀρθὴν» κατὰ τὴν ἀριστοτέλεια σημασία τῆς λέξεως Οἰκονομία τους, πρακτικὲς ἐφαρμογὲς ποὺ – μόνον αὐτὲς καὶ τίποτε ἄλλο – ἀργὰ ἀλλὰ σταθερὰ τὶς ὡδήγησαν περὶ τὰ μέσα τοῦ 20οῦ αἰῶνος στὴν κατάκτηση τῆς ἀναμφισβήτητης κορυφῆς τους μεταξὺ ὅλων τῶν κρατῶν· καὶ οἱ σχέσεις τους ἐξ ἄλλου μὲ τὰ ὑπόλοιπα κράτη ἦσαν, θὰ λέγαμε, ὅσο γίνεται πιὸ «διακριτικές»· ἐστεροῦντο δηλαδὴ σὲ μεγάλο βαθμὸ ἐπιθετικότητας, ἐκμεταλλευτικότητας, κυριαρχικότητας. Θὰ μπορούσαμε χονδρικῶς πως, λαμβάνοντας ὑπ’ ὄψιν τὸν ἱστορικὸ βίο καὶ πολιτεία τῆς Ἑλλάδος μέχρι τῆς ἱστορικῆς ἐξαλείψεώς της ἀπὸ τοὺς Ρωμαιοβυζαντινούς, βίο καὶ πολιτεία ποὺ δὲν τὰ βάρυνε καθόλου τὸ ἐξουσιαστικὸ πνεῦμα ποὺ προέκυψε στὴν συνέχεια, νὰ ποῦμε ὅτι οἱ πρὸ τοῦ B´ Παγκοσμίου Πολέμου H.Π.A. ἦταν μιὰ χώρα «ἑλληνικὴ» ἢ ἔστω ἡ «ἑλληνικώτερη» τῆς Γῆς. Τί προκάλεσε τὴν ἱστορικὴ αὐτὴ «ἐξαλλαγὴ» τῆς συμπεριφορᾶς τῶν H.Π.A. ἀπὸ τὴν πολιτικὴ καλοήθεια στὴν πολιτικὴ κακοήθεια; Πραγματικὰ τὰ νεφελώδη παραπλανητικὰ δῆθεν «διδάγματα», ποὺ τὶς τελευταῖες μέρες ἡ κατεστημένη «ἱστορικὴ ἀνάλυση» ἐπικαλεῖται ὡς ἑρμηνεία τῆς