ΣΕΠ 2026ΕΚΔΟΣΗ ΒΗΤΑ
μιά ἀπόπειρα ἀναζητήσιμης κειμενικῆς ἀποκαταστάσεως τοῦ περιοδικοῦ ΔΑΥΛΟΣ
297 ΤΕΥΧΗ · 23.063 ΣΕΛΙΔΕΣ · 9.618.609 ΛΕΞΕΙΣ · 6.129 ΑΡΘΡΑ · 1.187 ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ
263ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ 2003
Ἄρθρα πού ξεκινοῦν σέ αὐτό τό φύλλο
- Η ιστορική πολιτική εξαλλαγή της Αμερικής. — ΛΑΜΠΡΟΥ, ΔΗΜΗΤΡΗΣ
Πρωτογενές κείμενο, χωρίς καμία ἐπέμβαση
Η ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ Ε•ΑΛΛΑΓΗ ΤΗΣ ΑΜΕΡΙΚΗΣ
Ἐμβαθύνοντας στὴν σύντομη μὲν ἀλλὰ γεμάτη ἀπὸ σπουδαῖα γε-
γονότα, καταστάσεις καὶ φαινόμενα ἱστορία τῶν Ἡνωμένων Πο-
λιτειῶν τῆς Ἀμερικῆς, καταγράφει κανεὶς κάτι τὸ ἐξόχως ση-
μαδιακό: Ἡ χώρα ποὺ ξεκίνησε χτίζοντας τὴν ζωή της μὲ τὰ δο-
κιμασμένα στέρεα μέτρα ἑνὸς ὑγιοῦς πολιτικοῦ γίγνεσθαι, τὰ μέτρα τοῦ
ἐλευθέρως λέγειν, φρονεῖν, ἐπιχειρεῖν, πολιτεύεσθαι, ἐρευνᾶν κ.λπ., μετα-
σχηματίζεται ξαφνικὰ στὸ ἄκρως διαφορετικό, στὸ ἐκ διαμέτρου ἀντίθε-
το, στὴν ἀνάποδη ὄψη τῆς ἀντιλήψεως περὶ πολιτικῆς: σὲ μιὰ Χώρα τοῦ
Φόβου (τοῦ ὑποκειμενικοῦ –βιωματικοῦ– φόβου καὶ τοῦ ἀντικειμενικοῦ
–ἱστορικο-πολιτικοῦ– φόβου), ποὺ ἀποτελεῖ τὸ μέτρο τῆς «Πλανηταρχίας»
της γιὰ τὴν ἴδια, ἀλλὰ καὶ τὸ ψυχολογικὸ μήνυμά της πρὸς τὸν Πλανήτη
τοῦ ὁποίου ἡγεῖται. «Δέος» («Owe»)ἐσωτερικό, ποὺ ἐξάγεται πρὸς τὸ
ἐξωτερικό, μὲ ἀποτέλεσμα, ἂν θέλουμε νὰ χαρακτηρίσουμε κυριολεκτικὰ
τὴν σημερινὴ κατάσταση τῆς ἀνθρωπότητας, νὰ μὴν μποροῦμε νὰ βροῦμε
προσφυέστερη φράση ἀπὸ τὸν ὁρισμὸ «Πλανηταρχία τοῦ Φόβου».
Πράγματι μέχρι καὶ τὸν B´ Παγκόσμιο Πόλεμο ὁ τρόπος ποὺ λειτουρ-
γοῦσαν οἱ ΗΠΑ ὡς πολιτικο-κοινωνικὸς ὀργανισμὸς ἐνσάρκωνε τὴν δη-
μοκρατικώτερη δυνατὴ γιὰ τὴν ἐποχή μας ζωὴ (δὲν ὑπάρχουν πιὰ στὸν νε-
ώτερο κόσμο ἀντιστοιχίες μὲ τὸν τρόπο ποὺ λειτουργοῦσε ἡ Ἀρχαία Ἑλλά-
δα, ποὺ δὲν ξεπεράσθηκε ποτέ), ζωὴ ποὺ πρακτικὰ παρήγαγε τὸ θαυμά-
σιο πολιτικό τους σύστημα, τὴν πρωτοπορία τους στὴν Ἐπιστήμη, τὴν
ἁλματώδη «κούρσα» τους στὴν Τεχνολογία, τὴν «ὀρθὴν» κατὰ τὴν ἀρι-
στοτέλεια σημασία τῆς λέξεως Οἰκονομία τους, πρακτικὲς ἐφαρμογὲς ποὺ
– μόνον αὐτὲς καὶ τίποτε ἄλλο – ἀργὰ ἀλλὰ σταθερὰ τὶς ὡδήγησαν περὶ
τὰ μέσα τοῦ 20οῦ αἰῶνος στὴν κατάκτηση τῆς ἀναμφισβήτητης κορυφῆς
τους μεταξὺ ὅλων τῶν κρατῶν· καὶ οἱ σχέσεις τους ἐξ ἄλλου μὲ τὰ ὑπό-
λοιπα κράτη ἦσαν, θὰ λέγαμε, ὅσο γίνεται πιὸ «διακριτικές»·ἐστεροῦντο
δηλαδὴ σὲ μεγάλο βαθμὸ ἐπιθετικότητας, ἐκμεταλλευτικότητας, κυριαρ-
χικότητας. Θὰ μπορούσαμε χονδρικῶς πως, λαμβάνοντας ὑπ’ ὄψιν τὸν
ἱστορικὸ βίο καὶ πολιτεία τῆς Ἑλλάδος μέχρι τῆς ἱστορικῆς ἐξαλείψεώς
της ἀπὸ τοὺς Ρωμαιοβυζαντινούς, βίο καὶ πολιτεία ποὺ δὲν τὰ βάρυνε κα-
θόλου τὸ ἐξουσιαστικὸ πνεῦμα ποὺ προέκυψε στὴν συνέχεια, νὰ ποῦμε
ὅτι οἱ πρὸ τοῦ B´ Παγκοσμίου Πολέμου H.Π.A. ἦταν μιὰ χώρα «ἑλληνικὴ»
ἢ ἔστω ἡ «ἑλληνικώτερη» τῆς Γῆς.
Τί προκάλεσε τὴν ἱστορικὴ αὐτὴ «ἐξαλλαγὴ» τῆς συμπεριφορᾶς τῶν
H.Π.A. ἀπὸ τὴν πολιτικὴ καλοήθεια στὴν πολιτικὴ κακοήθεια; Πραγμα-
τικὰ τὰ νεφελώδη παραπλανητικὰ δῆθεν «διδάγματα», ποὺ τὶς τελευταῖες
μέρες ἡ κατεστημένη «ἱστορικὴ ἀνάλυση» ἐπικαλεῖται ὡς ἑρμηνεία τῆς