Ο ΚΑΛΑΘΟΣ ΤΩΝ ΑΧΡΗΣΤΩΝ Τὸ κάλλος καὶ ὁ... κάλος! Τσούπ! Νάτο καὶ τὸ νέο βλαστάρι, τὸ ἀδελφάκι τοῦ Φοίβου καὶ τῆς Ἀθηνᾶς. Μιλῶ, ὅπως καταλάβατε, γιὰ τὸ τρίτο καὶ πλέον φαρμακερὸ εἰκαστικὸ δημιούργημα τοῦ κ. Γκόγκου. (Οὐδεμία σχέση μὲ Βὰν Γκόγκ, ἀπὸ τὸν ὁποῖο εἶναι κλάσεις ἀνώτερος)! Ἔμ, καλλιτέχνης εἶναι ὁ ἄνθρωπος, δὲν δουρβανίζει βούτυρο! Φιλοτέχνησε τρεῖς ὑπέροχες μορφὲς γιὰ τοὺς σκοποὺς τοῦ ἱερώτερου –πάλαι ποτὲ– ἀθλητικοῦ θεσμοῦ σας, κυρίες καὶ κύριοι Νεοέλληνες. Νὰ τὶς βλέπετε καὶ νὰ σᾶς σηκώνεται ἡ τρίχα – ἀπὸ συγκίνηση. Τί ὀμορφιά, τί χάρις! Ἂν τὶς δημιουργοῦσε ὁποιοσδήποτε ἄλλος, γιὰ ἄλλο σκοπό, θὰ ἔλεγα ὅτι μᾶλλον ἔχει πάρει ληγμένα χάπια, ἀλλὰ ὁ κύριος Γκόγκος... ἀπαπαπά! Φωτιὰ νὰ ρίξῃ ὁ Γιαχβὲ καὶ νὰ μὲ κάψῃ! Γιὰ νὰ μὴν τὸ ἔχῃ κάνει ὣς τώρα, πάει νὰ πῇ ὅτι συμφωνεῖ μαζί μου, ὅπως ἄλλωστε καὶ οἱ ἰθύνοντες τῆς ἐπιτροπῆς «Ἀθήνα 2004», ποὺ ἐνέκριναν αὐτὲς τὶς θείας ἐμπνεύσεως μορφὲς ὡς μασκὼτ κι ἔκτοτε φιγουράρουν σὲ πιάτα, ποτήρια, ἀναπτῆρες, στυλό, πετσέτες, σώβρακα καὶ ἄλλα εἴδη ἀτομικῆς καὶ οἰκιακῆς χρήσεως. Μέχρι καὶ σὲ χριστουγεννιάτικες κὰρτ-ποστὰλ μὲ τὸν Ἃη-Βασίλη ἀγκαλίτσα θὰ τὶς βρῆτε! Γιὰ τέτοιο «ἀχταρμᾶ» μιλᾶμε. Ἑτοιμαστῆτε λοιπόν, μετὰ τὰ χαριτόβρυτα, πλατύποδα καὶ ἀμοιβαδοειδῆ κουκλάκια «Φοῖβο» καὶ «Ἀθηνᾶ», νὰ βάλετε στὸ νοικοκυριὸ καὶ στὴν καρδιά σας καὶ τὸν «Πρωτέα», τὸν ἱππόκαμπο σῆμα κατατεθὲν τῆς Παρολυμπιάδας. Μὴ μοῦ πῆτε ὅτι δὲν σᾶς ἀρέσει. Ἐδῶ ὁ κ. Φὶλ Κρέιβεν, πρόεδρος τῆς Διεθνοῦς Παρολυμπιακῆς Ἐπιτροπῆς, δηλώνει ἐρωτευμένος μαζί του! (Δὲν ἐκπλήττομαι, τόσους αἰῶνες χωμένος μέσα στὶς ψυχανωμαλίες τῶν «Βίβλων» καὶ τῶν «Ἀποκαλύψεων», ἔχω δεῖ κὰν καὶ κάν!). Νὰ δῆτε ποὺ σὲ λίγο καὶ ὁ προκαθήμενος θὰ βάλῃ λυτοὺς καὶ δεμένους νὰ τὰ ἁγιογαφήσουν κιόλας! Κι ἂς λυσσᾶνε ἐκεῖνοι οἱ ὀπισθοδρομικοὶ –τύπου «Δαυλοῦ»– γκαρίζοντας γιὰ «τερατώδεις δολιοφθορὲς» στὸν Ὀλυμπισμό. Οἱ ἄνθρωποι ἔχουν κολλήσει σὰν στόκοι στὰ ἀπεχθῆ τεχνήματα τῶν προγόνων τους, ὅπως ὁ Ἡνίοχος τῶν Δελφῶν, ὁ Ἑρμῆς τοῦ Πραξιτέλη, ἡ Ἀφροδίτη τῆς Κνίδου, ὁ Δισκοβόλος τοῦ Μύρωνος καὶ ἄλλα τέτοια, ποὺ ἀντικατοπτρίζουν τὴ φρόνηση, τὸ λόγο, τὴν ἀρετὴ καὶ τὴν ἁρμονία, πράγματα δηλαδὴ ἐντελῶς ἀκατάλληλα γιὰ τὸ στομάχι μου. Ποῦ νὰ καταλάβουν αὐτοὶ ὅτι ἡ τέχνη ποὺ λανσάρω ἐγὼ ἔχει βαθύτατο νόημα (καὶ ἀκόμη βαθύτερες σκοπιμότητες, ποὺ ἐμφωλεύουν στὶς σκοτεινὲς ἕλικες τοῦ ἐγκεφάλου μου). Θέλετε παραδείγματα; Τζάμπα, βρέ, ἔκανα διάσημο τὸν Ἄντυ Γουῶρχολ; (Ναί, αὐτὸν ποὺ κατασκεύαζε γλυπτὰ ἀπὸ κεσέδες). Τζάμπα ἔκανα «στὰρ» τὴν Μπάρμπαρα Στρέιζαρντ; (ποὺ ὁ Αἴσωπος πρέπει νὰ ἦταν κοῦκλος μπροστά της). Ἔτσι λοιπὸν ὁ Πρωτέας μου ἐκφράζει, ὅπως ἄλλωστε ἐλέχθη ἀπὸ ἐπίσημα χείλη, τὶς τέσσερις ἀξίες τῶν Παρολυμπιακῶν Ἀγώνων· τὴ δύναμη, τὴν ἐπιδίωξη, τὴν ἔμπνευση καὶ τὴ γιορτή. Φῶς φανάρι! Ὅλα αὐτὰ φαίνονται στὸ γαριδόσχημο κορμί του, τὸ «σιδερένιο κι ἄξιο» καὶ στὸ κεφάλι του, ποὺ θυμίζει ἠλεκτρικὴ σκούπα. Ἤδη ἀρχίζει νὰ κυκλοφορῇ κι αὐτὸς τυπωμένος σὲ μπλουζάκια, καπελάκια, κάλτσες, μαντήλια κ.ο.κ. Κατόπιν, ἴσως πατικωθῇ καὶ σὲ τορβάδες. Γιατί; Μὰ φυσικὰ γιὰ νὰ βάλουν τὸ κεφάλι τους μέσα ὅλοι αὐτοὶ οἱ παρατρεχάμενοι, ὅταν θὰ ἔχῃ πάρει καὶ σηκώσει ἐμένα πρὸ πολλοῦ τὸ Σάρωθρον