ΤΑ ΑΔΕΛΦΙΑ ΤΟΥ ΙΗΣΟΥ °ιὰ νὰ μποῦμε καλὰ στὸ νόημα τὸ σχετικὸ μὲ τὸ θέμα τῶν ἀδελφῶν τοῦ Ἰησοῦ, θὰ πρέπει πρῶτα ν’ ἀναφερθοῦμε στὶς παράξενες τοποθετήσεις τῆς Ἐκκλησίας πάνω στὶς παράξενες –εἴτε λογικές, εἴτε ἱστορικές, εἴτε ὀφθαλμοφανεῖς– ἀντιφάσεις τῶν Εὐαγγελίων. Ὁ Ματθαῖος (2, 1) λόγου χάρη, μιλώντας γιὰ τὴ Γέννηση τοῦ Ἰησοῦ δὲν γνωρίζει τὴν «ἀπογραφή», παρ’ ὅλο ποὺ ἦταν ἕνα πρωτάκουστο κοσμοϊστορικὸ γεγονός. Ἐπίσης στὴ Βηθλεὲμ θεωρεῖ δεδομένη τὴν παρουσία τῆς Μαρίας καὶ τοῦ Ἰωσήφ, ὡσὰν νὰ ἦταν ἡ μόνιμη κατοικία τους. Ἀκόμα κι ὅταν «ἐπιστρέφουν ἐξ Αἰγύπτου», τὸ θεωρεῖ πολὺ φυσικὸ νὰ κατοικήσουν ἐκεῖ ἀπ’ ὅπου ἔφυγαν καὶ πὼς ἡ Ναζαρὲτ ἕνεκα φόβου ὑπῆρξε ἔσχατη ἐπιλογὴ (Ματθαῖος 2, 19-23). Ὅμως στὸ 252 τεῦχος τοῦ «Δαυλοῦ» μὲ βάση τὸν ἱστορικὸ Ἰώσηπο δείξαμε ὅτι, ὅταν γεννήθηκε ὁ Ἰησοῦς, ὁ Ἡρώδης ὁ Μέγας δὲν ἦτο ἐν ζωῇ καὶ ἄρα δὲν ὑπῆρξε οὔτε «Ἀστήρ», οὔτε «Μάγοι», οὔτε «Δῶρα», οὔτε «σφαγὴ νηπίων», οὔτε «φυγὴ εἰς Αἴγυπτον», οὔτε «ἐπιστροφὴ ἐξ Αἰγύπτου». Ὅμως ἡ Ἐκκλησία τὰ θεωρεῖ ὡς ἀληθῆ. Ἐκεῖνος ποὺ φωνάζει ὅτι ἡ μόνιμη κατοικία τῆς Μαρίας καὶ τοῦ Ἰωσὴφ ἦταν ἡ Ναζαρὲτ καὶ ὅτι στὴ Βηθλεὲμ βρέθηκαν ἀπὸ ἀνάγκη γιὰ τὴν «ἀπογραφή», εἶναι ὁ Λουκᾶς. Ὅμως ἡ ἱστορικὴ τοποθέτηση τῆς ἀπογραφῆς ἀπὸ τὸ Λουκᾶ δείχνει ὅτι ὁ Ἡρώδης ὁ Μέγας δὲν εἶναι ἐν ζωῇ. Κι ὅμως ἡ Ἐκκλησία καὶ τὴν ἀπογραφὴ τοῦ Λουκᾶ ἀποδέχεται καὶ τὸν Ἡρώδη τοῦ Ματθαίου. Ὁ Λουκᾶς μὲ τὸ νὰ διηγῆται τὴν «Περιτομὴ» καὶ τὸ «Σαραντισμὸ» τοῦ Ἰησοῦ καὶ τὸ «χαμό» του γιὰ μιὰ μέρα στὰ δώδεκα χρόνια τῆς ἡλικίας του, δείχνει ὅτι ὁ Χριστὸς δὲν ξενητεύτηκε στὴν Αἴγυπτο ἕνεκα κάποιας Ἡρώδειας ἀπειλῆς, καὶ πῶς τὸ «Ναζωραῖος» ἦταν μιὰ αὐτονόητη ἐπακόλουθη ἐπωνυμία του λόγῳ μόνιμης κατοικίας του στὴ Ναζαρέτ. Ὅμως ἡ Ἐκκλησία καὶ τὴν «Περιτομὴ» δέχεται καὶ τὸ «Σαραντισμό», δίχως νὰ σκέπτεται τὸ πῶς ἔγιναν ὅλα τοῦτα, τὴν ὥρα ποὺ ἦταν στὴν Αἴγυπτο. Τὸ ἴδιο συμβαίνει καὶ μὲ τ’ ἀδέρφια τοῦ Ἰησοῦ. Σύμφωνα μὲ τὸ Μωσαϊκὸ Νόμο τὸν πρωτότοκο γιὸ ἀπὸ τὸν πρῶτο του γάμο ὁ κάθε Ἑβραῖος ὤφειλε νὰ φέρῃ στὸ Ναὸ γιὰ νὰ «σαραντιστῇ». Ἂν λοιπὸν ὁ Ἰωσὴφ εἶχε παιδιὰ ἀπὸ προηγούμενό του γάμο, τότε ὅλη αὐτὴ τὴ διαδικασία ποὺ ἐπιτάσσει ὁ Μωσαϊκὸς Νόμος τὴν ἔχει ἤδη τελέσει καὶ δὲν ἦταν πιὰ ὑποχρεωμένος νὰ τὴν ἐπαναλάβῃ μὲ τὴ γέννηση τοῦ Ἰησοῦ. Ἔτσι ἐνῷ ὁ Λουκᾶς θεωρεῖ τὸ γάμο τοῦ Ἰωσὴφ μὲ τὴ Μαρία πρῶτο γάμο, ἡ Ἐκκλησία, δεχόμενη παραδόξως τὸ «σαραντισμὸ» τοῦ Ἰησοῦ ἀπὸ τὸν Ἰωσήφ, δὲν δέχεται ὡς πρῶτο του γάμο τὸ γάμο του μὲ τὴ Μαρία. Γιατί; Ἀτταβύριος