Ο ΚΑΛΑΘΟΣ ΤΩΝ ΑΧΡΗΣΤΩΝ Τὸ κάλλος καὶ ὁ... κάλος! Τσούπ! Νάτο καὶ τὸ νέο βλαστάρι, τὸ ἀδελφάκι τοῦ Φοίβου καὶ τῆς Ἀθηνᾶς. Μιλῶ, ὅπως καταλάβατε, γιὰ τὸ τρίτο καὶ πλέον φαρμακερὸ εἰκαστικὸ δημιούργημα τοῦ κ. Γκόγκου. (Οὐδεμία σχέση μὲ Βὰν Γκόγκ, ἀπὸ τὸν ὁποῖο εἶναι κλάσεις ἀνώτερος)! Ἔμ, καλλιτέχνης εἶναι ὁ ἄνθρωπος, δὲν δουρ- βανίζει βούτυρο! Φιλοτέχνησε τρεῖς ὑπέροχες μορφὲς γιὰ τοὺς σκοποὺς τοῦ ἱε- ρώτερου –πάλαι ποτὲ– ἀθλητικοῦ θεσμοῦ σας, κυρίες καὶ κύριοι Νεοέλληνες. Νὰ τὶς βλέπετε καὶ νὰ σᾶς σηκώνεται ἡ τρίχα – ἀπὸ συγκίνηση. Τί ὀμορφιά, τί χάρις! Ἂν τὶς δημιουργοῦσε ὁποιοσδήποτε ἄλλος, γιὰ ἄλλο σκοπό, θὰ ἔλεγα ὅτι μᾶλλον ἔχει πάρει ληγμένα χάπια, ἀλλὰ ὁ κύριος Γκόγκος... ἀπαπαπά! Φω- τιὰ νὰ ρίξῃ ὁ Γιαχβὲ καὶ νὰ μὲ κάψῃ! Γιὰ νὰ μὴν τὸ ἔχῃ κάνει ὣς τώρα, πάει νὰ πῇ ὅτι συμφωνεῖ μαζί μου, ὅπως ἄλλωστε καὶ οἱ ἰθύνοντες τῆς ἐπιτροπῆς «Ἀθή- να 2004», ποὺ ἐνέκριναν αὐτὲς τὶς θείας ἐμπνεύσεως μορφὲς ὡς μασκὼτ κι ἔκτο- τε φιγουράρουν σὲ πιάτα, ποτήρια, ἀναπτῆρες, στυλό, πετσέτες, σώβρακα καὶ ἄλλα εἴδη ἀτομικῆς καὶ οἰκιακῆς χρήσεως. Μέχρι καὶ σὲ χριστουγεννιάτικες κὰρτ-ποστὰλ μὲ τὸν Ἃη-Βασίλη ἀγκαλίτσα θὰ τὶς βρῆτε! Γιὰ τέτοιο «ἀχταρ- μᾶ» μιλᾶμε. Ἑτοιμαστῆτε λοιπόν, μετὰ τὰ χαριτόβρυτα, πλατύποδα καὶ ἀμοιβαδοειδῆ κουκλάκια «Φοῖβο» καὶ «Ἀθηνᾶ», νὰ βάλετε στὸ νοικοκυριὸ καὶ στὴν καρδιά σας καὶ τὸν «Πρωτέα», τὸν ἱππόκαμπο σῆμα κατατεθὲν τῆς Παρολυμπιάδας. Μὴ μοῦ πῆτε ὅτι δὲν σᾶς ἀρέσει. Ἐδῶ ὁ κ. Φὶλ Κρέιβεν, πρόεδρος τῆς Διεθνοῦς Πα- ρολυμπιακῆς Ἐπιτροπῆς, δηλώνει ἐρωτευμένος μαζί του! (Δὲν ἐκπλήττομαι, τό- σους αἰῶνες χωμένος μέσα στὶς ψυχανωμαλίες τῶν «Βίβλων» καὶ τῶν «Ἀπο- καλύψεων», ἔχω δεῖ κὰν καὶ κάν!). Νὰ δῆτε ποὺ σὲ λίγο καὶ ὁ προκαθήμενος θὰ βάλῃ λυτοὺς καὶ δεμένους νὰ τὰ ἁγιογαφήσουν κιόλας! Κι ἂς λυσσᾶνε ἐκεῖνοι οἱ ὀπισθοδρομικοὶ –τύπου «Δαυλοῦ»– γκαρίζοντας γιὰ «τερατώδεις δολιοφθορὲς» στὸν Ὀλυμπισμό. Οἱ ἄνθρωποι ἔχουν κολλήσει σὰν στόκοι στὰ ἀπεχθῆ τεχνήματα τῶν προγόνων τους, ὅπως ὁ Ἡνίοχος τῶν Δελφῶν, ὁ Ἑρμῆς τοῦ Πραξιτέλη, ἡ Ἀφροδίτη τῆς Κνίδου, ὁ Δισκοβόλος τοῦ Μύρωνος καὶ ἄλλα τέτοια, ποὺ ἀντικατοπτρίζουν τὴ φρόνηση, τὸ λόγο, τὴν ἀρετὴ καὶ τὴν ἁρμο- νία, πράγματα δηλαδὴ ἐντελῶς ἀκατάλληλα γιὰ τὸ στομάχι μου. Ποῦ νὰ κα- ταλάβουν αὐτοὶ ὅτι ἡ τέχνη ποὺ λανσάρω ἐγὼ ἔχει βαθύτατο νόημα (καὶ ἀκό- μη βαθύτερες σκοπιμότητες, ποὺ ἐμφωλεύουν στὶς σκοτεινὲς ἕλικες τοῦ ἐγκε- φάλου μου). Θέλετε παραδείγματα; Τζάμπα, βρέ, ἔκανα διάσημο τὸν Ἄντυ Γουῶρχολ; (Ναί, αὐτὸν ποὺ κατασκεύαζε γλυπτὰ ἀπὸ κεσέδες). Τζάμπα ἔκα- να «στὰρ» τὴν Μπάρμπαρα Στρέιζαρντ; (ποὺ ὁ Αἴσωπος πρέπει νὰ ἦταν κοῦκλος μπροστά της). Ἔτσι λοιπὸν ὁ Πρωτέας μου ἐκφράζει, ὅπως ἄλλωστε ἐλέχθη ἀπὸ ἐπίσημα χεί- λη, τὶς τέσσερις ἀξίες τῶν Παρολυμπιακῶν Ἀγώνων· τὴ δύναμη, τὴν ἐπιδίω- ξη, τὴν ἔμπνευση καὶ τὴ γιορτή.Φῶς φανάρι! Ὅλα αὐτὰ φαίνονται στὸ γαρι- δόσχημο κορμί του, τὸ «σιδερένιο κι ἄξιο» καὶ στὸ κεφάλι του, ποὺ θυμίζει ἠλε- κτρικὴ σκούπα. Ἤδη ἀρχίζει νὰ κυκλοφορῇ κι αὐτὸς τυπωμένος σὲ μπλουζά- κια, καπελάκια, κάλτσες, μαντήλια κ.ο.κ. Κατόπιν, ἴσως πατικωθῇ καὶ σὲ τορ- βάδες. Γιατί; Μὰ φυσικὰ γιὰ νὰ βάλουν τὸ κεφάλι τους μέσα ὅλοι αὐτοὶ οἱ πα- ρατρεχάμενοι, ὅταν θὰ ἔχῃ πάρει καὶ σηκώσει ἐμένα πρὸ πολλοῦ τὸ Σάρωθρον